„Fajny” GUBOPiK, czyli sprawiedliwość po białorusku

W jakim celu przyjechaliście?
- Pomyliłem się
- W czym się pomyliłeś? 
- W poglądach politycznych


Nagranie z zatrzymania
29 września na oficjalnych kanałach MSW i w mediach państwowych pojawiło się nagranie z miejsca zatrzymania młodych ludzi, na którym przyznają się, że „uszkodzili” samochód należący do funkcjonariusza struktur siłowych. 

Na ławie oskarżonych zasiadło 5 osób: Anton Bykouski, Arciom Aniszczuk, Pawieł Sacharczuk, Andrej Nieczypar i Jahor Jeustratau.

Z posiedzeń sądu jasno wynikało, że na miejscu było co najmniej 8 osób, a tożsamości pozostałych rzekomo nie udało się ustalić. Jak się później okazało, pozostali byli funkcjonariuszami MSW, którzy „prowadzili” młodych ludzi (nagrywali rozmowy na czacie w Telegramie, zbierali kompromitujące materiały) na długo przed zdarzeniem.

Funkcjonariusz Departamentu Wykonywania Kar MSW Alaksandr Hejc, którego samochód „ucierpiał”, oświadczył przed uczciwym białoruskim sądem, że szczerze nie rozumie, co się wydarzyło, a na miejscu zatrzymania był uprzejmy i grzeczny. 

Ale co wydarzyło się naprawdę?

Młodzi ludzie zostali zatrzymani przez SOBR i funkcjonariuszy GUBOPiK. Przez kolejne 4 godziny odbywały się następujące „czynności śledcze”:

Zatrzymani nie stawiali oporu, ale to nie przeszkodziło w tym, by każdemu z nich prysnąć gazem pieprzowym w twarz (dwie osoby trzymały, jedna psikała). Kajdanki zapięto z tyłu tak mocno, że przez ponad 2 dni nie czuli palców. Alaksandr Hejc zapowiedział przy tym, że zgotuje wszystkim „słodkie życie”.  

GUBOPiK raził paralizatorem po uszach, głowie i kroczu. Czasami używano trzech paralizatorów jednocześnie. U wielu do dziś pozostały ślady na ciele. Następnie młodych ludzi kładziono jeden na drugim i skakano po nich, zmuszając do krzyczenia „Kocham OMON” i nagrywając to na prywatne telefony. Funkcjonariusze celowo wykręcali zatrzymanym stawy kolanowe, barkowe i łokciowe. Oprócz gróźb powieszenia ich na drzewie i zgwałcenia (funkcjonariusze GUBOPiK szukali prezerwatywy, żeby założyć ją na pałkę) zatrzymanych regularnie wdeptywano w asfalt.

Przypomnijmy, że wszystko to trwało około 4 godzin. 

Jednym z zatrzymanych, a później skazanych na 2 lata pozbawienia wolności, był Arciom Aniszczuk. 

„Arciom pracował w służbie bezpieczeństwa Mińskiego Metra od 2015 roku, potem awansowano go na inspektora rejonu szybkiego reagowania. Do jego obowiązków należało: wyszukiwanie słabych punktów w zabezpieczeniach metra, ochrona antyterrorystyczna metra, szkolenie i kontrola inspektorów pełniących dyżury na stacjach metra, monitoring wizyjny na stacjach. Ze swoimi obowiązkami radził sobie znakomicie, o czym mówi jego opinia służbowa. Przez cały ten czas Arciom ani razu nie użył siły fizycznej ani środków przymusu bezpośredniego wobec obywateli, wszelkie problemy rozwiązywał po dobroci. W kontaktach z pasażerami i kolegami zawsze był taktowny, dlatego cieszył się w zespole pewnym autorytetem” – opowiadają bliscy Arcioma Aniszczuka. 


Kilka tygodni po zatrzymaniu do aresztu śledczego przyszedł do Arcioma jego przełożony, J.A. Łoś, z wnioskiem o zwolnienie z pracy.

Po wydarzeniach 9 sierpnia Arciom nie mógł patrzeć na zabójstwa i liczne tortury. Wszystkie jego działania miały na celu powstrzymanie bezprawia ze strony funkcjonariuszy. Arciom bardzo kocha Białoruś i chce widzieć ją jasną, czystą, kwitnącą i – co najważniejsze – wolną. 


„Człowiekowi można odebrać wiele, ale nie można odebrać chęci walki o piękną przyszłość” – rysunek Arcioma z aresztu śledczego po wyroku. 

„Arciom jest bardzo życzliwy i nigdy nie odmawiał ludziom pomocy. Jego największe hobby to samochody. Potrafił godzinami przesiadywać w garażu” – opowiadają bliscy.