Усе рэпрэсаваныя

Уладзімір нарадзіўся ў Маскве. Грамадзянін РФ. У сярэдзіне нулявых мужчына перабраўся ў Беларусь і пасяліўся ў Жлобіне.

Пасьля некалькі гадоў працаваў у Польшчы. Пазней вярнуўся ў Беларусь і пераехаў у аграгарадок Шчыткавічы Старадарожскага раёна Мінскай вобласці.

Вядома, што Уладзімір мае праўкраінскія погляды. Падобна, за каментары ў падтрымку Украіны яго і затрымалі .

У 2005 годзе Сяргей заснаваў у расійскім Смаленску ТАА "Прамснаб". Фірма закупляла ў Беларусі розныя металавырабы, пасля чаго перапрадавала іх расійскім прадпрыемствам. У сярэдзіне траўня 2024 года на тэрыторыі Беларусі быў нечакана затрыманы транспарт «Прамснаба». Барысаўскі міжраённы аддзел Дэпартамента фінансавых расследаванняў КДК завёў супраць Сяргея Пако крымінальную справу па эканамічным артыкуле - частцы 3 артыкула 243 КК (ухіленне ад выплаты падаткаў). А сам уладальнік прыбытковага бізнэсу адправіўся ў СІЗА.

Паколькі Сяргею належала памяшканне ў родным Жодзіне, ДФР палічыў яго незарэгістраваным "пастаянным прадстаўніцтвам" расійскай фірмы ў Беларусі. Абапіраючыся на гэты факт, следчыя залічылі ўсю выручку кампаніі за 13 гадоў у беларускую падатковую базу. У кастрычніку 2024 года кантралёры выставілі каласальны рахунак: больш за 2,8 мільёна беларускіх рублёў даналічэнняў і пені. Юрысты кампаніі спасылаліся на міжурадавую дамову 1995 гады аб пазбяганні падвойнага падаткаабкладання, бо памяшканне выкарыстоўвалася выключна для закупак і па законе не магло лічыцца прадстаўніцтвам.

А ў лістападзе 2024 года следчыя расійскага СК па Смаленскай вобласці разам з беларускай ДФР правялі ператрус у офісе "Прамснаба". Была арыштаваная маёмасць фірмы.

Пасля публікацый адвакатаў у студзені 2025 года пра лёс бізнэсмэна нічога не было чуваць амаль паўтара гады. Толькі 6 ліпеня 2026 года яго прозвішча ўсплыло ў абноўленых спісах МУС.

Няма інфармацыі, ці то Поко пакрыў шкоду, і таму артыкул адпаў, ці проста абвінавачванне перакваліфікавалі, ці за падаткі судзілі асобна.

Аднак Сяргея Паку асудзілі па цэлым букеце палітычных артыкулаў. У выніковым прысудзе фігуруюць «распальванне варожасці» (ч. 1 арт. 130), «заклікі да дзеянняў у шкоду нацыянальнай бяспецы» (ч. 3 арт. 361) і ўдзел у пратэстах (ч. 1 арт. 342). Дадаўся туды і артыкул за дачу хабару ў буйным памеры (ч. 3 арт. 431 КК).

Па адным толькі карупцыйным артыкуле мінімальнае пакаранне - 5 гадоў калоніі, а з улікам палітыкі тэрмін можа апынуцца нашмат больш. Сяргей Пако прызнаны палітвязнем.

Аксана Вольвачава нарадзілася ва ўкраінскай Вінніцы, але жыве ў Беларусі больш за 30 гадоў.

З пачатку 2019 года жанчына была зарэгістраваная як ІП, а яе асноўным відам дзейнасці быў рознічны гандаль каўбаснымі вырабамі і вяндлінай у спецыялізаваных магазінах Мінска. Цяпер яе бізнэс знаходзіцца ў працэсе ліквідацыі.

Аксана мае актыўную грамадзянскую пазіцыю і шмат размаўляла ў палітычных тэлеграм-чатах, асабліва пасля пачатку поўнамаштабнай вайны ва Украіне ў 2022 годзе. З адкрытых дадзеных вынікае, што сілавікі пераследвалі яе менавіта за каментары ў сетцы. Першы раз мінчанку затрымлівалі яшчэ ў студзені 2024 года менавіта за каментарыі.

Па дадзеных Белпал , Аляксандр больш за 20 гадоў быў у бізнэсе. З 1990-х па 2008-ы Аляксандр быў намеснікам дырэктара ТАА "Ліцьвін", якая займалася рознічным гандлем. Адтуль перайшоў у ТАА "Экспатэхпрам" і ТАА "ПрамПошук", якія спецыялізаваліся на аптовым гандлі нехарчовымі таварамі.

У кастрычніку 2018 года Аляксандр зарэгістраваўся як індывідуальны прадпрымальнік. У якасці асноўнага віду дзейнасці ён абраў камп'ютарнае праграмаванне. Гэта даволі рэдкі і натхняльны выпадак - Катляніку тады было 65 гадоў.

У жыцці Аляксандр карыстаўся беларускай мовай - прынамсі, пры кантактах у інтэрнэце і падчас заказаў у інтэрнэт-крамах.

Асуджаная па справе руху "Руская праваслаўная царква - Царская Імперыя". 29 траўня 2026 года Галіну дадалі ў "спіс экстрэмістаў". Згодна з рашэннем МУС ад 15 жніўня 2025 года рэлігійная секта "Руская праваслаўная царква - Царская Імперыя" прызнана "экстрэмісцкім фарміраваннем".

У "спіс экстрэмістаў" унесены Ганна Струкава з вёскі Улазы Гродзенскай вобласці, Галіна Фралова з вёскі Кайкі Віцебскай вобласці, Вольга Бойкоўская са Свіслачы і Вольга Вашчанка з Вілейкі. Падставай названы прыгавор Мінскага гарадскога суда па ч. 3 арт. 130 КК і ч. 3 арт. 361-1 КК — "распальванне варожасці" і ўдзел альбо кіраўніцтва "экстрэмісцкім фармаваннем".

Удзельніц руху абвінавачвалі ў кіраўніцтве структурамі руху і распаўсюджванні ідэй, якія следства трактавала як рэлігійную і нацыянальную варожасць.

Пракуратура называла прысуды: Струкава, Фралова і Байкоўская атрымалі па 5 гадоў і 3 месяцы калоніі, Вашчанкі - 5 гадоў калоніі. У маі 2026 года Вярхоўны суд пакінуў прыгавор у сіле.

Асуджаная па справе руху "Руская праваслаўная царква - Царская Імперыя". 29 траўня 2026 года Галіну дадалі ў "спіс экстрэмістаў". Згодна з рашэннем МУС ад 15 жніўня 2025 года рэлігійная секта "Руская праваслаўная царква - Царская Імперыя" прызнана "экстрэмісцкім фарміраваннем".

У "спіс экстрэмістаў" унесены Ганна Струкава з вёскі Улазы Гродзенскай вобласці, Галіна Фралова з вёскі Кайкі Віцебскай вобласці, Вольга Бойкоўская са Свіслачы і Вольга Вашчанка з Вілейкі. Падставай названы прыгавор Мінскага гарадскога суда па ч. 3 арт. 130 КК і ч. 3 арт. 361-1 КК — "распальванне варожасці" і ўдзел альбо кіраўніцтва "экстрэмісцкім фармаваннем".

Паводле дакументаў самога руху, Ганна Струкава фігуравала як "ігумення ўсяе Белай Русі (Беларусі) Еўдакія", а Галіна Фралова — як "манашка Феадосія".

Удзельніц руху абвінавачвалі ў кіраўніцтве структурамі руху і распаўсюджванні ідэй, якія следства трактавала як рэлігійную і нацыянальную варожасць.

Пракуратура называла прысуды: Струкава, Фралова і Байкоўская атрымалі па 5 гадоў і 3 месяцы калоніі, Вашчанкі - 5 гадоў калоніі. У маі 2026 года Вярхоўны суд пакінуў прыгавор у сіле.

Асуджаная па справе руху "Руская праваслаўная царква - Царская Імперыя". 29 траўня 2026 года Галіну дадалі ў "спіс экстрэмістаў". Згодна з рашэннем МУС ад 15 жніўня 2025 года рэлігійная секта "Руская праваслаўная царква - Царская Імперыя" прызнана "экстрэмісцкім фарміраваннем".

У "спіс экстрэмістаў" унесены Ганна Струкава з вёскі Улазы Гродзенскай вобласці, Галіна Фралова з вёскі Кайкі Віцебскай вобласці, Вольга Бойкоўская са Свіслачы і Вольга Вашчанка з Вілейкі. Падставай названы прыгавор Мінскага гарадскога суда па ч. 3 арт. 130 КК і ч. 3 арт. 361-1 КК — "распальванне варожасці" і ўдзел альбо кіраўніцтва "экстрэмісцкім фармаваннем".

Паводле дакументаў самога руху, Ганна Струкава фігуравала як "ігумення ўсяе Белай Русі (Беларусі) Еўдакія", а Галіна Фралова — як "манашка Феадосія".

Удзельніц руху абвінавачвалі ў кіраўніцтве структурамі руху і распаўсюджванні ідэй, якія следства трактавала як рэлігійную і нацыянальную варожасць.

Пракуратура называла прысуды: Струкава, Фралова і Байкоўская атрымалі па 5 гадоў і 3 месяцы калоніі, Вашчанкі - 5 гадоў калоніі. У маі 2026 года Вярхоўны суд пакінуў прыгавор у сіле.

Асуджаная па справе руху "Руская праваслаўная царква - Царская Імперыя". 29 траўня 2026 года Галіну дадалі ў "спіс экстрэмістаў". Згодна з рашэннем МУС ад 15 жніўня 2025 года рэлігійная секта "Руская праваслаўная царква - Царская Імперыя" прызнана "экстрэмісцкім фарміраваннем".

У "спіс экстрэмістаў" унесены Ганна Струкава з вёскі Улазы Гродзенскай вобласці, Галіна Фралова з вёскі Кайкі Віцебскай вобласці, Вольга Бойкоўская са Свіслачы і Вольга Вашчанка з Вілейкі. Падставай названы прыгавор Мінскага гарадскога суда па ч. 3 арт. 130 КК і ч. 3 арт. 361-1 КК — "распальванне варожасці" і ўдзел альбо кіраўніцтва "экстрэмісцкім фармаваннем".

Паводле дакументаў самога руху, Ганна Струкава фігуравала як "ігумення ўсяе Белай Русі (Беларусі) Еўдакія", а Галіна Фралова — як "манашка Феадосія".

Удзельніц руху абвінавачвалі ў кіраўніцтве структурамі руху і распаўсюджванні ідэй, якія следства трактавала як рэлігійную і нацыянальную варожасць.

Пракуратура называла прысуды: Струкава, Фралова і Байкоўская атрымалі па 5 гадоў і 3 месяцы калоніі, Вашчанкі - 5 гадоў калоніі. У маі 2026 года Вярхоўны суд пакінуў прыгавор у сіле.

Аляксандр Рудчык нарадзіўся ў расійскім Скавародзіне ў Амурскай вобласці, недалёка ад мяжы з Кітаем. У 1985 годзе скончыў Ваенны фінансава-эканамічны інстытут Мінабароны Расіі і пасля служыў лейтэнантам у Тындзе (Амурская вобласць).

Па дадзеных BelPol, у Беларусі мужчына пражыў шмат гадоў і з 2003 гады працаваў аўдытарам як індывідуальны прадпрымальнік. ІП ён закрыў у канцы 2019 года.

У сацсетках Аляксандр не хаваў сваіх антыпуцінскіх і антылукашэнкаўскіх поглядаў.

З 2022 года мужчына жыў па-за межамі Беларусі. Яшчэ вясной 2025 года ён публікаваў фатаграфіі з Польшчы. Але пазней Рудчык па невядомых прычынах аказаўся ў Беларусі.

Грамадзянін РФ, але доўгі час жыў у Беларусі. У 2014-м атрымаў дыплом па спецыяльнасці "электразабеспячэнне" на энергетычным факультэце БНТУ.

У апошні час да затрымання ён працаваў ва ўніверсітэце МІПСА. Як вынікае з афіцыйных дакументаў аб закупках, тамака ён адказваў за сантэхнічныя, вентыляцыйныя і электратэхнічныя працы падчас капітальнага рамонту аднаго з навучальных карпусоў.

У 1990-я гады ён быў віцэ-чэмпіёнам Беларусі па аўтамнагаборстве і доўгі час працаваў трэнерам. А пасля захапіўся морам і перайшоў у віндсерфінг і яхтынг.

У 2013 годзе Очкас купіў у Польшчы старую яхту, уласнаручна аднавіў яе і назваў «Фартунай». З таго часу ён пачаў прапаноўваць паслугі адпачынку на Мінскім моры, імкнучыся стварыць у Беларусі якасны і прыгожы сэрвіс на вадзе, хоць і прызнаваў, што паўнацэннага бізнесу з гэтага ў нашых шыротах не зрабіць. Яго брэнд называўся яхты.бай.

Юры прытрымліваецца праўкраінскіх поглядаў. «Веру, што ўсё будзе Украіна!», - Пісаў ён у адным з пастоў у фэйсбуку.

Апошняя пасада Юрыя ў сацсетках датаваная 30 жніўня 2025 года — тады ён апублікаваў запіс з Мазурскіх азёр у Польшчы. Хутчэй за ўсё, яго затрымалі неўзабаве пасля таго, як ён вяртаўся ў Беларусь.

Яго судзілі ў Менскім гарадскім судзе паводле ч.1 арт. 130 КК. Хутчэй за ўсё, гэта звязана з праўкраінскімі пастамі ў сацсетках.

Юрыю прысудзілі калонію.