"Круты" ГУБАЗіК, або правасуддзе па-беларуску

З якой мэтай прыехалі?
- Я памыліўся
- У чым памыліўся? 
- Палітычнымі поглядамі


Відэа затрымання
29 верасня ў афіцыйных каналах МУС і ў дзяржаўных СМІ з'явілася відэа з месца затрымання маладых людзей, дзе яны прызнаюцца ў тым, што "сапсавалі" машыну, якая належыць супрацоўніку сілавых структур. 

На лаве падсудных апынуліся 5 чалавек: Антон Быкоўскі, Арцём Анішчук, Павел Сахарчук, Андрэй Нечыпар і Ягор Еўстратаў.

З судовых пасяджэнняў стала відавочна, што на месцы было як мінімум 8 чалавек, асобы астатніх нібыта не ўдалося ўстанавіць. Як стала вядома пазней, астатнімі былі супрацоўнікі МУС, якія "вялі" (запісвалі размовы ў тэлеграм-чаце, збіралі кампрамат) маладых людзей задоўга да здарэння.

Супрацоўнік ДВП МУС Аляксандр Гейц, чыя машына "пацярпела", на сумленным беларускім судзе заявіў, што шчыра не разумее, як такое магло адбыцца, а на месцы затрымання быў ветлівы і далікатны. 

Але што адбылося насамрэч?

Маладых людзей затрымалі СОБР і супрацоўнікі ГУБАЗіКа. Наступныя 4 гадзіны адбываліся такія "следчыя дзеянні":

Затрыманыя не аказвалі супраціву, але гэта не перашкодзіла заліць перцовы газ кожнаму з іх у твар (два чалавекі трымалі, адзін заліваў). Кайданкі зашпілілі ззаду настолькі моцна, што больш за 2 дні яны не адчувалі сваіх пальцаў. Аляксандр Гейц пры гэтым паведаміў, што наладзіць усім "салодкае жыццё".  

ГУБАЗіК біў электрашокерам па вушах, галаве і пахвіне. Часам білі з трох электрашокераў адначасова. У многіх дагэтуль засталіся сляды на целе. Далей маладых людзей клалі адно на аднаго і скакалі па іх, прымушаючы крычаць "Я люблю АМАП" і здымаючы на свае асабістыя тэлефоны. Сілавікі наўмысна выкручвалі затрыманым каленныя, плечавыя і локцевыя суставы. Акрамя пагроз павесіць іх на дрэве і згвалціць (супрацоўнікі ГУБАЗіК шукалі прэзерватыў, каб надзець яго на дубінку), затрыманых рэгулярна ўтоптвалі нагамі ў асфальт.

Нагадаем, што ўсё гэта працягвалася каля 4 гадзін. 

Адным з затрыманых, а пазней асуджаным на 2 гады пазбаўлення волі, быў Арцём Анішчук. 

"Арцём працаваў у службе бяспекі Мінскага метрапалітэна з 2015 года, потым яго павысілі да інспектара ўчастка аператыўнага рэагавання. У яго абавязкі ўваходзілі: пошук уразлівых месцаў у бяспецы метрапалітэна, антытэрарыстычная бяспека метрапалітэна, навучанне і праверка інспектараў, якія нясуць дзяжурства на станцыях метрапалітэна, відэаназіранне на станцыях. Са сваімі абавязкамі ён спраўляўся выдатна, пра што гаворыцца ў яго характарыстыцы. За ўвесь час Арцём ні разу не ўжываў фізічную сілу і спецсродкі супраць грамадзян, ён вырашаў любыя праблемы па-добраму. У зносінах з пасажырамі і калегамі быў заўсёды карэктны, таму меў у калектыве пэўны аўтарытэт", - распавядаюць блізкія Арцёма Анішчука. 


Праз некалькі тыдняў пасля затрымання ў СІЗА да Арцёма прыйшоў яго начальнік Лось Я.А. з заявай на звальненне.

Пасля падзей 9 жніўня Арцём не мог глядзець на забойствы і шматлікія катаванні. Усе яго дзеянні былі накіраваныя на тое, каб спыніць беспрадзел з боку сілавікоў. Арцём вельмі любіць Беларусь і хоча бачыць яе светлай, чыстай, квітнеючай і, што самае галоўнае, свабоднай. 


"У чалавека можна адабраць многае, але не адабраць жадання змагацца за выдатную будучыню" - малюнак Арцёма з СІЗА пасля прысуду. 

"Арцём вельмі спагадлівы і ніколі не адмаўляў людзям у дапамозе. Яго самае вялікае хобі - гэта машыны. Ён мог гадзінамі праводзіць у гаражы," - расказваюць блізкія.