Яўгеній Сяргеевіч Хітрык

Юрый Трашчынскі больш за дваццаць гадоў працаваў гукарэжысёрам у Белтэлерадыёкампаніі.

Пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года Юры падпісаў петыцыю супраць гвалту з боку сілавікоў, а пазней з'ехаў у Польшчу.

Затрымалі Трашчынскага 15 лістапада 2025 года, як толькі ён вярнуўся з-за мяжы ў Мінск. Спачатку былога гукарэжысёра кінулі на Акрэсціна на 15 сутак па адміністрацыйнай справе, але на волю ён так і не выйшаў.

Супраць мужчыны распачалі крымінальную справу і перавялі ў менскае СІЗА №1, а напярэдадні суда яго этапавалі ў Гомель.

Грамадзянін РФ.

Член Савета Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі (ФПБ).

Працаваў на РУП "Спецыяльная сувязь". Быў абвінавачаны ў крадзяжы інтэрнэт-дадзеных. Па зацвярджэнні аднакамернікаў справа носіць палітычны характар.

У 2005 годзе Сяргей заснаваў у расійскім Смаленску ТАА "Прамснаб". Фірма закупляла ў Беларусі розныя металавырабы, пасля чаго перапрадавала іх расійскім прадпрыемствам. У сярэдзіне траўня 2024 года на тэрыторыі Беларусі быў нечакана затрыманы транспарт «Прамснаба». Барысаўскі міжраённы аддзел Дэпартамента фінансавых расследаванняў КДК завёў супраць Сяргея Пако крымінальную справу па эканамічным артыкуле - частцы 3 артыкула 243 КК (ухіленне ад выплаты падаткаў). А сам уладальнік прыбытковага бізнэсу адправіўся ў СІЗА.

Паколькі Сяргею належала памяшканне ў родным Жодзіне, ДФР палічыў яго незарэгістраваным "пастаянным прадстаўніцтвам" расійскай фірмы ў Беларусі. Абапіраючыся на гэты факт, следчыя залічылі ўсю выручку кампаніі за 13 гадоў у беларускую падатковую базу. У кастрычніку 2024 года кантралёры выставілі каласальны рахунак: больш за 2,8 мільёна беларускіх рублёў даналічэнняў і пені. Юрысты кампаніі спасылаліся на міжурадавую дамову 1995 гады аб пазбяганні падвойнага падаткаабкладання, бо памяшканне выкарыстоўвалася выключна для закупак і па законе не магло лічыцца прадстаўніцтвам.

А ў лістападзе 2024 года следчыя расійскага СК па Смаленскай вобласці разам з беларускай ДФР правялі ператрус у офісе "Прамснаба". Была арыштаваная маёмасць фірмы.

Пасля публікацый адвакатаў у студзені 2025 года пра лёс бізнэсмэна нічога не было чуваць амаль паўтара гады. Толькі 6 ліпеня 2026 года яго прозвішча ўсплыло ў абноўленых спісах МУС.

Няма інфармацыі, ці то Поко пакрыў шкоду, і таму артыкул адпаў, ці проста абвінавачванне перакваліфікавалі, ці за падаткі судзілі асобна.

Аднак Сяргея Паку асудзілі па цэлым букеце палітычных артыкулаў. У выніковым прысудзе фігуруюць «распальванне варожасці» (ч. 1 арт. 130), «заклікі да дзеянняў у шкоду нацыянальнай бяспецы» (ч. 3 арт. 361) і ўдзел у пратэстах (ч. 1 арт. 342). Дадаўся туды і артыкул за дачу хабару ў буйным памеры (ч. 3 арт. 431 КК).

Па адным толькі карупцыйным артыкуле мінімальнае пакаранне - 5 гадоў калоніі, а з улікам палітыкі тэрмін можа апынуцца нашмат больш. Сяргей Пако прызнаны палітвязнем.

Быў затрыманы ў лютым 2026 года, калі прыехаў у Беларусь з Польшчы.

Сяргееў скончыў Казанскую танкавую вучэльню ў савецкі час, у 2020 выходзіў на акцыі пратэсту - страйкаваў каля завода «Атлант», пасля чаго выехаў з жонкай у Польшчу. Як мяркуецца, жонка Андрэя таксама арыштаваная.

Выступаў у аматарскай хакейнай лізе.

Як мяркуецца, вярнуўся ў РБ з-за сур'ёзных праблем са здароўем. Па сведчаннях знаёмых, у Андрэя пачаліся праблемы з лёгкімі, у РБ яму зрабілі аперацыю.

Па дадзеных Белпал , Аляксандр больш за 20 гадоў быў у бізнэсе. З 1990-х па 2008-ы Аляксандр быў намеснікам дырэктара ТАА "Ліцьвін", якая займалася рознічным гандлем. Адтуль перайшоў у ТАА "Экспатэхпрам" і ТАА "ПрамПошук", якія спецыялізаваліся на аптовым гандлі нехарчовымі таварамі.

У кастрычніку 2018 года Аляксандр зарэгістраваўся як індывідуальны прадпрымальнік. У якасці асноўнага віду дзейнасці ён абраў камп'ютарнае праграмаванне. Гэта даволі рэдкі і натхняльны выпадак - Катляніку тады было 65 гадоў.

У жыцці Аляксандр карыстаўся беларускай мовай - прынамсі, пры кантактах у інтэрнэце і падчас заказаў у інтэрнэт-крамах.

Быў затрыманы разам з жонкай у верасні 2025 года.

56‑гадовы Зміцер, займаецца рамонтамі, працаваў працоўным у адным садку з жонкай. Таццяна шмат гадоў адпрацавала выхавацелькай у дзіцячым садку №518, што ў мінскім мікрараёне Сокал. Працавала яна і з дзецьмі з інклюзіўнай групы, у тым ліку з дзецьмі, якія мелі аўтызм.

Да Корсакавым прыйшлі пад вечар, у іх правялі ператрус. Таксама сілавікі патэлефанавалі Пелагіі, дачцэ Дзмітрыя і Таццяны, якая зараз жыве ва Украіне, і прымусілі Дзмітрыя Корсакава сказаць ёй, што маці знаходзіцца ў бальніцы. Пазней аказалася, што гэта няпраўда. Хутчэй за ўсё на дзяўчыну ціснулі, каб прымусіць яе вярнуцца ў Беларусь. Дачка Корсакавых Пелагія да 2020 года працавала ў тым жа дзіцячым садку №518, удзельнічала ў пратэстах, а ў верасні 2021 года пераехала ва Украіну. З пачаткам поўнамаштабнай вайны дзяўчына вырашыла не выязджаць у больш бяспечную краіну, а валанцёрыць. Апроч асноўнай працы (SMM і графічны дызайнер), Пелагія займаецца эвакуацыяй грамадзянскіх асоб і каардынуе працу валанцёраў у выпадках прылётаў ракет.

Дачка Таццяны і Дзмітрыя лічыць, што "адзінае іх "злачынства" ў тым, што я знаходжуся ва Украіне, і мы не гублялі сувязь, стэлефаноўваліся. А яшчэ бацькі за мяне перажывалі. На падставе гэтага, атрымліваецца, службы развілі сваю бурную фантазію."

У зняволенні з-за нечалавечых умоў утрымання, у Зміцера пачаліся сур'ёзныя праблемы са здароўем, аж да шпіталізацыі.

Была затрымана разам з мужам у верасні 2025 года.

Таццяна шмат гадоў адпрацавала выхавацелькай у дзіцячым садку №518, што ў мінскім мікрараёне Сокал. Працавала яна і з дзецьмі з інклюзіўнай групы, у тым ліку з дзецьмі, якія мелі аўтызм. Яе муж, 56‑гадовы Зміцер, займаецца рамонтамі, працаваў працоўным у адным садку з жонкай.

Да Корсакавым прыйшлі пад вечар, у іх правялі ператрус. Таксама сілавікі патэлефанавалі Пелагіі, дачцэ Дзмітрыя і Таццяны, якая зараз жыве ва Украіне, і прымусілі Дзмітрыя Корсакава сказаць ёй, што маці знаходзіцца ў бальніцы. Пазней аказалася, што гэта няпраўда. Хутчэй за ўсё на дзяўчыну ціснулі, каб прымусіць яе вярнуцца ў Беларусь. Дачка Корсакавых Пелагія да 2020 года працавала ў тым жа дзіцячым садку №518, удзельнічала ў пратэстах, а ў верасні 2021 года пераехала ва Украіну. З пачаткам поўнамаштабнай вайны дзяўчына вырашыла не выязджаць у больш бяспечную краіну, а валанцёрыць. Апроч асноўнай працы эсэмэмшчыцай, Пелагія, напрыклад, займаецца эвакуацыяй грамадзянскіх асоб і каардынуе працу валанцёраў у выпадках прылётаў ракет.

Дачка Таццяны і Дзмітрыя лічыць, што "адзінае іх "злачынства" ў тым, што я знаходжуся ва Украіне, і мы не гублялі сувязь, стэлефаноўваліся. А яшчэ бацькі за мяне перажывалі. На падставе гэтага, атрымліваецца, службы развілі сваю бурную фантазію."

У Таццяны даўно праблемы з ціскам і каленамі. Яна ўвесь час павінна была рабіць дарагія ўколы, невядома ці мае яна зараз доступ да неабходнага лячэння.