Ruslan Vitalievich Tsaruk

Obywatel Ukrainy. Sąd uznał Pawła za winnego „tajnej działalności” na rzecz Ukrainy. Władze oskarżyły go i dwóch innych mężczyzn o przesyłanie danych ukraińskiemu wywiadowi wojskowemu.

Propagandyści twierdzą, że Kuprienko został zwerbowany przez ukraiński wywiad. Taras Machinsky jest oskarżony o przekazywanie Kuprience, a on-u ukraińskim służbom specjalnym danych dotyczących rozmieszczenia i przemieszczania sprzętu wojskowego na Białorusi. Donoszono, że Dmitrij Sołowjanczik był „wykorzystywany w tajemnicy”. Na nagraniu mówią, że Dmitrij filmował ruch sprzętu wojskowego na Białorusi i pytał o to swoich bliskich, a następnie przekazał Kuprience, „nie wiedząc, po co to było”.

Wieczorem 28 czerwca 2024 r. pojawiła się nagła informacja o uwolnieniu pięciu więźniów politycznych z kolonii białoruskich. Władze ukraińskie doprowadziły do uwolnienia obywateli swojej wymiany jako więźniów. W ten sposób uwolniono Natalię Zacharenko, Pawła Kuprienko, Ludmiłę Gonczarenko, Ekaterinę Bryukhanovą, a także Nikołaja Szweca, oskarżonego w „sprawie Maczuliszczi”. Warunki wymiany nie zostały ujawnione. Należy zauważyć, że Watykan wziął udział w wyzwoleniu. Zwolnieni więźniowie polityczni zostali przywiezieni na Ukrainę 28 czerwca – w mediach pojawiło się ich zdjęcie z lotniska w Żułanach.

Dmitrij Solovyanchik pracował jako kurier w firmie Kuprienko . Artykuł na prorządowym kanale głosi , że nakręcił także film przedstawiający ruch sprzętu wojskowego i przekazał go Kuprienko, „nie wiedząc, czym one dla niego były”.

Jak wynika z wyroku sądu, Anastazja po rozpoczęciu rosyjskiej inwazji na Ukrainę na pełną skalę przeprowadziła się z Białorusi do Polski. Będąc w sąsiednim kraju, próbowała za pośrednictwem bankowości internetowej przekazać pułkowi Kalinowskiemu 16,71 dolara ze swojego białoruskiego konta bankowego, ale transakcja się nie powiodła.

Później więźniarka polityczna zdecydowała się wrócić na Białoruś, gdzie była przetrzymywana. Należy zauważyć, że w momencie przekazania środków przez Anastazję pułk Kalinowskiego nie został uznany za „formację ekstremistyczną”.

Wasilij został skazany w sprawie karnej na podstawie artykułów „obrazy urzędnika państwowego” i „zdyskredytowania Republiki Białorusi” i skazany na karę więzienia.

27 lutego 2024 r. w Sądzie Rejonowym w Borysowie odbyła się rozprawa w sprawie „ustanowienia nadzoru prewencyjnego”. Oznaczało to, że Wasilij miał zostać zwolniony na początku marca po odbyciu kary. Jednak w czerwcu tego samego roku wytoczono mu ponowny proces w oparciu o artykuł „złośliwego nieposłuszeństwa wobec żądań administracji kolonii”. Artykuł ten stosuje się zazwyczaj do więźniów, którzy odmawiają współpracy z administracją, często za fikcyjne naruszenia.

17 marca 2025 r. w Sądzie Rejonowym w Wołkowysku odbyła się rozprawa „w sprawie ustanowienia nadzoru prewencyjnego”.

Według obrońców praw człowieka Wasilij został zwolniony w kwietniu 2025 r., po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

Według śledczych Aleksander Pugacz „od października 2020 do marca 2022 roku znieważał głowę państwa, a także urzędników państwowych, w tym Prokuratora Generalnego Republiki Białorusi, w związku z wykonywaniem przez nich obowiązków służbowych w Telegramie”.

Sędzia Rusłan Tsaruk wyznaczył oprócz kary pozbawienia wolności zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową w wysokości 10 000 rubli i 100 jednostek podstawowych.

pracownik MNPZ. Vadim pracował kiedyś w Rafinerii Mozyr, a potem wyjechał do Polski.

Po raz pierwszy GUBOPiK zatrzymał go zaraz po powrocie na Białoruś w domu – bo podobno w 2020 roku chodził na wiece, a po rozpoczęciu wojny fotografował sprzęt wojskowy i wysyłał zdjęcia do kanałów telegramów.

Według obrońców praw człowieka podczas aresztowania Vadim został pobity, skonfiskowano mu telefon i zniszczono dokumenty. Po odtworzeniu dokumentów i ponownym otrzymaniu polskiej wizy Mozyryjczyk udał się na komisariat, aby dowiedzieć się, co stało się z zabranym telefonem. Tam został ponownie zatrzymany i sporządzono sześć protokołów o przestępstwach administracyjnych, a następnie wszczęto sprawę karną na podstawie artykułu.

Były nauczyciel z Chojnik został oskarżony o filmowanie ruchu kolumny sprzętu wojskowego na wideo, a następnie wysłanie nagrania do białoruskiego kanału telegramu Gayun.

Skazany za prowadzenie kanału „Petrikov 97%”.

Kanał poruszał kwestie związane z wyborami, miejscem i czasem pokojowych wieców osób, które nie zgadzają się z wynikami liczenia głosów w wyborach, a także inne kwestie.

9 czerwca 2021 r. Sąd Rejonowy w Żeleznodorożnym w Homlu uznał kanał Petrikov 97% Telegram za ekstremistyczny. W lipcu 2021 roku do domu Viktora przybyli funkcjonariusze KGB i policji.

Dopiero 9 listopada 2021 r. decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych grupa obywateli zjednoczona przez kanał telegraficzny „Petrikov 97%” została uznana za grupę ekstremistyczną.

W styczniu 2025 roku został zwolniony na wolność po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

został zatrzymany 29 września 2021 r. w Żłobinie w sprawie karnej wszczętej w związku z komentarzami w Internecie po śmierci w mieszkaniu w Mińsku oficera KGB Dmitrija Fedosyuka i informatyka Andrieja Zeltsera. Członek komitetu strajkowego BMZ.

W dniu 10 lutego 2023 roku odbyła się rozprawa apelacyjna, na której wyrok uprawomocnił się.

został zatrzymany 30 września 2021 r. w Homlu w sprawie karnej wszczętej w związku z komentarzami w Internecie po śmierci w mieszkaniu w Mińsku oficera KGB Dmitrija Fedosyuka i informatyka Andrieja Zeltsera.

Pod koniec lutego 2023 r. Goa został zwolniony po upływie kary.

We wrześniu Ilya Gapon zamieścił wiadomość na czacie, którego był członkiem, stwierdzając, że uważa, iż użycie siły jest najbardziej akceptowalną metodą konfrontacji z funkcjonariuszami organów ścigania.

Oczekuje się , że wyjdzie na wolność latem 2024 roku.

W 2021 r. Maxim został skazany za „obrazę urzędnika państwowego” i skazany na karę ograniczenia wolności oraz umieszczenie w zakładzie karnym typu otwartego.

W lipcu 2022 roku został zwolniony na mocy ułaskawienia.

W lutym 2024 roku odbyła się rozprawa sądowa w sprawie trzech zarzutów: „zbezczeszczenia budynków i uszkodzenia mienia” oraz „nielegalnego handlu narkotykami i substancjami psychotropowymi”. Szczegóły sprawy i wynik procesu nie są znane.