Wszyscy ścigani

Maksym jest kierowcą ciężarówki dalekobieżnej. Pracował jako opiekun w domu opieki w Polsce. Został aresztowany, gdy przyjechał na Białoruś, aby odwiedzić rodzinę.

Wadim Bogdanow przez pewien czas pracował jako taksówkarz w Rosji. Jednak, według ogłoszeń o pracę , później przeszedł do branży IT i rozpoczął pracę jako tester oprogramowania. W 2024 roku przeprowadził się do Polski. Ostatnie wzmianki o jego obecności w Polsce pochodzą z drugiej połowy 2025 roku.

Został zatrzymany pod koniec ubiegłego roku po powrocie z zagranicy i umieszczony w areszcie tymczasowym.

Został zatrzymany w lutym 2026 r., gdy przybył z Polski na Białoruś.

Siergiejew ukończył Kazańską Szkołę Pancerną w czasach sowieckich. W 2020 roku brał udział w protestach pod fabryką Atlant, po czym wraz z żoną wyjechał do Polski. Grał w amatorskiej lidze hokejowej.

Podobno wrócił na Białoruś z powodu poważnych problemów zdrowotnych. Według znajomych, Andriej miał problemy z płucami i przeszedł operację na Białorusi.

Wiadomo , że Andriej Siergiejew został zatrzymany w sierpniu 2025 roku, kiedy wyjeżdżał już z Białorusi do Polski (według źródła pracował tam jako kierowca ciężarówki dalekobieżnej). Został zatrzymany na przejściu granicznym w Brześciu. Wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne, a Siergiejew trafił do aresztu śledczego w Kołyadyczach.

Około lutego 2026 roku śledztwo zostało zakończone, a sprawa trafiła do sądu. Według źródła, Siergiejew został oskarżony o „ udział w operacjach wojskowych na terytorium obcego państwa ” i był również w jakiś sposób powiązany ze „sprawą Gajuna”.

Sutyrko to były oficer KGB, który odszedł z agencji około 10 lat temu. Został zatrzymany wkrótce po powrocie z Polski. Igor, oprócz obywatelstwa białoruskiego, posiada również obywatelstwo polskie.

Po odejściu z KGB około 2014 roku Igor zajął się programowaniem. Przez kilka lat mieszkał w Polsce, ale w kwietniu wrócił na Białoruś, gdzie został zatrzymany. Jest oskarżony z artykułu 356 Kodeksu karnego (zdrada stanu).

Pozostawił żonę i małoletnie dzieci.

Aleksandr Rudczyk urodził się w Skoworodino, miasteczku w obwodzie amurskim w Rosji, niedaleko granicy z Chinami. Ukończył Instytut Finansów i Ekonomii Wojskowej Ministerstwa Obrony Rosji w 1985 roku, a następnie służył jako porucznik w Tyndzie w obwodzie amurskim.

Według BelPol, mężczyzna mieszkał na Białorusi przez wiele lat i od 2003 roku pracował jako audytor w jednoosobowej działalności gospodarczej. Zamknął swoją działalność pod koniec 2019 roku.

Aleksander nie ukrywał w mediach społecznościowych swoich antyputinowskich i antyłukaszenkowskich poglądów.

Od 2022 roku mężczyzna mieszka poza Białorusią. Już wiosną 2025 roku publikował zdjęcia z Polski. Później, z nieznanych przyczyn, Rudczyk trafił na Białoruś.

Aleksander został skazany w specjalnym postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Mołodecznie na podstawie artykułu 364 Kodeksu karnego (przemoc lub groźba użycia przemocy wobec funkcjonariusza organów ścigania) na trzy lata kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. Sędzia Wadim Petrusewicz rozpatrywał sprawę od 15 października do 16 listopada 2024 roku.

Aleksander, działacz z Mołodeczna, był emigrantem politycznym. Obrońcy praw człowieka dowiedzieli się, że później, z nieznanych przyczyn, trafił na Białoruś, gdzie został ponownie skazany za współpracę z organizacją „Dapamoga” na podstawie art. 361-4 (wspieranie działalności ekstremistycznej) części 1 i 2 Kodeksu karnego i skazany na pięć lat i sześć miesięcy kolonii karnej o zaostrzonym rygorze oraz grzywnę w wysokości 42 000 rubli.

Jak donosiła państwowa gazeta w grudniu 2025 r., „mężczyzna ten pomagał ekstremistycznej grupie Dapamoga w organizowaniu nielegalnego wyjazdu z Republiki Białorusi osób oskarżonych o odpowiedzialność karną i administracyjną za popełnienie przestępstw i wykroczeń o charakterze ekstremistycznym”.

Aleksander spędził ostatnie lata życia na wygnaniu. W 2023 roku wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne za udział w obchodach Dnia Wolności za granicą. Mieszkanie Aleksandra na Białorusi zostało zajęte, jak ujawnił prorządowy reportaż medialny wyemitowany przez propagandystę Igora Tura.

W kwietniu 2026 roku Aleksander wrócił na Białoruś i został zatrzymany na lotnisku.

Przed wydarzeniami z 2020 roku Dmitrij pracował w zajezdni lokomotyw w Lidzie, a w ostatnich latach był kierowcą ciężarówki dalekobieżnej w Unii Europejskiej.

Prawdopodobnie został zatrzymany jesienią 2025 roku po jednym ze swoich regularnych lotów. Jego ostatnie raporty dotyczą przekroczenia granicy w tym okresie.

W 2026 roku Dmitrij został uznany winnym „zniesławienia Łukaszenki”, „podżegania do nienawiści” i „wspierania działalności ekstremistycznej” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Został aresztowany w grudniu 2025 roku, trzy miesiące po powrocie na Białoruś. Jest oskarżony na podstawie części 2 artykułu 361-3 Kodeksu karnego o dwa niewielkie przelewy pieniężne na pomoc humanitarną dla białoruskich wolontariuszy broniących Ukrainy w ramach Sił Zbrojnych Ukrainy. Darowizny miały zostać przekazane za pomocą kryptowaluty.

Dmitrij zbudował swoją karierę w promocji produktów mobilnych, zaczynając w agencjach reklamowych i pracując w Zorka.Mobi. Od 2019 roku zajmuje stanowisko Senior User Acquisition Manager w popularnej usłudze prognozy pogody WindyApp, gdzie zarządzał zespołem marketingowym i analizował dane cyfrowe.

Dmitrij pracował w Polsce przez ostatnie kilka lat, ale potem wrócił na Białoruś. Trzy miesiące po powrocie, 16 grudnia 2025 roku, został aresztowany.

8 października Gleb Panasiuk opuścił Polskę, gdzie mieszkał i pracował przez ostatnie kilka lat, i udał się do rodzinnego Swietłogorska, aby odwiedzić rodziców. 9 października zadzwonił z Brześcia do znajomych w Polsce, aby powiedzieć, że przekroczył granicę i wkrótce wsiada do pociągu do Swietłogorska. Jednak po tym zdarzeniu kontakt z młodym mężczyzną urwał się .

Jak się okazuje, Gleb odbywał karę w areszcie tymczasowym w Homlu z powodu zarzutów administracyjnych, po czym został przeniesiony do Aresztu Śledczego nr 3 i oskarżony o popełnienie przestępstwa. Aktywiści praw człowieka mają informacje, że jego uwięzienie ma podłoże polityczne.

W latach 2020-2021 Aleś dwukrotnie został pociągnięty do odpowiedzialności administracyjnej za udział w protestach i flagę na dziedzińcu prywatnego domu. Po 2021 roku Aleś kilkakrotnie podróżował po Litwie i Polsce.

Został zatrzymany pod koniec marca na granicy z Litwą, gdzie wracał z pracy. Najpierw w jego telefonie znaleziono „ekstremizm” i skazano go na areszt administracyjny. Następnie Aleś trafił do aresztu śledczego pod zarzutem popełnienia przestępstwa o podłożu politycznym.

Kilka dni później brat Alesia, Wadim Zdorowennow, został zatrzymany w Mińsku. Początkowo oskarżono go o „znieważenie Łukaszenki”, ale mogą mu zostać postawione również inne zarzuty.

Wrócił do kraju z zagranicy i został zatrzymany na przełomie września i października 2024 roku. Wrócił do kraju, aby odnowić paszport. Postawiono mu zarzuty „umyślnego działania mającego na celu podżeganie do nienawiści i waśni na tle narodowym, religijnym i innym, rozpowszechniania materiałów zawierających publiczne nawoływania do przejęcia władzy państwowej, ... oraz innych działań mających na celu zaszkodzenie bezpieczeństwu narodowemu Republiki Białorusi”, „znieważenia urzędnika państwowego” oraz „znieważenia Łukaszenki”.

Arkadij został ostatecznie skazany na pięć lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze i grzywnę w wysokości 500 jednostek bazowych. Nakazano mu również zapłacić 5000 rubli tytułem „szkody moralnej” Andriejowi Iwanowiczowi Szwecowi.

Andriej Bieriestovoj ma ponad 20 lat doświadczenia w projektowaniu, a od 15 lat pracuje w branży IT. W drugiej połowie 2024 roku został zatrzymany. Wiadomo jedynie, że powodem zatrzymania mogły być komentarze Bieriestovojego na Telegramie. Używał starego konta powiązanego z jego własnym białoruskim numerem i starego pseudonimu, którego używał wszędzie.

Wiadomo, że okresowo podróżował na Białoruś.