Наталля Валер'еўна Панасенка

Андрэй у Магілёўскім УУС, у верасні 2023 года, быўшы нецвярозым, «непрыстойна выказаўся» на адрас Лукашэнкі. Быў асуджаны ў судзе Ленінскага раёна г. Магілёва па ч. 1 арт. 368 КК (Абраза Лукашэнкі). Апроч гэтага, мужчыну прызначылі прымусовае лячэнне ад хранічнага алкагалізму.

Вядома, што мужчына быў раней судзімы 13 разоў. У сакавіку 2023 года суд Кастрычніцкага раёна разглядаў справу аб спыненні прэвентыўнага нагляду ў адносінах да Рабякова, а ў ліпені 2023 года ў судзе ўжо Аршанскага раёна прайшоў разгляд пытання аб спыненні прымусовых мер бяспекі і лячэння ў адрас мужчыны.

Андрэй Рабякоў абскардзіў прысуд у Магілёўскім абласным судзе. 24 верасня 2024 года судовая калегія пад старшынствам суддзі Сяргея Каралёва пакінула прыгавор у сіле.

Падставай для крымінальнай справы сталі каментары ў адным з чатаў, прызнаным сілавікамі экстрэмісцкімі матэрыяламі ў маі 2021 года.

Як паведамілі знаёмыя Аляксандра, якія знаходзяцца за мяжой, у маі 2023 года, ужо пасля ўзбуджэння крымінальнай справы, ён выехаў у Польшчу, дзе прабыў каля месяца. , што калі Кулікоў вернецца, то яму будзе абраная мера пакарання, не звязаная з пазбаўленнем волі.

Праз нейкі час Кулікоў вырашыў вярнуцца ў Беларусь і быў затрыманы. На сувязь ён перастаў выходзіць падчас перасячэння мяжы. 2023 прызнаў магіляўчаніна вінаватым і прыгаварыў да трох гадоў пазбаўлення волі з накіраваннем у калонію ва ўмовах агульнага рэжыму.

У снежні 2023 года стала вядома, што Кулікова збіраюцца судзіць зноў. арт.361 заўв. 3). для ўдзелу ў экстрэмісцкай дзейнасці (арт. 361 заўв . 5). месяцаў пазбаўлення волі ва ўмовах агульнага рэжыму.

На БТ 12 снежня выйшаў прапагандысцкі фільм пра Кулікова, які расказвае пра сваю спробу далучыцца да палка Кастуся Каліноўскага і пра праходжанне ваеннай падрыхтоўкі пад Кіевам.

У сакавіку 2024 года стала вядома, што пракурор апратэставаў прысуд палітвязню магіляўчаніну Аляксандру Кулікаву, асуджанаму да чатырох з паловай гадоў калоніі.

01.07.2024 адбыўся суд па замене Аляксандру рэжыму і ён   прыняў рашэнне перавесці палітвязня на турэмны рэжым .

Павел быў затрыманы 29 верасня 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай за каментары ў інтэрнэце пасля гібелі ў Мінску супрацоўніка КДБ Дзмітрыя Федасюка і IT-спецыяліста Андрэя Зельцэра. Летам 2022 года яго асудзілі і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі і буйнога штрафу.

Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены летам 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

У лютым 2024 года ў дачыненні да Паўла адбылося судовае разбіральніцтва па абвінавачанні ў «распаўсюдзе экстрэмісцкіх матэрыялаў». Доўгі час ён не выходзіў на сувязь, а пасля суда стала вядома, што на яго пачалі новую крымінальную справу.

Паўторна Паўла асудзілі ў чэрвені 2024 года па абвінавачанні ў «паклёпе на Лукашэнку» і зноў прысудзілі да пазбаўлення волі.

Па матэрыялах абвінавачання Ганна на працягу 2021 года ў некалькіх тэлеграм-каналах размяшчала абразлівыя каментары на адрас Лукашэкна А.Г. і іншых прадстаўнікоў улады і праваахоўных органаў. 10 ліпеня 2023 г. Ганну пачнуць судзіць яшчэ раз па артыкуле за "абразу".

У чэрвені 2023 года Кандраценку вярнулі з гомельскай жаночай ВК-4 у Магілёўскую турму, каб над ёй адбыўся суд па другой крымінальнай справе. На гэты раз ёй паставілі ў віну каментар у тэлеграм-канале «Карнікі Беларусі» ў дачыненні да Андрэя Баграёнка, інспектара ДАІ Светлагорскага РУУС. Пасада пра яго з'явілася 27 верасня 2021 года, 28 верасня Кандраценка пакінула каментар.

Другі прысуд Ганне - 1 год пазбаўлення волі і 50 базавых велічыняў штрафу.

Шляхам паглынання менш строгага пакарання стражэйшым, у сукупнасці ў Кандраценкі застаўся той жа тэрмін у 3 гады пазбаўлення волі ва ўмовах калоніі агульнага рэжыму. Па абедзвюх крымінальных справах жанчына зараз вінная дзяржаве больш за 5 тысяч беларускіх рублёў.

Жанчына памерла праз паўгода пасля выхаду на волю ад анкалогіі, якая была дыягнаставана ў яе яшчэ ў калоніі ў Гомелі. Перадач і пасылак, па словах экс-палітвязняў , Ганна не атрымлівала. "Маці ж у яе пажылая, на пенсіі, ёй цяжка было, таму мы самі думалі, як ёй дапамагчы можна». Нягледзячы на цяжкую хваробу, Кандраценку не вызвалілі датэрмінова. Больш за тое, з калоніі жанчыну паўторна вывозілі ў СІЗА і ў чарговы раз судзілі па артыкуле 369 КК РБ.