Юры правёў больш за пяць месяцаў у зняволенні ў гродзенскай Турме № 1. 25 студзеня 2024 года супраць яго распачалі крымінальную справу па арт. 369 КК РБ за змешчаную каля дзесяці гадоў таму фатаграфію Лідзіі Ярмошынай. Аднак на наступны дзень справу спынілі ў сувязі з тым, што скончыўся тэрмін прыцягнення да крымінальнай адказнасці.
Яго справу трэба разглядаць як палітычна матываваную, паколькі яна цалкам упісваецца ў агульную схему наступлення на свабоду асацыяцый, у тым ліку — праз пераслед арганізацый грамадзянскай супольнасці, накіраваных на нацыянальнае адраджэнне.
Меляшкевіч праходзіў па справе «Маёнтка Падароск» — ініцыятывы па аднаўленні старой сядзібы пад Ваўкавыскам, якая фінансавалася бізнэсмэнам і мецэнатам беларускага паходжання Паўлам Падкарытавым. У красавіку 2023 года ён выйшаў на волю пад даручальніцтва . Перад арыштам Меляшкевіч займаўся захаваннем і папулярызацыяй спадчыны, удзельнічаў у арганізацыі летняга лагера па аднаўленні старых могілак у Ізабеліне, арганізаваў летні лагер па расчыстцы руін пахавання Бохвіцаў у Падароску.
Меляшкевіч быў намеснікам старшыні "Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры". Раней, да ліквідацыі арганізацыі Вярхоўным судом, з'яўляўся намеснікам старшыні грамадскага аб'яднання «БНФ «Адраджэнне», актывістам Руху «За Свабоду».
Юры пераехаў да родных у Беласток.
