Elena Nikolaevna Shilko
- Strona główna
- Zaangażowany w represje
- Elena Nikolaevna Shilko
Elena Nikolaevna Shilko
Elena Nikołajewna Szyłko osobiście bierze bezpośredni udział w represjach o charakterze politycznym w Republice Białorusi, których konsekwencją jest m.in. śmierć osób prześladowanych przez obecny reżim.
Shilko wydaje wyroki skazujące w sprawach politycznych co najmniej od 2006 roku.
Rozpatruje skargi na niezgodne z prawem decyzje swoich kolegów, pozostawiając je w mocy. Prowadzi rozprawy niejawne.
Skazała Alesia Puszkina na 5 lat więzienia na podstawie dwóch artykułów Kodeksu karnego: na podstawie części 3 art. 130 (celowe działania rehabilitacyjne nazizmu, popełnione przez grupę osób) i art. 370 (profanacja symboli państwowych). Sprawa ta ma implikacje całkowicie polityczne, gdyż Ales był przeciwnikiem reżimu Łukaszenki i bezpośrednio wyrażał swoje obywatelskie stanowisko.
11 lipca 2023 roku Ales zmarł na oddziale intensywnej terapii w nieznanych okolicznościach. Biorąc pod uwagę fakt, że Ales został bezprawnie skazany, a następnie zmarł w trakcie odbywania kary, można stwierdzić, że pracownik ten jest bezpośrednio powiązany z tą śmiercią.
W 2011 roku Szyłko skazał działaczy Młodego Frontu Daszkiewicza i Łobowa. Młodzi ludzie zostali zatrzymani w Mińsku 18 grudnia 2010 r. Według informacji Centralnej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska na podwórzu budynku mieszkalnego przy ulicy Janki Bryla rzekomo pobili Konstantina Sawickiego i Olega Malyszewa. Przedstawiciele opozycji i obrońcy praw człowieka uznali zatrzymanie Daszkiewicza i Łobowa za środek zapobiegawczy zastosowany przez policję w przededniu wyborów. Daszkiewicz został skazany na dwa lata więzienia w kolonii ogólnego reżimu Łobów i cztery lata w kolonii o zaostrzonym rygorze.
Skazani Dmitrij Doronin, Siergiej Kazakow, Władimir Łoban, Witalij Matsukiewicz, Jewgienij Sekret i Oleg Fedorkiewicz, oskarżeni na podstawie części 2 artykułu 293 „Udział w masowych zamieszkach”. Szyłko skazał wszystkich na 3-3,5 roku więzienia.
Elena Szyłko skazana za więźnia politycznego studenta Artema Bojarskiego z art. 342 kodeksu karnego – Organizacja i przygotowanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynne uczestnictwo w nich oraz art. 361-1 kodeksu karnego – Tworzenie formacji ekstremistycznej lub udział w niej w tym. Młody mężczyzna podczas zatrzymania został dotkliwie pobity. Na kanale Telegram Azarenki pojawił się także film, w którym Artem przyznaje się do administrowania publiczną stroną uznaną za ekstremistyczną. Aby zmusić go do powiedzenia tego na nagraniu, chłopak był bity pałkami po plecach i pośladkach. Artem powiedział to swojemu prawnikowi podczas przesłuchania. Szyłko skazał go na pięć lat więzienia w zaostrzonych warunkach bezpieczeństwa.
Skazała więźniarkę polityczną Mię Mitkiewicz na trzy lata kolonii generalnego reżimu za komentowanie sytuacji w kraju.
Skazała więźnia politycznego Iwana Czerewako na 4 lata więzienia.
Tym samym Elena Nikołajewna Szyłko odpowiada za łamanie praw człowieka i podważanie zasad praworządności, a także za propagowanie represji wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, co skutkuje także śmiercią osób prześladowanych przez reżim. Jej praca w wymiarze sprawiedliwości koncentruje się na utrzymaniu stanowiska istniejącego rządu, a nie na egzekwowaniu prawa. Działania Szyłki przyczyniają się do łamania praw człowieka, wzmacniania władzy Aleksandra Łukaszenki i nasilenia represji o charakterze politycznym w Republice Białorusi.
Elena Nikołajewna Szyłko osobiście bierze bezpośredni udział w represjach o charakterze politycznym w Republice Białorusi, których konsekwencją jest m.in. śmierć osób prześladowanych przez obecny reżim.
Shilko wydaje wyroki skazujące w sprawach politycznych co najmniej od 2006 roku.
Rozpatruje skargi na niezgodne z prawem decyzje swoich kolegów, pozostawiając je w mocy. Prowadzi rozprawy niejawne.
Skazała Alesia Puszkina na 5 lat więzienia na podstawie dwóch artykułów Kodeksu karnego: na podstawie części 3 art. 130 (celowe działania rehabilitacyjne nazizmu, popełnione przez grupę osób) i art. 370 (profanacja symboli państwowych). Sprawa ta ma implikacje całkowicie polityczne, gdyż Ales był przeciwnikiem reżimu Łukaszenki i bezpośrednio wyrażał swoje obywatelskie stanowisko.
11 lipca 2023 roku Ales zmarł na oddziale intensywnej terapii w nieznanych okolicznościach. Biorąc pod uwagę fakt, że Ales został bezprawnie skazany, a następnie zmarł w trakcie odbywania kary, można stwierdzić, że pracownik ten jest bezpośrednio powiązany z tą śmiercią.
W 2011 roku Szyłko skazał działaczy Młodego Frontu Daszkiewicza i Łobowa. Młodzi ludzie zostali zatrzymani w Mińsku 18 grudnia 2010 r. Według informacji Centralnej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska na podwórzu budynku mieszkalnego przy ulicy Janki Bryla rzekomo pobili Konstantina Sawickiego i Olega Malyszewa. Przedstawiciele opozycji i obrońcy praw człowieka uznali zatrzymanie Daszkiewicza i Łobowa za środek zapobiegawczy zastosowany przez policję w przededniu wyborów. Daszkiewicz został skazany na dwa lata więzienia w kolonii ogólnego reżimu Łobów i cztery lata w kolonii o zaostrzonym rygorze.
Skazani Dmitrij Doronin, Siergiej Kazakow, Władimir Łoban, Witalij Matsukiewicz, Jewgienij Sekret i Oleg Fedorkiewicz, oskarżeni na podstawie części 2 artykułu 293 „Udział w masowych zamieszkach”. Szyłko skazał wszystkich na 3-3,5 roku więzienia.
Elena Szyłko skazana za więźnia politycznego studenta Artema Bojarskiego z art. 342 kodeksu karnego – Organizacja i przygotowanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynne uczestnictwo w nich oraz art. 361-1 kodeksu karnego – Tworzenie formacji ekstremistycznej lub udział w niej w tym. Młody mężczyzna podczas zatrzymania został dotkliwie pobity. Na kanale Telegram Azarenki pojawił się także film, w którym Artem przyznaje się do administrowania publiczną stroną uznaną za ekstremistyczną. Aby zmusić go do powiedzenia tego na nagraniu, chłopak był bity pałkami po plecach i pośladkach. Artem powiedział to swojemu prawnikowi podczas przesłuchania. Szyłko skazał go na pięć lat więzienia w zaostrzonych warunkach bezpieczeństwa.
Skazała więźniarkę polityczną Mię Mitkiewicz na trzy lata kolonii generalnego reżimu za komentowanie sytuacji w kraju.
Skazała więźnia politycznego Iwana Czerewako na 4 lata więzienia.
Tym samym Elena Nikołajewna Szyłko odpowiada za łamanie praw człowieka i podważanie zasad praworządności, a także za propagowanie represji wobec przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, co skutkuje także śmiercią osób prześladowanych przez reżim. Jej praca w wymiarze sprawiedliwości koncentruje się na utrzymaniu stanowiska istniejącego rządu, a nie na egzekwowaniu prawa. Działania Szyłki przyczyniają się do łamania praw człowieka, wzmacniania władzy Aleksandra Łukaszenki i nasilenia represji o charakterze politycznym w Republice Białorusi.
Lista represjonowanych
Lider rozwiązanej Partii Zielonych.
Dmitrij Kuczuk został zatrzymany w pobliżu ambasady rosyjskiej, gdzie polityk złożył kwiaty w związku z zabójstwem Aleksieja Nawalnego. Próbował zarejestrować się w ramach kampanii „beznadzieja” i podjął działania mające na celu rozpoczęcie zbiórki podpisów na rzecz uwolnienia więźniów politycznych.
Dmitrij Kuczuk został siódmym liderem Partii Zielonych, który trafił do więzienia.
1 września 2025 roku ujawniono, że 52 więźniów białoruskiego reżimu zostało przymusowo deportowanych na terytorium Litwy. Wśród nich są obywatele krajów europejskich. Wśród zwolnionych jest Dmitrij Kuczuk.
- Stowarzyszenia
- Obcokrajowcy
- Stowarzyszenia
- Obcokrajowcy
Obywatel Polski. Roman przybył na Białoruś 19 lipca 2022 roku i zaginął. Jego miejsce pobytu było nieznane, a południowo-zachodnia grupa poszukiwawczo-ratownicza rozpoczęła poszukiwania. Później poinformowano, że Galuza żyje i ustalono jego miejsce pobytu, ale nie podano dalszych szczegółów. Znajomy Romana napisał jednak w mediach społecznościowych, że jest on przetrzymywany w areszcie śledczym KGB.
W Polsce Galuza ukończył studia, otrzymał obywatelstwo i działał jako wolontariusz, pomagając m.in. białoruskim uchodźcom. Aresztowanie Romana mogło być zaplanowane przez białoruskie siły bezpieczeństwa.
Teraz grozi mu do 15 lat więzienia.
13 grudnia 2025 roku został zwolniony po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i przewieziony na Litwę.
Została zatrzymana w wyniku masowego nalotu sił bezpieczeństwa w dniach 23–24 stycznia 2024 r. na krewnych więźniów politycznych oraz osoby wysyłające paczki i listy do więźniów politycznych.
19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Proces Katarzyny rozpocznie się 15 maja 2024 r. Jest sądzona na podstawie trzech artykułów kodeksu karnego. Minimalna kara to 4 lata więzienia.
- Stowarzyszenia
- Uczniowie
- Stowarzyszenia
- Uczniowie
W „wideo ze skruchą” zatrzymany twierdzi, że jest studentem pierwszego roku Białoruskiego Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego i rzekomo „prowadził nacjonalistyczną pogawędkę Białorusinów i Ukraińców”, na której opublikowano okrucieństwo wobec rosyjskiego wojska.
Facet „przyznaje się także do rozpowszechniania materiałów nazistowskich i ekstremistycznych”.
08.09.2023 skazany z art. 19.11. za reposting z telegramów kanału NEXTA. W dniu 11 września 2023 r. został skazany z art. 19.11. za ponowne przesłanie z telegramów białoruskiego kanału mózgowego. W dniu 19 września 2023 r. został skazany z art. 19.11. Część 2. na 10 dni za wielokrotne wysyłanie telegramów kanału Białoruś Brain. W dniu 29 września 2023 r. został skazany na 14 dni z art. 19.11. Część 2 do przesłania z kanału telegramu „Białoruś Mózgu”.
W dniu 15 października 2023 r. postawiono zarzuty z art. 368 ust. 1 Kodeksu karnego Republiki Białorusi
| 20.09.2023 | 19.09.2023 осужден по статье 19.11. ч.2. на 10 суток за повторный репост из телеграмм канала "Беларусь головного мозга" судья Климук М.А. |
Skazany za przekazywanie datków na rzecz inicjatyw uznawanych za ekstremistyczne.
W dniu 6 października 2023 roku odbyła się rozprawa apelacyjna. Wyrok wszedł w życie.
Inżynier projektant.
W dniu 18 lipca 2023 roku odbyła się rozprawa apelacyjna, na której wyrok uprawomocnił się.
Zdaniem obrońców praw człowieka , został zwolniony 19 października 2024 r., po odbyciu całości kary orzeczonej przez sąd.
Z materiałów śledztwa wynika, że od listopada 2020 r. do marca 2022 r. oskarżeni, korzystając z telefonu komórkowego w kanałach czatów Telegram, które sąd uznał za materiały o charakterze ekstremistycznym, opublikowali 17 obraźliwych komentarzy z wulgaryzmami, skierowanych do sędziego, pracowników organów spraw wewnętrznych i innych urzędników państwowych, a także do Łukaszenki.
W dniu 11.04.2023 r. odbyła się rozprawa apelacyjna, a wyrok stał się prawomocny.
Według obrońców praw człowieka został zwolniony 21 stycznia 2025 r.
Maksym został aresztowany we wrześniu 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą w związku z komentarzami internetowymi po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i informatyka Andrieja Zeltsera w Mińsku. W grudniu 2022 roku został skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.
Został zwolniony w styczniu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.
- Stowarzyszenia
- Działacze praw człowieka
- Stowarzyszenia
- Działacze praw człowieka
Nasta jest znaną białoruską obrończynią praw człowieka. Od sierpnia 2021 roku jest podejrzana w sprawie karnej związanej z działalnością organizacji „Wiasna”.
6 września 2022 roku, po rozprawie sądowej w sprawie „Akcji Rewolucyjnej”, Nasta została dwukrotnie skazana za „drobne chuligaństwo” i spędziła 30 dni w areszcie. Trzy tygodnie później, 28 października 2022 roku, została ponownie aresztowana. Podczas rozprawy zeznała o torturach: funkcjonariusze GUBOPiK rażą ją paralizatorem i pozostawiają na osiem godzin na mrozie bez odzieży wierzchniej, co spowodowało, że Nasta zachorowała. Podczas pobytu w areszcie w Okrestinie była przetrzymywana bez ciepłej odzieży i środków higieny osobistej.
28 listopada 2022 roku Nastia została ponownie skazana na 15 dni więzienia na podstawie artykułu 19.1 „drobne chuligaństwo”. W połowie grudnia została ponownie aresztowana po raz szósty na podstawie tego samego artykułu, a pod koniec miesiąca postawiono jej zarzuty i przeniesiono do Aresztu Śledczego nr 1. Według prokuratury, jeden z jej raportów dotyczących praw człowieka, dotyczących prześladowań społeczności anarchistycznej w 2018 roku, zawierał negatywną ocenę działań policji, która stała się podstawą do wszczęcia postępowania karnego. Aktywiści praw człowieka zauważają, że taka interpretacja artykułu jest niezgodna ze standardami międzynarodowymi.
Prawie cały proces, który rozpoczął się 13 czerwca 2023 roku, odbył się za zamkniętymi drzwiami. Rozprawa apelacyjna odbyła się 3 października 2023 roku. W lipcu 2025 roku Nastia została umieszczona w specjalnej kolonii karnej na sześć miesięcy.
19 marca 2026 roku została zwolniona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a, i zabrana na Litwę.
Skazany za udział w protestach w 2020 r.
Rozprawa apelacyjna odbyła się 10 lutego 2023 r.
Została zwolniona jesienią 2023 r., po odbyciu całości kary nałożonej przez sąd.
Jesienią 2022 roku został skazany na karę więzienia za „obrazę Łukaszenki”. Wynik jego apelacji nie jest znany.
W czerwcu 2025 roku ogłoszono, że Władimir został zatrzymany. Trwa ustalanie szczegółów sprawy. Jesienią został skazany na karę pozbawienia wolności.
19 marca 2026 r. został ułaskawiony po kolejnej wizycie w Mińsku przez specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (wśród grupy 235 więźniów pozostałych na Białorusi).