Пераслед завершаны

Ягор быў затрыманы 30 жніўня 2021 года ў рамках крымінальнай справы, распачатай па чатырох артыкулах за каментары ў інтэрнэце на адрас Вадзіма Дзенісенкі (верагодна, камандуючага сіламі спецыяльных аперацый Узброеных сіл Беларусі, генерал-маёра) і старшыні суда Смаргонскага раёна Людмілы Пятровай.

У сакавіку 2022 года яго прызналі вінаватым і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі і выплаты маральнай кампенсацыі.

Вызвалены 15 красавіка 2022 года да разгляду апеляцыі, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Затрыманы па артыкулах: 130, 368 і 369 КК РБ.

10 чэрвеня 2022 года суддзя Алена Шылько прызнала Івана вінаватым і прыгаварыла да чатырох гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму. Неўзабаве яго перавялі з СІЗА-1 у магілёўскую Турму №4.

У канцы верасня Іван быў пераведзены ў ВК № 2 г. Бабруйска, а неўзабаве - у брэсцкі СІЗА-7. У снежні палітвязня перавялі ў СІЗА-1.

29 снежня 2022 г. у судзе Фрунзенскага раёна Мінска разглядалі справу Івана па арт. 391 КК (абраза суддзі). Вядома, што працэс вяла суддзя Ганна Скуратовіч і канчатковы тэрмін пакарання палітвязня не змяніўся.

У студзені 2023 г. Івана перавялі з СІЗА-1 у магілёўскую Турму № 4.

У пачатку 2024 г. пераведзены ў ВК №1.

30 студзеня 2025 г. поўнасцю адбыў тэрмін і выйшаў на волю.

Анатоль, інжынер і альпініст, быў затрыманы 11 лістапада 2021 года і неаднаразова падвяргаўся адміністрацыйнаму арышту. Анатоль стаў вядомы пасля сваёй заявы ў відэароліку, распаўсюджаным МУС, у якім ён казаў пра каханне да белага і чырвонага колераў.

Вызвалены зімой 2022 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Прэс-сакратар "А1".

Ён быў затрыманы 10 снежня і прыгавораны да адміністрацыйнага арышту. Але пасля яго адбыцця на волю ён не выйшаў.

Пасля затрымання на праўладных каналах з'явілася «пакаянае відэа», на якім ён казаў, што нібыта перадаваў трэцім асобам інфармацыю, звязаную з ягонай прафесійнай дзейнасцю. Але ў кампаніі затым заявілі, што Мікалай не меў доступу да дадзеных кліентаў.

Суд праходзіў у закрытым рэжыме, аднак стала вядома , што Мікалая Брэдзелева прызналі невінаватым па ч. 2 арт. 424 КК (Злоўжыванне ўладай ці службовымі паўнамоцтвамі) і апраўдалі за недаказанасцю ўдзелу ў здзяйсненні злачынства.

Яго абвінавацілі ў выдзяленні грашовых сродкаў для свядомага забеспячэння дзейнасці экстрэмісцкага фарміравання (арт. 361-2 Крымінальнага кодэкса) — блогера Антона Матолькі абверг дадзенае абвінавачанне.

Па падліках выйшаў на волю ў чэрвені 2025 г.

Павел быў затрыманы ў сакавіку 2021 года супрацоўнікамі ДАІ на трасе каля Мінска, дзе ў яго машыне былі знойдзены ўлёткі, газеты і стыкеры; паводле звестак Следчага камітэта, былі канфіскаваныя "тысячы асобнікаў пратэстных газет, стыкераў з незарэгістраванай сімволікай і ўлётак". У ведамстве яго адразу пасля затрымання называлі адміністратарам тэлеграм-канала "Атоліна".

На момант затрымання Павел працаваў у прыватнай рэкламнай кампаніі, раней быў відэаінжынерам на тэлебачанні. У 2020 годзе ўваходзіў у штаб кандыдата ў прэзідэнты Віктара Бабарыка.

У студзені 2022 года ён быў асуджаны па абвінавачанні ў вырабе і распаўсюджванні пратэстнай паліграфічнай прадукцыі (улётак, стыкераў, газет), а таксама ва ўдзеле ў нядзельных маршах, якія праходзілі ў Мінску ў жніўні-верасні 2020 года.

Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены ў кастрычніку 2024 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Аляксандр, бяздомны з Мінска, у 2021 годзе каля дзесяці разоў затрымліваўся па адміністрацыйным артыкуле за «несанкцыянаванае пікетаванне». Пратаколы складаліся за плакаты, на якіх звычайна адлюстроўваўся сцяг БССР і змяшчаліся просьбы аб дапамозе. У адзін з выпадкаў яго затрымалі за БЧБ-плакат з тэкстам: «Вярніце мне дзяцінства, юнацтва мне вярніце, і першае каханне. Дапамажыце забыць лагеры і няхай жыве Народная Рэспубліка Беларусь».

Паводле звестак, на Акрэсціна ён правёў не менш як 130 сутак адміністрацыйнага арышту. Часцей за ўсё Аляксандра затрымлівалі ля станцыі метро «Каменная Горка», дзе ён праводзіў час з ламінаваных таблічкамі і збіраў сродкі на жыццё. Часам яго можна было ўбачыць з дробнымі жывёламі. Вядома, што агулам ён правёў каля 22 гадоў у месцах пазбаўлення волі.

1 снежня 2021 года ён быў затрыманы ў межах крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «неаднаразовае парушэнне парадку правядзення масавых мерапрыемстваў» і змешчаны ў СІЗА да суда.

У сакавіку 2022 года Аляксандра прызналі вінаватым і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі.

Вызвалены ў верасні 2022 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Уладзімір быў затрыманы ў снежні 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх», і змешчаны пад варту ў СІЗА.

У траўні 2022 года яго прызналі вінаватым і прыгаварылі да абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.

Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены ў верасні 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Іван быў прызнаны вінаватым у снежні 2021 года ў публічнай абразе Лукашэнкі ў сацыяльных сетках і прыгавораны да пазбаўлення волі з адбываннем пакарання ў папраўчай калоніі.

Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены ў снежні 2022 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Аляксандр быў затрыманы ў верасні 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай за каментары ў інтэрнэце пасля гібелі ў Мінску супрацоўніка КДБ Дзмітрыя Федасюка і IT-спецыяліста Андрэя Зельцэра.

17 кастрычніка 2022 года яго прызналі вінаватым па артыкулах "распальванне варожасці" і "абраза прадстаўніка ўлады", прыгаварыўшы да пазбаўлення волі і выплаты буйнога штрафу.

Вызвалены ў 19 кастрычніка 2022 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Валянцін быў прызнаны вінаватым у тым, што ў чэрвені 2020 года размясціў выяву ў адным з забароненых Telegram-каналаў з надпісам, які насіў, на думку дзяржаўнага абвінавачання, абразлівы характар у адрас Лукашэнкі. Падчас судовага працэсу высветлілася, што лінгвістычная экспертыза неадназначна ацаніла гэты надпіс і не прызнала яго наўпрост абразлівым гонар і годнасць Лукашэнкі. Нягледзячы на гэта, Валянцін быў прыгавораны да пазбаўлення волі з адбываннем пакарання ў калоніі.

Вызвалены ў лютым 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Аляксандр быў затрыманы ў верасні 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «здзек з дзяржаўных сімвалаў». У снежні таго ж года яго прызналі вінаватым за сарваны сцяг на адной з вуліц Гомеля і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі.

Вызвалены ў чэрвені 2022 года, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Максім быў затрыманы ў верасні 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «здзек з дзяржаўных сімвалаў». У снежні таго ж года яго прызналі вінаватым за сарваны сцяг на адной з вуліц Гомеля і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі.

Вызвалены ў чэрвені 2022 года, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Быў затрыманы паводле інфармацыі ГУБАЗІК 16.12.2021 у сябе дома ноччу.

Асуджаны за ўдзел у акцыях пратэсту 9 жніўня 2020 года. Быў апазнаны па відэаматэрыялах.

У 2023 годзе мяркуючы па ўсім быў пераведзены на турэмны рэжым.

Вызвалены летам 2025 года пасля заканчэння тэрміну пакарання.

Сяргей, супрацоўнік фабрыкі "Лагуна" ў Баранавічах, быў асуджаны ў снежні 2021 года за каментар, пакінуты ў Telegram-канале "Баранавічы 97%" у адрас Лукашэнкі, які быў напісаны 17 верасня 2020 года.

Вызвалены вясной 2024 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Павел быў прызнаны вінаватым па артыкуле "гвалт або пагроза прымянення гвалту ў дачыненні да супрацоўніка органаў унутраных спраў" і прыгавораны да пазбаўлення волі ў калоніі. Крымінальная справа ў дачыненні да Паўла была ўзбуджана за тое, што падчас збору грамадзян у Гарадзішчы 18 верасня 2020 года, калі пажылога мужчыну затрымлівала міліцыя, ён перашкаджаў затрыманню, у выніку чаго ўдарыў міліцыянера.

Вызвалены ў студзені 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.