Potencjalne prześladowania

Dmitrij jest zawodowym wojskowym. Służbę rozpoczął w Jednostce Wojsk Wewnętrznych 5448, a następnie został przeniesiony do Maryiny Gorki. Pod koniec swojej kariery Zora zajmował stanowisko administracyjne w 50. Bazie Lotnictwa Mieszanego w Maczuliszczach, gdzie służył aż do przejścia na emeryturę. We wrześniu 2022 roku Łukaszenka wydał dekret pozbawiający Zorę stopnia wojskowego. W 2022 roku Zora wyemigrował do Polski. Pozostawił żonę, z którą uczęszczał do szkoły wojskowej, oraz troje dzieci – najstarsze ma obecnie 17 lat. Uważa się, że w 2022 roku Zora dołączył do drużyny Walerija Sachaczika, byłego dowódcy jednostki powietrznodesantowej w Brześciu, który na krótko zaangażował się w politykę w sojuszu z Wadimem Prokopjewem.

Według znajomych Zorii , służby bezpieczeństwa Łukaszenki oskarżają go o współpracę z Sachaszczikiem. Podpułkownik miał być zaangażowany w gromadzenie informacji i prace analityczne dla tego zespołu. Tam zafascynował się kultem G-13, pisząc niespójne teksty o „energii wyższego rzędu”, a następnie nagle zniknął na początku 2026 roku. Wiadomo, że wkrótce trafił do aresztu śledczego KGB, gdzie był torturowany.

Uważa się, że prześladowania mają podłoże polityczne.

Uważa się, że prześladowania mają podłoże polityczne.

Jak informują obrońcy praw człowieka , pod koniec kwietnia w różnych miastach Białorusi przeprowadzono przeszukania i zatrzymania osób związanych z organizacjami społeczno-kulturalnymi.

Zatrzymanych przeszukano pod kątem „zagranicznych funduszy”. Niektórzy zostali osadzeni w areszcie tymczasowym. Przeszukania i przesłuchania prowadzą funkcjonariusze KGB.

Uważa się, że Maxim został zatrzymany w związku z tą sprawą.

Prawdopodobnie skazany w „sprawie skinheadów” w Mozyrzu. Według źródeł prorządowych, śledztwo trwało 12 miesięcy. W tym czasie wszczęto 34 postępowania karne na podstawie różnych artykułów Kodeksu karnego Republiki Białorusi. Zatrzymano osiem osób, z których siedem w momencie popełnienia przestępstwa nie miało ukończonych 18 lat.

Według sądu Wiaczesław został uznany winnym „utworzenia grupy ekstremistycznej, przewodzenia takiej grupie; rehabilitacji nazizmu; podżegania do nienawiści i waśni rasowych, narodowych, religijnych lub społecznych; publicznego znieważania Prezydenta Białorusi; przygotowywania i popełniania złośliwych chuligańskich aktów”.

Podobno jest przetrzymywany w areszcie tymczasowym na podstawie sfabrykowanych, motywowanych politycznie zarzutów. Uwięzienie Wiaczesława jest wykorzystywane jako narzędzie nacisku na jego krewnych na zesłaniu: dwa miesiące po aresztowaniu Wiaczesława funkcjonariusze GUBOP skontaktowali się z jego kuzynem, który przebywał na zesłaniu, i zaoferowali „współpracę” w zamian za „rozwiązanie problemu”. Podczas rozmowy funkcjonariusz GUBOP otwarcie stwierdził, że celem prześladowania Wiaczesława było wywarcie maksymalnej presji na jego brata (Dmitrija) i „sprawienie, by sytuacja była dla niego jak najgorsza”.

Paweł, przywódca klubu rycerskiego w Barysfen i rekonstruktor, nie został zwolniony po zatrzymaniu 3 listopada i skazaniu na 15 dni więzienia. Przyczyny jego zatrzymania i zarzuty administracyjne nie są znane.

W tym samym czasie zatrzymano jeszcze dwie osoby powiązane z Barysfenem, ale nie ma na ich temat żadnych szczegółów.

4 listopada ujawniono, że osobiste konta Pawła Stankiewicza w mediach społecznościowych oraz strony jego projektów „Klub Rycerski w Barysfenie”, „Średniowieczne widowisko w Barysfenie – teatr” i „Podróż do średniowiecza – weekendowa wycieczka” zostały dodane do „listy materiałów ekstremistycznych”.

Został skazany za udział w proteście zorganizowanym w Brześciu 10 sierpnia 2020 r. (art. 293 cz. 2 Kodeksu karnego), a także za posiadanie narkotyków (art. 328 cz. 3 Kodeksu karnego).

Były policjant. Według zeznań prokuratury, 27 maja Butko, który po odejściu z policji został dyrektorem komercyjnej firmy transportowej, uderzył pięściami swojego pracownika Andrieja Zacharego „co najmniej 12 razy w głowę”. Ofiara powiedziała przed sądem, że „nie ma żadnych skarg” wobec Butko.

W 2017 roku Butko zrezygnował ze służby, a w 2020 roku wyraził sprzeciw wobec brutalności sił bezpieczeństwa. W maju 2021 r. Łukaszenka pozbawił go stopnia podpułkownika rezerwy policji.

Został oskarżony na podstawie przepisów administracyjnych za udział w protestach, co sąd wziął pod uwagę przy wydawaniu wyroku. Wiadomo, że podczas pobytu w więzieniu znajduje się na liście osób obserwacyjnych popierających ekstremizm. Organizacja praw człowieka RPF (Respect-Protect-Fulfill) doszukuje się w jego sprawie elementu politycznego.

Do 2011 roku Dmitry pracował jako dowódca plutonu w kobryńskim wydziale wydziału bezpieczeństwa i był kapitanem policji. Żonaty, ma córkę. W listopadzie 2012 roku Międzygarnizonowy Sąd Wojskowy w Brześciu skazał Peretolchina na 3,5 roku więzienia z trzyletnim odroczeniem na podstawie artykułu o oszustwie (art. 209 część 3 kodeksu karnego). Został pozbawiony stopnia kapitana policji. Następnie pracował jako odlewnik na Polesiu i jako specjalista w Dobronom.

Został skazany przez Sąd Okręgowy w Brześciu na podstawie części 1 art. 356 Kodeksu karnego (zdrada państwa (ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 01.09.2019) i część 2 art. 406 Kodeksu karnego (niezgłoszenie przestępstwa).

Według sądu, zarzut wobec wszystkich dotyczył tego, że 10 sierpnia 2020 roku w Brześciu ludzie „krzyczeli hasła, eksponowali biało-czerwono-białe transparenty i celowo utrudniali ruch pojazdów oraz normalne funkcjonowanie przedsiębiorstw”. Czyniąc to, rzekomo dopuścili się rażącego naruszenia porządku publicznego.

Oprócz wcześniejszego skazania z artykułu 328, została skazana na 11 lat więzienia i grzywnę.