Аляксандр Аляксандравіч Семенчук
Аляксандр Аляксандравіч Семянчук датычны да палітычна матываваных рэпрэсій у Рэспубліцы Беларусь.
Семянчук нясе адказнасць за тое, што ў якасці суддзі суда Ленінскага раёна горада Брэста на працягу доўгага перыяду часу выносіць палітычна матываваныя прысуды ў дачыненні да прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці. У выніку ягоных рашэнняў на розныя тэрміны турэмнага зняволення былі асуджаныя беларусы выступоўцы супраць дзейнага ў краіне рэжыму.
У прыватнасці, у 2011 г. ён судзіў удзельнікаў маўклівых акцый, а ў 2017-м удзельнікаў недармаедскіх пратэстаў. У 2018-м судзіў жыхароў Брэста, якія выступалі супраць будаўніцтва акумулятарнага завода.
Сярод іншых Семянчук асудзіў наступных грамадзян: брэсцкага краязнаўцу, рэдактара газеты «Царква» Ігара Бараноўскага, журналістаў «Белсату» Алеся Ляўчука і Мілану Харытонаву, праваабаронцу Рамана Кісляка, блогераў Сяргея Петрухіна і Аляксандра Кабанава, настаўніцу Людмілу Карціна Мікалая Статкевіча, журналіста Максіма Хлебца і пенсіянерку Алену Гнаук.
Такім чынам, Семянчук Аляксандр Аляксандравіч нясе адказнасць за парушэнні правоў чалавека і падрыў прынцыпаў вяршэнства закону, а таксама за садзейнічанне рэпрэсіям у дачыненні да прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці і дэмакратычнай апазіцыі. Ягоная праца ў рамках судовай сістэмы сфакусаваная на падтрыманні пазіцый існуючай улады, а не на выкананні закона. Дзеянні Семянчука садзейнічаюць парушэнням правоў чалавека, умацаванню ўлады Аляксандра Лукашэнкі і ўзмацненню палітычна матываваных рэпрэсій у Рэспубліцы Беларусь.
Аляксандр Аляксандравіч Семянчук датычны да палітычна матываваных рэпрэсій у Рэспубліцы Беларусь.
Семянчук нясе адказнасць за тое, што ў якасці суддзі суда Ленінскага раёна горада Брэста на працягу доўгага перыяду часу выносіць палітычна матываваныя прысуды ў дачыненні да прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці. У выніку ягоных рашэнняў на розныя тэрміны турэмнага зняволення былі асуджаныя беларусы выступоўцы супраць дзейнага ў краіне рэжыму.
У прыватнасці, у 2011 г. ён судзіў удзельнікаў маўклівых акцый, а ў 2017-м удзельнікаў недармаедскіх пратэстаў. У 2018-м судзіў жыхароў Брэста, якія выступалі супраць будаўніцтва акумулятарнага завода.
Сярод іншых Семянчук асудзіў наступных грамадзян: брэсцкага краязнаўцу, рэдактара газеты «Царква» Ігара Бараноўскага, журналістаў «Белсату» Алеся Ляўчука і Мілану Харытонаву, праваабаронцу Рамана Кісляка, блогераў Сяргея Петрухіна і Аляксандра Кабанава, настаўніцу Людмілу Карціна Мікалая Статкевіча, журналіста Максіма Хлебца і пенсіянерку Алену Гнаук.
Такім чынам, Семянчук Аляксандр Аляксандравіч нясе адказнасць за парушэнні правоў чалавека і падрыў прынцыпаў вяршэнства закону, а таксама за садзейнічанне рэпрэсіям у дачыненні да прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці і дэмакратычнай апазіцыі. Ягоная праца ў рамках судовай сістэмы сфакусаваная на падтрыманні пазіцый існуючай улады, а не на выкананні закона. Дзеянні Семянчука садзейнічаюць парушэнням правоў чалавека, умацаванню ўлады Аляксандра Лукашэнкі і ўзмацненню палітычна матываваных рэпрэсій у Рэспубліцы Беларусь.
Спіс рэпрэсаваных
- Аб'яднанні
- Бацькі непаўнагадовых
Уладзімір быў асуджаны за перформансы з манекенамі ў выглядзе супрацоўнікаў міліцыі з надпісамі "АМАП". Да арышту ў зале суда ён са студзеня 2021 года знаходзіўся пад хатнім арыштам.
Вызвалены ў жніўні 2022 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
Аліна была асуджаная за перформансы з манекенамі ў выглядзе супрацоўнікаў міліцыі з надпісамі «АМАП». Да арышту ў зале суда яна са студзеня 2021 года знаходзілася пад хатнім арыштам.
Вызвалена ў лютым 2022 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
- Аб'яднанні
- Актывісты
- Пенсіянеры
Алена з 2020 года падвяргалася сістэматычнаму пераследу па палітычных матывах: яе затрымлівалі і арыштоўвалі па адміністрацыйных артыкулах 17 разоў, а таксама аштрафавалі ўвогуле на 173 базавыя велічыні. У яе доме неаднаразова праводзіліся ператрусы.
У маі 2021 года Алену асудзілі за «ўдзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак» — у межах крымінальнай справы, распачатай пасля акцыі пратэсту 13 верасня 2020 года ў Брэсце, дзе ўдзельнікі спявалі песні і вадзілі карагоды, а супраць іх ужылі вадамёт. Па версіі абвінавачання, акцыя парушыла працу транспарту. Яе прыгаварылі да абмежавання волі без накіравання ва ўстанову.
У верасні таго ж года Алену паўторна асудзілі - за «абразу Лукашэнку». Па сукупнасці прысудаў тэрмін склаў тры гады "хатняй хіміі".
У студзені 2022 года яе затрымалі за "парушэнне адбывання пакарання" і прызначылі 15 сутак адміністрацыйнага арышту. Аднак яна так і не выйшла на волю — яе перавялі ў СІЗА ў межах новай крымінальнай справы, узбуджанай за паклёп на Лукашэнку і дыскрэдытацыю Рэспублікі Беларусь. Ужо ў чэрвені яе прыгаварылі да пазбаўлення волі і буйнога штрафу.
У красавіку 2023 года Алену зноў асудзілі па артыкуле «злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі». Гэты артыкул часта ўжываюць да зняволеных, якія адмаўляюцца ад супрацоўніцтва з адміністрацыяй, за выдуманыя парушэнні.
Вядома, што да Алены ўвесь час ужываецца фізічны і псіхалагічны ціск. Яе рэгулярна змяшчаюць у ШІЗА і ПКТ, пазбаўляюць амаль усіх перадач, званкоў, спатканняў, а таксама скарацілі атаварку з трох базавых велічынь да адной.
У лютым 2025 года ад Паліны Шарэнда-Панасюк стала вядома, што Алену зноў змясцілі ў ПКТ : «Пасля некалькіх тыдняў у ШІЗА яна была пераведзена ў ПКТ. Гэта 99%, што супраць яе зноў будуць фабрыкаваць 411-ы артыкул».
13.12.2025 года была вызвалена пасля чарговага візіту ў Мінск спецыяльнага прадстаўніка прэзідэнта ЗША Дональда Трампа - Джона Коўла, і вывезена ва Украіну.
- Аб'яднанні
- Бацькі непаўнагадовых
Ігар быў затрыманы 23 кастрычніка 2020 года ў межах крымінальнай справы, распачатай пасля стыхійных пратэстаў 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Праз тры дні яго вызвалілі пад падпіску аб нявыездзе, аднак у красавіку 2021 года ён быў зноў узяты пад варту. Пасля Ігара асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".
Вызвалены ў лістападзе 2024 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.
Філіп быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".
Вызвалены ў кастрычніку 2024 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.
Аляксандр двойчы прыцягваўся да адміністрацыйнай адказнасці за расклейку ўлётак і быў асуджаны за тое, што, паводле версіі дзяржабвінавачання, у іх змяшчаліся звесткі абразлівага характару ў дачыненні да супрацоўніка Ленінскага РАУС Брэста, што стала падставай для крымінальнай справы.
Аляксандр паспеў пакінуць Беларусь да таго, як пачаў адбываць пакаранне.
У снежні 2024 года ў дачыненні да яго адбылося завочнае судовае пасяджэнне па замене абмежавання волі на пазбаўленне волі ў калоніі.
Леў быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".
Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены ў красавіку 2024 года, поўнасцю адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
Іван быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".
Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены ў кастрычніку 2024 года, поўнасцю адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
Якаў быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".
Якаў скончыў Брэсцкі ліцэй будаўнікоў і быў размеркаваны на адпрацоўку, але не змог пачаць працаваць з-за затрымання. У маі 2022 года Маскоўскі суд Брэста абавязаў яго выплаціць кампенсацыю за неадпрацоўку і дзяржаўную пошліну.
11 верасня 2025 года стала вядома, што 52 вязні беларускага рэжыму прымусова перамясцілі на тэрыторыю Літвы. Сярод іх ёсць і грамадзяне еўрапейскіх краін. Сярод вызваленых Якаў Шафарэнка.
- Аб'яднанні
- Актывісты
Павел быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках". Да затрымання Павел займаўся дызайнам адзення і валанцёрскай дзейнасцю, падтрымліваючы людзей з інваліднасцю і дзяцей у дзіцячых дамах.
Вызвалены ў лістападзе 2023 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.
- Аб'яднанні
- Бацькі непаўнагадовых
Раман быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на выбарах. У час акцыі ён атрымаў сур'ёзныя раненні і доўга праходзіў лячэнне. Пазней яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".
Вызвалены ў красавіку 2024 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.
Дзяніс — фігурант крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацыі прэзідэнцкіх выбараў.
- Аб'яднанні
- Актывісты
- Двойчы палітзняволенныя
Упершыню Юры быў асуджаны за тое, што, паводле абвінавачання, у верасні 2020 года, праходзячы з сябрамі каля гатэля «Маладзёжная», падчас размовы тузануў дзяржаўны сцяг, які ў выніку ўпаў.
У лістападзе 2021 года яму замянілі рэжым адбывання пакарання і адправілі ў калонію.
У студзені 2022 года ён быў вызвалены, поўнасцю адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
15 лютага 2022 года Юры быў зноў затрыманы ў межах крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці». Ён атрымаў адміністратыўны арышт, падчас якога да яго прыходзілі супрацоўнікі КДБ. У выніку збіцця ў яго былі падазрэнні на зламаныя рэбры. Крымінальная справа не была спынена.
У траўні 2022 года яго зноў затрымалі ў Расіі з-за аб'яўлення ў вышук, а ў кастрычніку таго ж года экстрадзіравалі ў Беларусь, хаця фармальна справа аб выдачы была спынена 26 верасня 2022 года.
У студзені 2023 года Юры быў паўторна асуджаны за тое, што дапамагаў іншым палітвязням атрымліваць дапамогу ад фондаў. На судзе ён віну не прызнаў і адмовіўся даваць паказанні.
У таўніі 2024 года яму ўзмацнілі жорсткасць пакарання і перавялі на турэмны рэжым да канца тэрміну.
Максім быў затрыманы ў снежні 2020 года і асуджаны падпал аўтапакрышак і развешванне пудзілаў у Брэсце.
Вызвалены ў жніўні 2023 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.
Аляксандр быў затрыманы ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай пасля стыхійных акцый пратэсту, якія прайшлі 10 жніўня 2020 года ў Брэсце супраць фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах. Яго асудзілі за ўдзел у "масавых беспарадках".
Вызвалены ў жніўні 2024 года, поўнасцю адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
| 17.06.2021 | Отказался давать показания и пояснения в ходе следствия и в суде. |
