Аляксей Валер'евіч Лазарэнка

Ілля быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".

Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены ў лістападзе 2024 года, поўнасцю адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Мікалай — беларускі палітык і старшыня Аб'яднанай грамадзянскай партыі. Упершыню ён быў асуджаны 6 жніўня 2021 года і прыгавораны да трох месяцаў арышту за «разгалошванне дадзеных следства па справе Каардынацыйнай рады». Ён цалкам адбыў прызначаны тэрмін і выйшаў на волю 26 сакавіка 2022 года.

27 ліпеня 2022 года Мікалая зноў затрымалі ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх». Па версіі следства, агучанай начальнікам упраўлення Следчага камітэта па Мінску Сяргеем Паско, у жніўні 2020 года ён нібыта прымаў актыўны ўдзел у масавых беспарадках у Мінску, кіраваў радыкальна настроеным натоўпам, даваў указанні пратэстуючым, заклікаў да блакіравання дарог і перашкаджання руху тэхнікі.

У лістападзе 2022 года Мікалая прызналі вінаватым і прыгаварылі да пазбаўлення волі.

У ліпені 2024 года ён быў вызвалены, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Уладзімір быў затрыманы ў ліпені 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай пасля акцыі пратэсту, якая прайшла 13 верасня 2020 года ў Брэсце, дзе людзі спявалі і вадзілі карагоды, а супраць іх быў ужыты вадамёт. Яго асудзілі за "ўдзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак", прыгаварыўшы да пазбаўлення волі ў калоніі.

Падчас зняволення над Уладзімірам адбыўся чарговы суд — на гэты раз за пакінуты каментар на адрас супрацоўніка ДПС ДАІ з Горак Юрыя Дзям'янавіча ў тэлеграм-канале "Карнікі Беларусі". Палітвязня прыгаварылі да абмежавання волі з накіраваннем, і шляхам частковага складання тэрмін пазбаўлення волі ў калоніі павялічыўся на паўгода.

Уладзімір быў вызвалены ў красавіку 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Віктар быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".

Вызвалены ў траўні 2024 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Дзяніс быў асуджаны 23 чэрвеня 2021 года за каментар аб дзеяннях АМАПа супраць мірных грамадзян.

Увесну 2024 года ён быў вызвалены, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Алег – журналіст “Радыё Свабода”, раней працаваў у газэце “Знамя юности” і быў адным са стваральнікаў агенцтва “РИД”. Летам 2020 года актыўна асвятляў пратэсты ў Беларусі і вёў стрымы, а ў жніўні пазбавіўся акрэдытацыі МЗС разам з іншымі журналістамі замежных СМІ.

16 ліпеня 2021 года яго затрымалі падчас маштабных ператрусаў у незалежных журналістаў, праз дзесяць дзён вызвалілі, пакінуўшы ў статусе падазраванага. 23 снежня таго ж года сілавікі зноў уварваліся ў яго дом і ўзялі пад варту па крымінальнай справе аб "арганізацыі і падрыхтоўцы дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак або актыўным удзеле ў іх".

У сакавіку 2022 года суд прызнаў Алега вінаватым, заявіўшы, што ён удзельнічаў у несанкцыянаваных акцыях, падчас якіх "Мінсктранс" налічыў урон у памеры 56 тысяч рублёў.

У верасні 2022 года журналіст быў вызвалены ў межах памілавання.

Вячаслаў, настаўнік англійскай мовы Свіслацкай сярэдняй школы № 2, быў абвінавачаны ў паклёпе на Лукашэнку. 20 жніўня 2020 года кіраўніцтва Свіслацкага выканкама арганізавала сустрэчу з жыхарамі, на якую прыйшоў і Вячаслаў. Менавіта кіраўніцтва выканкаму абвінаваціла яго ў тым, што на гэтай сустрэчы ён абгаварыў Лукашэнку.

30 чэрвеня 2021 года суд прыгаварыў Вячаслава да пазбаўлення волі, і яго ўзялі пад варту ў зале суда.

У снежні 2022 года ён быў вызвалены, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Андрэй — кіраўнік аддзела рэкламы і маркетынгу "Наша Ніва", аўтар часопіса "Наша гісторыя". З 2006 да 2017 года быў галоўным рэдактарам выдання. 8 ліпеня 2021 года яго затрымалі па справе аб "групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак". Пазней яму прад'явілі абвінавачанне па артыкуле аб "нанясенні маёмаснай шкоды без прыкмет крадзяжу" — за аплату камунальных паслуг па тарыфах для фізічных асоб замест юрыдычных асоб. Следства налічыла ўрон больш за 10 тысяч рублёў.

У сакавіку 2022 года яго прыгаварылі да пазбаўлення волі, нягледзячы на тое, што ўрон быў поўнасцю кампенсаваны.

У жніўні 2023 года ён быў вызвалены, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

Андрэй быў асуджаны за ўдзел у "масавых беспарадках" у межах крымінальнай справы, распачатай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія адбыліся 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Яго ўзялі пад варту ў залі суда пасля абвяшчэння прысуду.

Вызвалены ў красавіку 2024 года, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Андрэй быў асуджаны па артыкулах "Хуліганства" і "Здзек з гісторыка-культурных каштоўнасцяў".

14 жніўня 2020 года ён на статуі жанчыны ў комплексе абеліска "Мінск-горад-герой" намаляваў круг з гарызантальнай рысай, чым, па версіі следства, апаганіў культурныя каштоўнасці і памяць загінуўшых у Вялікай Айчыннай вайне.

Вызвалены ў верасні 2022 года, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Уладзімір, шматдзетны бацька, быў асуджаны ў чэрвені 2021 года і прыгавораны да пазбаўлення волі. Паводле абвінавачання, у жніўні 2020 года ён размясціў у адным з Telegram-чатаў абразлівыя паведамленні ў адрас супрацоўніка АУС з пагрозамі прымянення гвалту.

Вызвалены ў траўні 2023 года, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Сяргей быў затрыманы ў ліпені 2020 года па крымінальнай справе, узбуджанай за абразу Лукашэнкі. Да вынясення прысуду знаходзіўся пад падпіскай аб нявыездзе. Са студзеня 2021 года прайшло чатыры закрытыя судовыя пасяджэнні — без удзелу адвакатаў і сведкаў. З 96 эпізодаў абвінавачання былі даказаны 13. У сакавіку 2021 года Сяргея прыгаварылі да пазбаўлення волі.

Вызвалены ў жніўні 2022 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.

У жніўні 2020 года падчас акцыі пратэсту Андрэй спрабаваў адвесці жанчыну ад АМАПа, за што быў жорстка збіты сямю сілавікамі. У РАУС яму выклікалі хуткую — з траўмай галавы, гематомамі і ранамі ён патрапіў у лякарню, дзе яму наклалі швы. Па факце збіцця была пададзена заява ў Следчы камітэт, але справу так і не распачалі. Аднак у канцы 2020 года супраць Андрэя завялі крымінальную справу, а ў красавіку 2021 года затрымалі ў рамках справы, распачатай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія адбыліся 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацыі прэзідэнцкіх выбараў. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".

Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены ў лютым 2025 года, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.

Мікалай быў асуджаны за "ўдзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак" у рамках крымінальнай справы, распачатай пасля акцыі пратэсту, якая прайшла 13 верасня 2020 года ў Брэсце. Падчас акцыі людзі спявалі і вадзілі карагоды, а супраць іх ужылі вадамёт.

У пачатку красавіка 2022 года стала вядома, што Мікалаю ўзмацнілі жорсткасць від пакарання, і ў чэрвені таго ж года яго перавялі з папраўчай установы адкрытага тыпу ў калонію.

Вызвалены ў снежні 2022 года, цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.