Więźniowie polityczni

Stanisław, przedsiębiorca, został aresztowany w grudniu 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie sześciu zarzutów, w tym „nawoływania do działań mających na celu zaszkodzenie bezpieczeństwu narodowemu Republiki Białorusi” oraz „utworzenia lub udziału w organizacji prowadzącej działalność terrorystyczną”. Początkowo przebywał w areszcie śledczym KGB, a następnie został przeniesiony do Aresztu Śledczego nr 1 w oczekiwaniu na proces.

Proces trwał około sześciu tygodni, a w listopadzie 2022 roku Stanislav został uznany winnym administrowania ponad 30 czatami na Telegramie, w tym czatem „97”, które według śledczych służyły do dystrybucji materiałów ekstremistycznych i koordynowania działań protestacyjnych. Oskarżono go również o formowanie i koordynowanie działań członków społeczności, przydzielanie im ról i organizowanie ich udziału w protestach, a także o działania mające na celu zwiększenie liczby uczestników i wspieranie działań społeczności.

Aleksander został aresztowany 22 sierpnia 2021 roku w pobliżu daczy W.O. Sukały, prezesa Sądu Najwyższego Republiki Baszkirii, za usiłowanie podpalenia. Prawdopodobnie został sprowokowany przez funkcjonariusza KGB.

W marcu 2022 roku Aleksander został skazany za „akt terroryzmu” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze.

Przed aresztowaniem Andriej pracował w EPAM, a wcześniej był funkcjonariuszem organów ścigania.

Został zatrzymany w październiku 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „podżeganie do nienawiści lub niezgody” oraz „nielegalne gromadzenie i rozpowszechnianie informacji dotyczących życia prywatnego” i umieszczony w areszcie tymczasowym.

W sierpniu 2022 r. Andriej został skazany za przekazywanie danych służb bezpieczeństwa kanałom Telegramu „Kararze Białorusi” i „Czarna Księga Białorusi” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Siergiej, dziennikarz śledczy i redaktor białoruskiego portalu „Jeżedniewnik” (ej.by), został zatrzymany 8 grudnia 2021 roku po przeszukaniu i przesłuchaniu przez Komitet Śledczy. Postawiono mu zarzut korupcji i umieszczono w areszcie tymczasowym. Siergiej był już wcześniej zatrzymany w związku z tą sprawą, od 25 marca do 4 kwietnia 2020 roku.

Później okazało się, że oskarżono go również o „podżeganie do nienawiści i niezgody” oraz „nadużycie władzy lub uprawnień”.

Organizacje zajmujące się prawami człowieka uznały, że wszczęcie postępowania karnego przeciwko dziennikarzowi miało podłoże polityczne, mające na celu zmuszenie go do zaprzestania lub zmiany charakteru jego działalności polegającej na rozpowszechnianiu informacji o korupcji.

Według współpracowników Siergieja, motywem oskarżenia była jego głośna działalność dziennikarska, dotycząca przede wszystkim korupcji na szeroką skalę w sektorze opieki zdrowotnej. Na podstawie tych ustaleń, Siergiej donosił o bezprecedensowych łapówkach w postaci dostaw drogiego sprzętu, zakupie niezarejestrowanej szczepionki, rzekomo testowanej na białoruskich dzieciach, oraz fałszowaniu danych dotyczących rozprzestrzeniania się COVID-19 na Białorusi. Co więcej, według niego, działania te odbywały się za zgodą Ministerstwa Zdrowia.

W październiku 2023 roku Siergiej został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Witalij został aresztowany w listopadzie 2021 r. pod zarzutem „udziału w masowych zamieszkach” i umieszczony w areszcie tymczasowym.

W marcu 2022 roku został uznany winnym udziału w proteście powyborczym, który odbył się w sierpniu 2020 roku w pobliżu centrum handlowego Ryga w Mińsku. Według Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, miał on „wraz z innymi agresywnymi uczestnikami dopuścić się aktów wandalizmu i zniszczenia mienia: rozbijania płyt chodnikowych, wznoszenia barykad i blokowania ruchu”.

Nikita został aresztowany w listopadzie 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „akt terrorystyczny” – według śledczych, za wyłączenie torów kolejowych. Ostatecznie postawiono mu zarzuty z dwóch artykułów Kodeksu karnego: „udziału w działaniach rażąco naruszających porządek publiczny” oraz „przygotowywania udziału w masowych zamieszkach”.

W lipcu 2022 roku Nikita został uznany winnym nawoływania do aktywnego udziału w protestach po wyborach w Mińsku w 2020 roku, w tym w incydentach „blokowania dróg”. Śledczy zarzucili mu również, że otrzymał od administratorów czatu „OGSB” na Telegramie pałki teleskopowe i paralizatory, a także instrukcje dotyczące sabotażu kolei.

Siergiej został zatrzymany w sierpniu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „akt terroryzmu”.

Zgodnie z aktem oskarżenia, od lipca 2020 r. do stycznia 2022 r. na terenie Białorusi, Turcji, Polski, Ukrainy i innych krajów działała zorganizowana grupa przestępcza, której celem było popełnianie przestępstw ekstremistycznych. W skład grupy wchodzili radykalnie nastawieni ludzie, w tym byli i obecni żołnierze, funkcjonariusze organów ścigania, sportowcy i biznesmeni, którzy chcieli nielegalnie przejąć władzę. Sprawa dotyczy zarzutów próby podpalenia domu posła Olega Gajdukiewicza w czerwcu 2021 r. i „organizowania masowych zamieszek”.

Siergiej został skazany na podstawie kilku artykułów prawa karnego na długoletnie więzienie i grzywnę, a także pozbawiony stopnia wojskowego.

Aleksiej, były wojskowy, specjalista ds. komunikacji i dyrektor firmy zajmującej się instalacją i naprawą elektrycznych bram garażowych i barier, został aresztowany we wrześniu 2021 r. w ramach postępowania karnego związanego z inicjatywą „Zajęty Lyatsyats”. Część zarzutów dotyczyła uszkodzenia samochodu sędziego rejonowego w Borysowie. W rezultacie został skazany na długoletnie więzienie i grzywnę.

Aleksiej ma troje dzieci, z których jedno jest nieletnie.

Jana została zatrzymana w Petersburgu 1 listopada 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie kilku artykułów, w tym „podżegania do innych form nienawiści i niezgody społecznej”, „publicznego nawoływania do przejęcia władzy państwowej” oraz „utworzenia lub uczestnictwa w grupie ekstremistycznej”.

W maju 2022 r. rosyjski sąd odmówił Janie tymczasowego azylu.

9 sierpnia 2022 r. została ekstradowana z Rosji na Białoruś, pomimo zakazu ekstradycji wydanego przez Komitet Praw Człowieka ONZ.

W czerwcu 2023 roku Janę uznano za winną prowadzenia kanału Telegram „Witebsk 97%”, na którym, według śledczych, publikowała wiadomości z „negatywnymi ocenami funkcjonariuszy organów ścigania i agencji rządowych”, a także rzekomo publikowała „wezwania do wyrządzenia krzywdy funkcjonariuszom policji” i „materiały ekstremistyczne”.

Dmitrij, pracownik Beltelecomu, został zatrzymany w miejscu pracy 28 października 2021 r. w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie artykułów „nielegalne zajęcie informacji komputerowych”, „podżeganie do nienawiści i niezgody społecznej” oraz „nielegalne działania w odniesieniu do informacji prywatnych i danych osobowych”.

W grudniu 2022 r. uznano go winnym rzekomego „wydobywania z bazy danych danych osobowych funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa, urzędników państwowych i sędziów” i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Początkowo znajdowała się w Okrestinie. Następnie został aresztowany na podstawie Kodeksu karnego. Krewni uważają Denisa za dobrego, uczciwego, sprawiedliwego i sympatycznego człowieka. Na kanałach prorządowych Denis jest nazywany „głównym redaktorem wizualnym” filmów ruchu Supraci. W nagraniu wideo Salmanovich mówi , że został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji, ponieważ „był członkiem destrukcyjnych kanałów Telegram”, „współpracował z Busly Lyatsyats” i brał udział w protestach w 2020 roku.

Sąd apelacyjny zmniejszył karę pozbawienia wolności z 10 do 9,5 roku.

Denis cierpi na poważną chorobę - przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek po krwotocznym zapaleniu naczyń. Latem 2024 roku karetka zabrała mężczyznę z kolonii. Salmanowicz przeszedł operację - usunięto mu woreczek żółciowy. Po operacji mężczyzna spędził kolejny tydzień na oddziale medycznym więzienia, aż do momentu zdjęcia szwów.

Matka więźnia politycznego twierdzi , że ostatni raz Denis kontaktował się z nią w połowie listopada 2024 r. Po rozmowie telefonicznej mężczyzna został natychmiast zabrany do celi karnej, gdzie przebywa do dziś (styczeń 2024 r.).

W kwietniu 2025 r. zaostrzono mu karę i przeniesiono go do więzienia.

Igor został aresztowany w październiku 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie kilku artykułów, w tym „przemocy lub groźby użycia przemocy wobec urzędnika wykonującego obowiązki służbowe lub innej osoby wykonującej obowiązki publiczne”.

Według śledczych, Igor wysyłał e-maile na oficjalną stronę internetową Łukaszenki zawierające groźby przemocy i obraźliwe treści pod adresem urzędników państwowych, w tym funkcjonariuszy organów ścigania, a także wysyłał podobne wiadomości do pracowników Komitetu Śledczego. Brał również udział w protestach po wyborach w Mińsku w 2020 roku.

W czerwcu 2022 roku został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej. Wiadomo również, że „ofiary” sił bezpieczeństwa złożyły wnioski o zadośćuczynienie za straty moralne.

Andriej, działacz z Wilejki, został aresztowany 9 sierpnia 2021 roku i skazany na karę aresztu administracyjnego, którą odbywał w aresztach w Wilejce i Smolewiczach. Otrzymał łącznie 90 dni aresztu administracyjnego, który odbywał w ciężkich warunkach. Następnie został przeniesiony do aresztu tymczasowego w Okrestinie, a następnie do aresztu śledczego w celu przeprowadzenia postępowania karnego.

W lutym 2022 r. uznano go winnym „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich uczestniczenia” i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Został zwolniony w lipcu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

W październiku 2023 roku został ponownie aresztowany na 15 dni za składanie Ukrainie życzeń z okazji Dnia Niepodległości na TikToku. Sąd Rejonowy w Wilejce uznał to za „nielegalną pikietę”.

15 lutego 2024 roku Andriej zamilkł. Później ujawniono, że przebywa w lokalnym areszcie tymczasowym, odbywając 15 dni aresztu administracyjnego. Nie został jednak zwolniony po odbyciu kary, ponieważ został zatrzymany w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „dyskredytującego Republikę Białorusi”.

W lipcu 2024 roku został ponownie skazany i skazany na karę pozbawienia wolności oraz zapłatę wysokiej grzywny.

Aleksiej, dyrektor firmy budowlanej, został aresztowany w październiku 2021 roku w związku ze sprawą karną związaną z inicjatywą „Pracowity Łyacy”. Jednym z zarzutów było uszkodzenie samochodu sędziego rejonu borisowskiego. W rezultacie został skazany na długoletnią karę więzienia i grzywnę.

W czerwcu 2023 r. zwiększono mu wyrok i przeniesiono go do zakładu karnego.

Podczas pobytu Aleksego w więzieniu zmarł jego ojciec.