Więźniowie polityczni

Nikita został aresztowany w październiku 2019 roku i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku, dokonane w ramach solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na siedem lat więzienia, ale w wyniku apelacji wyrok skrócono do czterech lat. W maju 2020 roku Nikita został przeniesiony do zakładu karnego.

W marcu 2022 roku został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W marcu 2023 roku został ponownie przeniesiony do zakładu karnego.

Przez cały okres pobytu w więzieniu Nikita był poddawany nieustannej presji. Często trafiał do izolatki, gdzie przez dziesiątki dni przebywał w izolacji. Nie pozwolono mu na odwiedziny rodziny, ograniczono mu dostęp do korespondencji, a jego rzeczy osobiste zostały skonfiskowane. W odpowiedzi na trudne warunki, Nikita protestował głodówkami i odmową spełniania żądań władz. Regularnie wymierzano mu również kary za drobne wykroczenia, takie jak odmowa sprzątania dziedzińca czy komunikacji między celami.

Trzy miesiące przed zwolnieniem, w lutym 2025 r., Nikita stanął przed sądem po raz kolejny, oskarżony o „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”, w wyniku czego został skazany na kolejny rok więzienia.

Do grudnia 2024 r. Nikita spędziła w sumie 568 dni w odosobnieniu, w tym dwa miesiące ciągłej izolacji.

Na początku grudnia 2025 r. Nikita spędziła 648 dni w izolacji.

Nikołaj jest liderem niezarejestrowanej Białoruskiej Partii Socjaldemokratycznej (Narodnaja Hramada), byłym kandydatem na prezydenta, podpułkownikiem w stanie spoczynku i doktorem inżynierii. Był jednym z założycieli Białoruskiego Stowarzyszenia Wojskowego. Był wielokrotnie więziony z powodów politycznych.

W latach 90. organizował protesty, m.in. Mińską Wiosnę i marsz w 1999 roku.

W 2004 roku przewodził ulicznym protestom przeciwko fałszerstwom referendalnym, po czym w 2005 roku został skazany na trzy lata ograniczenia wolności. W wyniku amnestii ogłoszonej z okazji 60. rocznicy Dnia Zwycięstwa, jego wyrok został skrócony o rok. W 2010 roku brał udział w kampanii prezydenckiej i protestach w Mińsku, po czym został aresztowany i skazany w 2011 roku na sześć lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. W styczniu 2012 roku i maju 2015 roku jego wyrok został podwyższony, co doprowadziło do uwięzienia. Został zwolniony w sierpniu 2015 roku w ramach ułaskawienia.

Po zwolnieniu kontynuował działalność polityczną i udział w protestach ulicznych. W 2016 roku z jego inicjatywy powstał Białoruski Kongres Narodowy. W 2020 roku poparł Swietłanę Cichanouską , żonę innego niezarejestrowanego kandydata, blogera Siergieja Cichanowskiego . Nikołaj został ponownie zatrzymany 31 maja 2020 roku, w drodze na jej pikietę wyborczą. Początkowo został skazany na 15 dni aresztu administracyjnego, ale nigdy nie został zwolniony. Następnie, w grudniu 2021 roku, został skazany za „organizowanie masowych zamieszek”.

Według obrońców praw człowieka oskarżeni w tej sprawie muszą zapłacić odszkodowanie w wysokości 29 milionów rubli.

11 września 2025 roku poinformowano o przymusowym przewiezieniu na Litwę 52 więźniów białoruskiego reżimu. Wśród zwolnionych był Mikołaj Statkiewicz. Mikołaj odmówił jednak opuszczenia Białorusi i musiał wyważyć drzwi autobusu, aby to zrobić. Po kilku godzinach oczekiwania w strefie neutralnej powrócił na Białoruś. Dopiero dwa miesiące później został ponownie aresztowany. Jego dokładne miejsce pobytu nie jest znane.

Siergiej został zatrzymany w ramach śledztwa karnego wszczętego w związku z protestami i starciami mieszkańców Pińska z siłami bezpieczeństwa, które miały miejsce w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”. Ofiarami w sprawie było 109 funkcjonariuszy policji i funkcjonariuszy, którzy oprócz kary w postaci pozbawienia wolności zażądali od oskarżonego około 530 tysięcy rubli odszkodowania.

Artur został zatrzymany w ramach śledztwa karnego wszczętego w związku z protestami i starciami mieszkańców Pińska z siłami bezpieczeństwa, które miały miejsce w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”. Ofiarami w sprawie było 109 funkcjonariuszy policji i urzędników, którzy oprócz kary w postaci pozbawienia wolności zażądali od oskarżonego około 530 tysięcy rubli odszkodowania.

Igor, działacz ruchu Za Wolność, został zatrzymany w ramach śledztwa karnego wszczętego w związku z protestami i starciami mieszkańców Pińska z siłami bezpieczeństwa, które miały miejsce w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”. Ofiarami w sprawie było 109 funkcjonariuszy policji i funkcjonariuszy, którzy oprócz kary w postaci pozbawienia wolności zażądali od oskarżonego około 530 tysięcy rubli odszkodowania.

W styczniu 2022 roku został przeniesiony do reżimu więziennego.

Wiaczesław został zatrzymany w ramach śledztwa karnego wszczętego w związku z protestami i starciami mieszkańców Pińska z siłami bezpieczeństwa, które miały miejsce w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. Po aresztowaniu był bity przez trzy dni i nie miał zapewnionej opieki medycznej, dlatego doznał mini udaru. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”. Ofiarami w sprawie było 109 funkcjonariuszy policji i funkcjonariuszy, którzy oprócz kary w postaci pozbawienia wolności zażądali od oskarżonego około 530 tysięcy rubli odszkodowania.

Stanisław został zatrzymany 9 sierpnia 2020 roku w kawiarni w centrum Pińska podczas picia kawy i został dotkliwie pobity. Został zatrzymany w ramach śledztwa karnego wszczętego w związku z protestami i starciami mieszkańców Pińska z siłami bezpieczeństwa, które miały miejsce w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”. Ofiarami w sprawie było 109 funkcjonariuszy policji i funkcjonariuszy, którzy oprócz kary w postaci pozbawienia wolności zażądali od oskarżonego około 530 tysięcy rubli odszkodowania.

Daniił, kibic FC Volna, został zatrzymany 10 sierpnia 2020 r. w ramach postępowania karnego wszczętego w związku z protestami i starciami mieszkańców Pińska z siłami bezpieczeństwa, które miały miejsce w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”. Ofiarami w sprawie było 109 funkcjonariuszy policji i funkcjonariuszy, którzy oprócz kary w postaci pozbawienia wolności zażądali od oskarżonego około 530 tysięcy rubli odszkodowania.

Roman został zatrzymany w nocy z 10 na 10 sierpnia 2020 r. w ramach śledztwa karnego wszczętego w związku z protestami i starciami mieszkańców Pińska z siłami bezpieczeństwa, które miały miejsce w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”. Ofiarami w sprawie było 109 funkcjonariuszy policji i funkcjonariuszy, którzy oprócz kary w postaci pozbawienia wolności zażądali od oskarżonego około 530 tysięcy rubli odszkodowania.

Grigorij został zatrzymany w nocy z 10 na 10 sierpnia 2020 r. w ramach śledztwa karnego wszczętego w związku z protestami i starciami mieszkańców Pińska z siłami bezpieczeństwa, które miały miejsce w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. Został skazany za udział w „masowych zamieszkach”. Ofiarami w sprawie było 109 funkcjonariuszy policji i funkcjonariuszy, którzy oprócz kary w postaci pozbawienia wolności zażądali od oskarżonego około 530 tysięcy rubli odszkodowania.

W lutym 2024 r. Grigorij został przeniesiony do reżimu więziennego.

Witalij został zatrzymany i skazany za zatrzymanie pociągu towarowego, nałożenie czerwonych pasów na kasetony reklamowe, przebicie opony funkcjonariuszowi policji, podpalenie kiosku Tabakerka oraz obchodzenie się z przedmiotami zawierającymi substancje łatwopalne. Swoje działania uzasadnił jako protest przeciwko sytuacji w kraju po wyborach prezydenckich, które odbyły się 9 sierpnia 2020 r., w szczególności przeciwko bezpodstawnym przetrzymywaniom i torturowaniu ludzi przez siły bezpieczeństwa.

Aleksander został aresztowany i skazany za zatrzymanie pociągu towarowego, namalowanie czerwonych pasów na kasetonach reklamowych, przebicie opon radiowozu policjanta, podpalenie kiosku Tabakerka i posługiwanie się materiałami łatwopalnymi. Swoje działania tłumaczył protestem przeciwko sytuacji w kraju po wyborach prezydenckich 9 sierpnia 2020 roku, a w szczególności przeciwko bezpodstawnym zatrzymaniom i torturom stosowanym przez siły bezpieczeństwa.

Obywatel Federacji Rosyjskiej.

Aleksander został zatrzymany i skazany za zatrzymanie pociągu towarowego, nałożenie czerwonych pasów na kasetony reklamowe, przebicie opony funkcjonariuszowi policji, podpalenie kiosku Tabakerka oraz obchodzenie się z przedmiotami zawierającymi substancje łatwopalne. Swoje działania uzasadnił jako protest przeciwko sytuacji w kraju po wyborach prezydenckich, które odbyły się 9 sierpnia 2020 r., w szczególności przeciwko bezpodstawnym przetrzymywaniom i torturowaniu ludzi przez siły bezpieczeństwa. Skonfiskowano także jego Opla Astrę.

W 2020 roku Władimir koordynował grupę regionalną Wiktora Babariko. Po ukończeniu Politechniki Mohylewskiej w 2001 roku pracował w Komitecie Wykonawczym Miasta Mohylew, a w 2018 roku został jego zastępcą odpowiedzialnym za budownictwo oraz mieszkalnictwo i usługi komunalne. W październiku 2019 odszedł ze stanowiska.

W dniu 11 czerwca 2020 r. pracownicy Departamentu Dochodzeń Finansowych przeszukali biuro Biełgazprombanku oraz osób powiązanych z Babariko, po czym Władimir został zatrzymany. We wrześniu 2021 roku sąd uznał go za winnego nadużycia władzy i oszustwa, jednak nie przyznał się do winy.

Wiktor został aresztowany 4 stycznia 2020 roku w ramach „sprawy Awtuchowicza” i oskarżony o udział w „organizacji terrorystycznej” odpowiedzialnej za podpalenia obiektów policji. Został skazany za „udział w organizacji przestępczej”, „usiłowanie przejęcia władzy”, „nielegalne działania z użyciem broni palnej” oraz „nielegalne przemieszczanie broni palnej przez granicę celną”.

W 2024 roku Viktor został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji więziennej”. Od lutego 2025 roku przebywał w celi izolacyjnej (PKT), a w maju tego samego roku ogłoszono nowy wyrok na podstawie tego samego artykułu, często stosowanego wobec więźniów za odmowę współpracy z administracją. W rezultacie jego łączna kara pozbawienia wolności wyniosła 22 lata i 6 miesięcy.

3 lipca 2025 r. rozpatrzono apelację Victora .

W grudniu 2025 roku Viktor został najprawdopodobniej ponownie skazany na podstawie artykułu 411.