Сяргей Фёдаравіч Хрыпач

Паўла затрымалі, і ў студзені 2025 года яго прыгаварылі да пазбаўлення волі па артыкулах "распальванне расавай, нацыянальнай, рэлігійнай або іншай сацыяльнай варожасці" і "абраза Лукашэнкі".

13 снежня 2025 года ён быў вызвалены пасля візіту ў Мінск спецыяльнага прадстаўніка прэзідэнта ЗША Дональда Трампа — Джона Коўла — і вывезены ва Украіну.

15 мая 2023 года на АНТ выйшаў прапагандысцкі фільм "Забойная пасылка" смерці: хто і як хацеў здзейсніць тэракт у Дзень Перамогі", дзе распавялі падрабязнасці справы. Там паведамлялася, што нібыта КДБ напярэдадні Дня перамогі 9 мая 2023 года "прадухіліў тэракт пад куратарствам Кіева". Там заявілі, што выбухоўка знаходзілася ў электрычных плітах, якія даслалі затрыманым праз пасылкі. Арганізатарам акцыі назвалі 23-гадовага беларуса Валерыя Вадзіна, які ваяваў ва Украіне.

У відэа распавялі пра тое, што пасылкі з электраплітамі, у якіх была выбухоўка, даставілі ў менскі пункт СДЭК у Каменнай Горцы 21 сакавіка 2023 года з Кіева праз Італію. 29-гадовая Вікторыя Волчак пацвердзіла на допыце, што яна атрымала пасылку - яе папрасіў атрымаць пасылку Валерый Водзін. Студэнтка БДУ Ганна Савачкіна і яе маці Таццяна Русак узялі плітку ў Волчак і закапалі яе на могілках у Калодзішчах. Другую плітку забраў зубны тэхнік Андрэй Грыгор'еў і адвёз у садовае таварыства "Аўтарамонтнік 124" пад Аляхновічамі.

Трыятланістка. Валянціне ў канцы жніўня 2020-га не працягнулі кантракт у менскім клубе трыятлона «Трыстайл». Як казала спартсменка, дырэктар клуба Дзмітрый Талкачоў абяцаў ёй працягнуць супрацоўніцтва, аднак адмовіўся ад яго пасля таго, як убачыў «пратэстную» пасаду Зелянкевіч у Інстаграме з фота, на якой яна стаяла з бел-чырвона-белым сцягам на праезнай частцы падчас аднаго з мірных мітынгаў.

Увосень 2020-га Зелянкевіч пераехала ў Расію, дзе працягвала трэніравацца, а таксама працавала трэнерам па трыятлоне і плаванні. Па інфармацыі «Трыбуны», некаторы час таму Зелянкевіч вярнулася ў Беларусь, а неўзабаве пасля гэтага была затрыманая і заставалася за кратамі да суда.

Ігар — былы афіцэр спецатрада МУС «Алмаз», капітан на момант звальнення. Яму прыпісваюць удзел у жорсткім разгоне пратэстуючых на скрыжаванні вуліц Пушкіна і Прытыцкага (арт. м. «Пушкінская») у Мінску ў 2020 годзе. Тады група ўзброеных сілавікоў у поўнай экіпіроўцы выйшла з базы «Алмаза» і накіравалася да «Пушкінскай», паралельна страляючы ва ўпор па мірных грамадзянах.

Па наяўных дадзеных, Ігар вырашыў сысці са службы пасля загада затрымаць Марыю Калеснікаву, якую выкралі на вуліцы ў Менску ў верасні 2020 года.

З пачатку вайны, якая пачалася ў лютым 2022 года, Ігар абараняў Украіну, ваяваў у «атрадзе Сахашчыка» у складзе 79-й асобнай дэсантна-штурмавой брыгады ВСУ. У ходзе баёў атрымаў цяжкае раненне, пасля чаго прайшоў рэабілітацыю і поўнасцю аднавіўся.

У чэрвені 2023 года ён быў завочна асуджаны па абвінавачанні ў тэрарызме, вылучаным на палітычнай глебе, і па шэрагу крымінальных артыкулаў. Яму прызначылі вялікі тэрмін пазбаўлення волі, першыя пяць гадоў з якога — турэмны рэжым. Таксама яго пазбавілі воінскага звання.

Паводле абвінавачання, з ліпеня 2020 па студзень 2022 года ў Беларусі, Турцыі, Польшчы, Украіне і іншых краінах «дзейнічала арганізаваная злачынная група», якая нібыта рыхтавала экстрэмісцкія злачынствы. У яе ўваходзілі радыкальна настроеныя вайскоўцы, сілавікі, спартоўцы і бізнэсмэны, якія імкнуліся захапіць уладу незаконным шляхам. Гэтая справа звязана са спробай падпалу дома дэпутата Алега Гайдукевіча ў чэрвені 2021 года і «арганізацыяй масавых беспарадкаў».

Да 2008 года Дзяніс служыў у 8-м упраўленні Дэпартамента аховы, забяспечваючы бяспеку дыпламатычных прадстаўніцтваў, консульстваў замежных дзяржаў і аб'ектаў першараднай дзяржаўнай важнасці ў Рэспубліцы Беларусь.

У чэрвені 2023 года ён быў завочна асуджаны па абвінавачанні ў тэрарызме, вылучаным на палітычнай глебе, і па шэрагу крымінальных артыкулаў. Яму прызначылі вялікі тэрмін пазбаўлення волі, першыя пяць гадоў з якога — турэмны рэжым. Таксама яго пазбавілі воінскага звання.

Паводле абвінавачання, з ліпеня 2020 па студзень 2022 года ў Беларусі, Турцыі, Польшчы, Украіне і іншых краінах «дзейнічала арганізаваная злачынная група», якая нібыта рыхтавала экстрэмісцкія злачынствы. У яе ўваходзілі радыкальна настроеныя вайскоўцы, сілавікі, спартоўцы і бізнэсмэны, якія імкнуліся захапіць уладу незаконным шляхам. Гэтая справа звязана са спробай падпалу дома дэпутата Алега Гайдукевіча ў чэрвені 2021 года і «арганізацыяй масавых беспарадкаў».

Вадзім — бізнесмен, заснавальнік і намеснік камандзіра палка «Пагоня», з 2020 года знаходзіцца за межамі Беларусі. У чэрвені 2023 года ён быў завочна асуджаны па абвінавачанні ў тэрарызме, вылучаным на палітычнай глебе, і шматлікім крымінальным артыкулам. Яму прызначылі вялікі тэрмін пазбаўлення волі і штраф, а таксама пазбавілі ўсіх вайсковых званняў.

Паводле абвінавачання, з ліпеня 2020 года па студзень 2022 года ў Беларусі, Турцыі, Польшчы, Украіне і іншых краінах «дзейнічала арганізаваная злачынная група, мэтай якой было здзяйсненне экстрэмісцкіх злачынстваў. У яе ўваходзілі радыкальна настроеныя асобы, у тым ліку былыя і дзейныя вайскоўцы, супрацоўнікі сілавых органаў, спартоўцы і бізнэсмэны, якія імкнуліся захапіць уладу незаконным шляхам». Гэтая справа звязана з абвінавачваннямі ў спробе падпалу дома дэпутата Алега Гайдукевіча ў чэрвені 2021 года і «арганізацыі масавых беспарадкаў».

У другі раз, у рамках спецвытворчасці, Вадзіма асудзілі ў снежні таго ж года па артыкулах аб «распальванні варожасці і варожасці», «паклёпе і абразе Лукашэнкі» і «абразе прадстаўніка ўлады».

У снежні 2024 года стала вядома, што ў дачыненні да Вадзіма распачата новая спецвытворчасць яшчэ па чатырох крымінальных артыкулах, уключаючы «стварэнне экстрэмісцкага фармавання» і «праходжанне навучання для ўдзелу ў экстрэмісцкай дзейнасці».