Pościg zakończony

Proces drugiej grupy mieszkańców Baranowicz (9 osób) rozpoczął się 28 marca 2024 r. Aleksiej był jednym z nich. Wyrok zapadł 11 kwietnia.

Zdaniem prokuratury , w sierpniu 2020 r. skazani „wykrzykiwali hasła, demonstrowali biało-czerwono-białe transparenty oraz utrudniali ruch pojazdów oraz normalne funkcjonowanie przedsiębiorstw i organizacji”.

Proces drugiej grupy mieszkańców Baranowicz (9 osób) ruszył 28 marca 2024 r. Wśród nich był Oleg. Wyrok zapadł 11 kwietnia.

Według prokuratury , w sierpniu 2020 r. skazani „krzyczeli hasła, demonstrowali biało-czerwono-białe transparenty, utrudniali ruch pojazdów i normalne funkcjonowanie przedsiębiorstw i organizacji”.

Oczekuje się, że zostanie zwolniony w lutym 2025 r.

Proces drugiej grupy mieszkańców Baranowicz (dziewięciu osób) rozpoczął się 28 marca 2024 roku. Wśród nich był Eduard. Wyrok zapadł 11 kwietnia.

Według prokuratury , w sierpniu 2020 r. skazani „krzyczeli hasła, eksponowali biało-czerwono-białe transparenty i utrudniali ruch pojazdów oraz normalne funkcjonowanie przedsiębiorstw i organizacji”.

Oczekuje się, że zostanie zwolniony na początku września 2025 r.

Proces drugiej grupy mieszkańców Baranowicz (9 osób) ruszył 28 marca 2024 r. Wśród nich był Dmitrij. Wyrok zapadł 11 kwietnia.

Według prokuratury , w sierpniu 2020 r. skazani „krzyczeli hasła, demonstrowali biało-czerwono-białe transparenty, utrudniali ruch pojazdów i normalne funkcjonowanie przedsiębiorstw i organizacji”.

Według obrońców praw człowieka zostanie zwolniony zimą 2025 roku.

11 czerwca 2024 r. odbyła się rozprawa apelacyjna, a wyrok stał się prawomocny.

Według obrońców praw człowieka został zwolniony pod koniec marca 2025 r.

Około północy w hostelu mężczyzna pił z żoną. Wezwała pogotowie i zgłosiła rzekomą ranę kłutą. Przyjechała także policja i poprosiła go, aby udał się na komisariat. Następnie na oczach czterech funkcjonariuszy policji z grupy zatrzymań i jego żony obraził Aleksandra Łukaszenkę. Rzekomo uczynił to „w celu wyrządzenia szkody swojej władzy”. Zniewaga została przechwycona przez rejestratora.

Według obrońców praw człowieka uwolniono go 24 listopada 2024 r.

W uchwale wskazano , że będąc w domu we wsi Łużesno, Mielnikow zamieścił w Odnoklassnikach zdjęcie Łukaszenki i negatywne wypowiedzi na jego temat. Tym samym „publicznie, w nieprzyzwoitej formie obraził prezydenta”.

Mężczyzna przed sądem w pełni przyznał się do winy. Żona oskarżonego potwierdziła w sądzie, że strona z repostem należała do jej męża.

Mężczyzna przebywał w areszcie do czasu rozprawy.

Według obrońców praw człowieka został zwolniony 28 grudnia 2024 r., po odbyciu całości kary orzeczonej przez sąd.

Natalia Dawydulina ma 47 lat i mieszka w Żłobinie. Z jej mediów społecznościowych wynika , że ona i jej mąż mają dużą rodzinę – pięcioro dzieci, z których jedno wciąż chodzi do szkoły podstawowej.

Jeden z synów Natalii, Denis Dawydulin, jest byłym więźniem politycznym. Został aresztowany w marcu 2021 roku i skazany na osiemnaście miesięcy więzienia za „wejście na jezdnię i czynne nieposłuszeństwo wobec funkcjonariuszy policji” w nocy 10 sierpnia.
Nigdy nie udzielała wywiadów mediom. Z akt sądowych wynika, że 24 stycznia 2024 roku została osądzona za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych”. Prawdopodobnie została zatrzymana podczas obławy na zwolenników więźniów politycznych.

Proces rozpocznie się 23 sierpnia w Sądzie Okręgowym w Homel. Natalia jest zatem najprawdopodobniej oskarżona o udzielanie pomocy innym więźniom. Wiadomo , że podczas styczniowej obławy za kratkami przebywały głównie osoby, które pomagały innym – wysyłały przekazy pieniężne i paczki do aresztów śledczych i kolonii karnych, nawet za bardzo niewielkie kwoty.

19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).

Władimi przesłał na łamach „Odnoklassnik” kilka publikacji, w których rzekomo obrażał Aleksandra Łukaszenkę, „działając w celu dyskredytacji i wyrządzenia szkody autorytetowi władzy państwowej”. Były to wideo z publicznego „Belarus Political”, tekst i zdjęcia z publicznego „STOP LUKA”. Nie blokował dostępu do strony.

Został zwolniony z aresztu na sali sądowej.

Prorządowe kanały telewizyjne twierdzą, że został zatrzymany przypadkowo – za noszenie etui na telefon z napisem „Módlcie się za Białoruś” po angielsku i wizerunkami symboli narodowych. Po aresztowaniu, na telefonie Dmitrija rzekomo znaleziono nagrania z protestów, a także zdjęcia z ulicznego czatu, gdzie oferował ludziom projekty naklejek protestacyjnych.
Wiadomo, że facet od dawna zajmuje się pływaniem i ma stopień kandydata na mistrza sportu.

19 marca 2026 roku został ułaskawiony po kolejnej wizycie w Mińsku Johna Cole'a, specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa (w grupie 235 więźniów przetrzymywanych na Białorusi). Odbywał karę w areszcie domowym.

Została zatrzymana 23 stycznia 2024 r. podczas zmasowanego nalotu sił bezpieczeństwa na rodziny więźniów politycznych i osoby, które im pomagały.

19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).

14 lutego 2024 roku Komitet Śledczy wszczął postępowanie karne przeciwko przedstawicielom i uczestnikom inicjatywy „Rezerwa Kadr dla Nowej Białorusi”, powołanej przez Zjednoczony Gabinet Tymczasowy. Później kanał telewizyjny ONT wyemitował 14 aresztowań w związku z tą sprawą, a propagandzista Igor Tur oświadczył, że od roku uczęszczał na wykłady z tego programu razem z funkcjonariuszami sił bezpieczeństwa.

Kanały prorządowe opublikowały również film z udziałem Aleksandra, w którym potwierdził on swój udział w inicjatywie.

W grudniu 2024 r. został skazany na podstawie artykułów „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego udziału w nich” oraz „wspierania działalności ekstremistycznej” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Program „Rezerwa kadrowa dla nowej Białorusi”, który wystartował w listopadzie 2022 r., miał na celu przygotowanie specjalistów do pracy w agencjach rządowych i wdrażania reform.

Został zwolniony 20 marca 2026 r. w ramach ułaskawienia po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole'a.

Zatrzymano go rzekomo pod koniec listopada 2023 r. Po pierwsze, został skazany na podstawie artykułu administracyjnego ( część 2 art. 19.11 Kodeksu wykroczeń administracyjnych Republiki Białorusi – Dystrybucja, produkcja, przechowywanie, transport produktów informacyjnych zawierających nawoływania do działań ekstremistycznych lub promujących taką działalność), po czym postawiono zarzuty w sprawie karnej.

W dniu 17 maja 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

Obywatel Ukrainy z Czernigowa. Czasami wyjeżdżała na Białoruś i w rezultacie była zatrzymywana. Natalia ma dwóch synów, najmłodszy miał 2,5 miesiąca w chwili aresztowania. Proces toczył się za zamkniętymi drzwiami. W dniu 12 marca 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

Wieczorem 28 czerwca 2024 r. pojawiła się nagła informacja o uwolnieniu pięciu więźniów politycznych z kolonii białoruskich. Władze ukraińskie doprowadziły do uwolnienia obywateli swojej wymiany jako więźniów. W ten sposób uwolniono Natalię Zacharenko, Pawła Kuprienko, Ludmiłę Gonczarenko, Ekaterinę Bryukhanovą, a także Nikołaja Szweca, oskarżonego w „sprawie Maczuliszczi”. Warunki wymiany nie zostały ujawnione. Należy zauważyć, że Watykan wziął udział w wyzwoleniu. Zwolnieni więźniowie polityczni zostali przywiezieni na Ukrainę 28 czerwca – w mediach pojawiło się ich zdjęcie z lotniska w Żułanach.

Z akt sprawy wynika, że 27 lutego 2022 roku mężczyzna filmował loty samolotów wojskowych i przesłał nagranie tzw. „grupie ekstremistycznej”. Dokładna lokalizacja nagrania nie została określona.

Oczekuje się, że wyjdzie na wolność pod koniec 2025 roku.