Зміцер Рудольфавіч Шынвіз

Сяргей быў затрыманы ў сакавіку 2021 года і восенню таго ж года асуджаны за расклейку стыкераў у Віцебску. Па версіі абвінавачання, з 1 кастрычніка 2020 года па 22 сакавіка 2021 года ён займаўся дзейнасцю, накіраванай на «сістэматычную псуту маёмасці»: з выкарыстаннем аэразольнай фарбы наносіў на аб'екты УП «Віцебскводаканал» надпісы «Жыве Беларусь!», «3%», «Чырвоны партыз.

У верасні 2024 года адбылося чарговае судовае паседжанне, па выніках якога Сяргей быў пераведзены на турэмны рэжым.

Андрэй, будаўнік-аддзелачнік, быў затрыманы ў ліпені 2021 года ў межах крымінальнай справы, звязанай з ініцыятывай «Буслы ляцяць». Некаторыя эпізоды абвінавачання тычыліся пашкоджання аўтамабіля суддзі Барысаўскага раёна. У выніку ён быў прыгавораны да працяглага тэрміну пазбаўлення волі і штрафу.

У верасні 2024 года Андрэя зноў асудзілі па артыкуле аб «злосным непадпарадкаванні патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы». Гэты артыкул часта прымяняецца да зняволеных, якія адмаўляюцца ад супрацоўніцтва з адміністрацыяй, і прадугледжвае пакаранне за надуманыя парушэнні. У выніку ягоны агульны тэрмін зняволення павялічыўся да 17 гадоў.

На волі Андрэя чакаюць трое дзяцей і жонка, у якой сур'ёзныя праблемы са здароўем.

Яўген — актывіст анархічнага руху. Ён быў затрыманы 29 ліпеня 2021 года ў Менску. У ягонай кватэры правялі ператрус, а пры затрыманні яго збілі. Каб дабіцца доступу да тэлефона і камп'ютара, на галаву Яўгену нацягнулі пакет.

Падчас пераводу ў СІЗА ў яго забралі ўсе кнігі і паставілі на прафілактычны ўлік як схільнага да экстрэмізму, што прадугледжвае ўнясенне адзнакі ў асабістую справу, асаблівае стаўленне і дадатковую працу з псіхолагам.

Першапачаткова Яўгену прад'явілі абвінавачанне па артыкуле "арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, або актыўны ўдзел у іх". У студзені 2022 года яму і іншым фігурантам крымінальнай справы прад'явілі дадатковыя абвінавачанні — удзел у экстрэмісцкім фарміраванні за падпіску на тэлеграм-канал "Прамень". На момант затрымання канал яшчэ не быў унесены ў спіс экстрэмісцкіх фармаванняў — гэта адбылося толькі ў лістападзе 2021 года.

У красавіку 2022 года Яўгена прызналі вінаватым і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі. У красавіку 2023 года яго рэжым утрымання стаў больш жорсткім, і яго перавялі на турэмны рэжым. У кастрычніку 2025 года суд дадаў яму яшчэ адзін год пазбаўлення волі ў калоніі па артыкуле "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі".

Ягор, грамадзянін Расіі, быў затрыманы 4 траўня 2021 года супрацоўнікамі ГУБАЗіКа на здымнай кватэры пасля ператрусу і падвергся жорсткаму збіццю. Цягам сямі месяцаў яго ўтрымлівалі ў СІЗА па абвінавачанні ў «арганізацыі дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак» — за агучванне відэаролікаў і аўдыёпаведамленняў у тэлеграм-канале «АГСБ». Аднак у снежні таго ж года яго асудзілі па артыкулах «распальванне варожасці» і «заклікі да дзеянняў, накіраваных на прычыненне шкоды нацыянальнай бяспецы Беларусі», прызначыўшы максімальна магчымы тэрмін пазбаўлення волі.

У чэрвені 2022 года ўмовы ўтрымання былі ўзмоцнены, і Ягора перавялі на турэмны рэжым.

Андрэй, сківічна-тварны хірург дзіцячай лякарні, быў затрыманы ў траўні 2021 года пасля ператрусу ў межах крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле аб "абразе прэзідэнта". Ягоная жонка разам з дзецьмі была вымушаная пакінуць краіну. Пазней Андрэю былі прад'яўленыя абвінавачанні ва "ўдзеле ў групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак", а таксама ва "ўдзеле ў масавых беспарадках".

У красавіку 2022 года Андрэй быў асуджаны па чатырох крымінальных артыкулах за ўдзел у пратэстных акцыях, якія праходзілі ў Мінску ў 2020 годзе, і за публікацыі ў сацыяльных сетках, якія былі кваліфікаваныя як абразы і распальванне варожасці.

У чэрвені 2024 года яму ўзмацнілі жорсткасць пакарання, перавёўшы на турэмны рэжым да канца тэрміну.

Павел, актывіст анархісцкага руху, быў затрыманы ў сакавіку 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай супраць анархістаў з Брэсцкай вобласці. Ён быў асуджаны за "ўдзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак", і за "ўдзел у злачыннай арганізацыі". Вядома, што ў аснову абвінавачання лёг эпізод, звязаны з "Маршам недармаедаў", які адбыўся 5 сакавіка 2017 года, а таксама падзеі, якія адбыліся ля будынка Брэсцкага ГУБАЗіКу ў 2016 годзе.

Мікіта быў затрыманы ў кастрычніку 2019 года і асуджаны за атакі на будынкі СІЗА-1 і Мінгарсудзя ў Мінску ў знак салідарнасці з палітвязнямі. Першапачаткова яму прызначылі 7 гадоў пазбаўлення волі, але пасля апеляцыі тэрмін быў скарочаны да 4 год. У маі 2020 года Мікіту перавялі на турэмны рэжым.

У сакавіку 2022 года яго паўторна асудзілі за «злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы» — абвінавачванне, якое часта ўжываецца да зняволеных, якія адмовіліся супрацоўнічаць з турэмнай адміністрацыяй. У сакавіку 2023 году яго зноў перавялі на турэмны рэжым.

На працягу ўсяго зняволення да Мікіты ўвесь час ужываецца ціск. Ён часта трапляе ў ШІЗА, дзе ўтрымліваецца ў ізаляцыі на працягу дзясяткаў дзён. Яго пазбаўляюць спатканняў з роднымі, абмяжоўваюць перапіску і канфіскоўваюць асабістыя рэчы. У адказ на цяжкія ўмовы ўтрымання Мікіта пратэстуе галадоўкамі і адмовай ад выканання патрабаванняў адміністрацыі. Ён таксама рэгулярна падвяргаецца спагнанням за дробныя парушэнні, такія як адмова прыбіраць дворык ці за міжкамерную сувязь.

За тры месяцы да вызвалення, у лютым 2025 года, у дачыненні да Мікіты прайшло чарговае судовае паседжанне па артыкуле аб «злосным непадпарадкаванні патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы», па выніках якога яго прысудзілі да яшчэ аднаго года пазбаўлення волі.

Да снежня 2024 года Мікіта сумарна правёў у ШІЗА 568 сутак, з іх 2 месяцы бесперапыннай ізаляцыі.

На пачатак снежня 2025 года Мікіта правёў 648 сутак у ШІЗА.

Ігар, актывіст руху «За свабоду», быў затрыманы ў межах крымінальнай справы, узбуджанай з-за пратэстаў і сутыкненняў паміж жыхарамі Пінска і сілавікамі ў ноч з 9 на 10 жніўня 2020 года. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках". Пацярпелымі па справе выступілі 109 супрацоўнікаў міліцыі і чыноўнікаў, якія, акрамя пакарання ў выглядзе пазбаўлення волі, запатрабавалі ад абвінавачаных каля 530 тысяч рублёў кампенсацыі.

У студзені 2022 года ён быў пераведзены на турэмны рэжым.

Данііл, фанат ФК "Хваля", быў затрыманы 10 жніўня 2020 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай з-за пратэстаў і сутыкненняў паміж жыхарамі Пінска і сілавікамі ў ноч з 9 на 10 жніўня 2020 года. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках". Пацярпелымі па справе выступілі 109 супрацоўнікаў міліцыі і чыноўнікаў, якія, акрамя пакарання ў выглядзе пазбаўлення волі, запатрабавалі ад абвінавачаных каля 530 тысяч рублёў кампенсацыі.

У 2020 годзе Уладзімір каардынаваў рэгіянальную групу Віктара Бабарыка. Пасля заканчэння Магілёўскага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта ў 2001 годзе ён працаваў у Магілёўскім гарвыканкаме, а ў 2018 годзе стаў яго намеснікам, адказваючы за будаўніцтва і ЖКГ. У кастрычніку 2019 года пакінуў пасаду.

11 чэрвеня 2020 года супрацоўнікі Дэпартамента фінансавых расследаванняў правялі ператрус у офісе Белгазпрамбанка і ў асоб, звязаных з Бабарыкам, пасля чаго Уладзіміра затрымалі. У верасні 2021 года суд прызнаў яго вінаватым у злоўжыванні службовымі паўнамоцтвамі і махлярстве, аднак ён не прызнаў сваю віну.

Уладзімір быў затрыманы 30 снежня 2020 года ў межах крымінальнай «справы Аўтуховіча» па абвінавачанні ў «падрыхтоўцы тэракту», аднак пазней гэтае абвінавачанне было знята. У траўні 2021 года яго асудзілі за «гвалт у дачыненні да службовай асобы». Следства сцвярджала, што пры затрыманні ён пагражаў следчым і разбіў свой мабільны тэлефон.

Разгляд «справы Аўтуховіча» пачаўся ў траўні 2022 года. Падчас суда Уладзіміра некалькі разоў выдалялі з паседжанняў і адпраўлялі ў карцэр. На адным з чэрвеньскіх паседжанняў яго змясцілі ў клетку ў адной бялізне, прышпіліўшы рукі кайданкамі да кратаў. У адказ Уладзімір аб'явіў галадоўку, якую трымаў 11 дзён. Па гэтай справе ён быў асуджаны за «стварэнне злачыннай арганізацыі» і «замах на захоп улады».

У снежні 2022 года Уладзіміру прад'явілі новае абвінавачанне за абразу пракурора Людмілы Герасіменкі, якая прадстаўляла абвінавачанне па «справе Аўтуховіча», і дадалі дадатковы тэрмін. У выніку яго прыгаварылі да 20 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму.

У кастрычніку 2023 года пераведзены на турэмны рэжым.

Эдуард, які скончыў БДЭУ па спецыяльнасці «Эканоміка і кіраванне прадпрыемствамі» і кіраваў краўдфандынгавымі платформамі Ulej і MolaMola, а таксама ініцыятыўнай групай свайго бацькі Віктара Бабарыка, быў затрыманы 18 чэрвеня 2020 года па шляху ў ЦВК для здачы подпісаў. Ён правёў больш за тры гады ў зняволенні без суда і быў асуджаны за "арганізацыю масавых беспарадкаў" і "ухіленне ад выплаты падаткаў".

У ліпені 2024 года яго паўторна прыгаварылі да двух гадоў пазбаўлення волі за «непадпарадкаванне адміністрацыі калоніі».

Іван, які мае дзве вышэйшыя адукацыі, раней працаваў мастаком-дызайнерам, а затым стаў мультыплікатарам, рэжысёрам і мантажорам відэа. Ён таксама з'яўляецца мастаком і аўтарам апавяданняў. 21 кастрычніка 2020 года яго затрымалі і асудзілі па версіі абвінавачання за размяшчэнне ў Telegram-канале заклікаў да дэстабілізацыі грамадскага парадку, уключаючы падпал будынкаў КДБ і пракуратуры Ашмянскага раёна.

У снежні 2022 года яго паўторна судзілі за "непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі". У траўні 2024 года Іван зноў быў асуджаны за "злоснае непадпарадкаванне" і дадаткова пазбаўлены волі на 2 гады.

Яўген быў затрыманы па справе аб масавых беспарадках і абвінавачаны ва ўдзеле ў тэлеграм-каналах "радыкальнага напрамку".

У траўні 2023 года ён быў паўторна асуджаны за "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі".

Быў затрыманы 25 верасьня 2020 года і асуджаны за ўдзел у акцыях пратэсту.