Igor Grigorievich Kenyukh

Waleria jest politologiem, założycielką i redaktorką strony internetowej społeczności ekspertów „Nasza Opinia”, autorką i redaktorką „Rocznika Białoruskiego”, przewodniczącą grupy ekspertów monitorujących „Białoruś w obiektywie”.

30 czerwca 2021 roku, po przeszukaniu domu przez funkcjonariuszy KGB, Waleria została zatrzymana i umieszczona w izolatce, a następnie przeniesiona do aresztu śledczego.

6 lutego 2023 roku sąd rozpoczął rozpatrywanie jej sprawy pod zarzutem „współudziału w działaniach mających na celu przejęcie władzy”, „nawoływania do działań zagrażających bezpieczeństwu narodowemu” oraz „podżegania do nienawiści społecznej”. 17 marca 2023 roku sąd skazał Walerię na posiedzeniu niejawnym na karę 10 lat pozbawienia wolności w kolonii karnej o zaostrzonym rygorze.

Ludmiła jest byłą dyrektor generalną TUT.BY. W TUT.BY pracuje od 2008 roku: najpierw jako radca prawny, później jako dyrektor. W 2017 roku została szefową Tut By Media.

W maju 2021 r. została aresztowana w związku ze sprawą karną wszczętą pod zarzutem unikania płacenia podatków.

W październiku 2022 r. KGB wpisało Ludmiłę na listę osób „zaangażowanych w działalność terrorystyczną”. Później oskarżono ją również o „podżeganie do nienawiści” i „wzywanie do podjęcia działań przeciwko bezpieczeństwu narodowemu”.

Proces odbywał się za zamkniętymi drzwiami i trwał ponad dwa miesiące – odbyło się w sumie 37 posiedzeń. W marcu 2023 roku Ludmiła została skazana na długoletnią karę więzienia i wysoką grzywnę.

Według Komitetu Śledczego Tichon został zatrzymany i skazany za celowe przejechanie żołnierzy wojsk wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych podczas protestu, który odbył się 11 sierpnia 2020 r. w pobliżu stacji. m. Puszkinska w Mińsku.

W marcu 2022 r. został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W związku z tym zmieniono mu reżim na zaostrzony.

Ekaterina, dziennikarka telewizji Biełsat, relacjonowała na żywo z dziedzińca Placu Przemian, gdzie 15 listopada 2020 r. pokojowi protestujący zebrali się na wiecu protestacyjnym, który odbył się w Mińsku pod hasłem „Wychodzę”. To były ostatnie słowa Romana Bondarenki, który został zamordowany przez siły bezpieczeństwa, a zgromadzeni przybyli, aby uczcić jego pamięć. Ekaterina została zatrzymana wraz ze swoją koleżanką Darią Chultsovą podczas ostrego stłumienia protestu, a później została skazana za „udział w akcjach zbiorowych, które w rażący sposób naruszają porządek publiczny”.

W kwietniu 2022 r. przeciwko Ekaterinie wszczęto nową sprawę karną, która już w lipcu tego samego roku została ponownie skazana, oskarżona o „zdradę” i skazana na osiem lat więzienia na trzy miesiące przed upływem pierwszego wyroku.

Nikita został aresztowany w październiku 2019 roku i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku, dokonane w ramach solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na siedem lat więzienia, ale w wyniku apelacji wyrok skrócono do czterech lat. W maju 2020 roku Nikita został przeniesiony do zakładu karnego.

W marcu 2022 roku został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W marcu 2023 roku został ponownie przeniesiony do zakładu karnego.

Przez cały okres pobytu w więzieniu Nikita był poddawany nieustannej presji. Często trafiał do izolatki, gdzie przez dziesiątki dni przebywał w izolacji. Nie pozwolono mu na odwiedziny rodziny, ograniczono mu dostęp do korespondencji, a jego rzeczy osobiste zostały skonfiskowane. W odpowiedzi na trudne warunki, Nikita protestował głodówkami i odmową spełniania żądań władz. Regularnie wymierzano mu również kary za drobne wykroczenia, takie jak odmowa sprzątania dziedzińca czy komunikacji między celami.

Trzy miesiące przed zwolnieniem, w lutym 2025 r., Nikita stanął przed sądem po raz kolejny, oskarżony o „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”, w wyniku czego został skazany na kolejny rok więzienia.

Do grudnia 2024 r. Nikita spędziła w sumie 568 dni w odosobnieniu, w tym dwa miesiące ciągłej izolacji.

Na początku grudnia 2025 r. Nikita spędziła 648 dni w izolacji.

Nikołaj jest liderem niezarejestrowanej Białoruskiej Partii Socjaldemokratycznej (Narodnaja Hramada), byłym kandydatem na prezydenta, podpułkownikiem w stanie spoczynku i doktorem inżynierii. Był jednym z założycieli Białoruskiego Stowarzyszenia Wojskowego. Był wielokrotnie więziony z powodów politycznych.

W latach 90. organizował protesty, m.in. Mińską Wiosnę i marsz w 1999 roku.

W 2004 roku przewodził ulicznym protestom przeciwko fałszerstwom referendalnym, po czym w 2005 roku został skazany na trzy lata ograniczenia wolności. W wyniku amnestii ogłoszonej z okazji 60. rocznicy Dnia Zwycięstwa, jego wyrok został skrócony o rok. W 2010 roku brał udział w kampanii prezydenckiej i protestach w Mińsku, po czym został aresztowany i skazany w 2011 roku na sześć lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. W styczniu 2012 roku i maju 2015 roku jego wyrok został podwyższony, co doprowadziło do uwięzienia. Został zwolniony w sierpniu 2015 roku w ramach ułaskawienia.

Po zwolnieniu kontynuował działalność polityczną i udział w protestach ulicznych. W 2016 roku z jego inicjatywy powstał Białoruski Kongres Narodowy. W 2020 roku poparł Swietłanę Cichanouską , żonę innego niezarejestrowanego kandydata, blogera Siergieja Cichanowskiego . Nikołaj został ponownie zatrzymany 31 maja 2020 roku, w drodze na jej pikietę wyborczą. Początkowo został skazany na 15 dni aresztu administracyjnego, ale nigdy nie został zwolniony. Następnie, w grudniu 2021 roku, został skazany za „organizowanie masowych zamieszek”.

Według obrońców praw człowieka oskarżeni w tej sprawie muszą zapłacić odszkodowanie w wysokości 29 milionów rubli.

11 września 2025 roku poinformowano o przymusowym przewiezieniu na Litwę 52 więźniów białoruskiego reżimu. Wśród zwolnionych był Mikołaj Statkiewicz. Mikołaj odmówił jednak opuszczenia Białorusi i musiał wyważyć drzwi autobusu, aby to zrobić. Po kilku godzinach oczekiwania w strefie neutralnej powrócił na Białoruś. Dopiero dwa miesiące później został ponownie aresztowany. Jego dokładne miejsce pobytu nie jest znane.

Siergiej, administrator systemu w zakresie sieci lokalnych i monitoringu wideo, został zatrzymany 2 października 2020 r. w związku z masowymi zamieszkami i oskarżony o udział w „radykalnych” kanałach Telegramu, a także zamiar uszkodzenia lub zniszczenia trzech kiosków Tabakerka.

Artem pracował jako optyk w zakładzie Lida Optik. Kształcił się w Liceum Fizyczno-Matematycznym w Grodnie i Politechnice Lidzkiej. Zatrzymany 27 września 2020 r. w związku z masowymi zamieszkami i oskarżony o udział w „radykalnych” kanałach telegramowych, a także zamiar uszkodzenia lub zniszczenia trzech kiosków Tabakerka.

W maju 2022 r. Artem został ponownie skazany za udział w protestach, które odbyły się w 2020 r. w Lidzie.

Aleksander został zatrzymany 29 września 2020 r. w związku z masowymi zamieszkami i oskarżony o udział w „radykalnych” kanałach telegramowych, a także zamiar uszkodzenia lub zniszczenia trzech kiosków Tabakerka.

Irina jest absolwentką Wydziału Filozofii i Nauk Społecznych BSU i od kilku lat prowadzi własną małą firmę związaną z kwiatami i produkcją pamiątek. Została zatrzymana 12 stycznia 2021 r. wraz z Andriejem Aleksandrowem. Irina została oskarżona o „finansowanie działań protestacyjnych” i płacenie grzywien uczestnikom protestów. Została skazana za „zdradę państwa” i „udział w akcjach zbiorowych rażąco naruszających porządek publiczny”.

1 września 2022 roku para zawarła związek małżeński w Areszcie Śledczym nr 1.

Zatrzymany 12 stycznia 2021 r. białoruski dziennikarz Andriej wraz ze swoją dziewczyną Iriną Złobiną został oskarżony o „finansowanie działań protestacyjnych” i płacenie grzywien uczestnikom protestów. Został skazany na podstawie szeregu zarzutów karnych, w tym „zdrady stanu” i „udziału w grupie ekstremistycznej”.

1 września 2022 roku para zawarła związek małżeński w Areszcie Śledczym nr 1.

Członek Rady Ruchu Publicznego Dżeja został zatrzymany 3 listopada 2020 r. i skazany w związku z włamaniem do systemu komputerowego Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska.

Witalij został zatrzymany 25 września 2020 r. w ramach postępowania karnego wszczętego po protestach w Mińsku. Telewizja państwowa pokazała go ze związanymi rękami w lesie, gdzie przyznał się do udziału w zamieszkach.

Paweł został zatrzymany w ramach postępowania karnego wszczętego po proteście, który odbył się 23 września 2020 r. w Mińsku. Został skazany na podstawie trzech zarzutów karnych, w tym „stawiania oporu funkcjonariuszowi policji”. Zgodnie z aktem oskarżenia, wzywał do udziału w masowych zamieszkach, które rzekomo były wcześniej planowane pod pozorem imprez masowych, blokował komunikację, a opór wyrażał się w niepodporządkowaniu się żądaniom otwarcia drzwi, odmowie wysiadania z samochodu i trzymaniu się siedzenia rękoma.

W lipcu 2022 r. Paweł został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – artykuł, na podstawie którego więźniowie odmawiający współpracy z administracją są sądzeni za fikcyjne naruszenia.

Vladimir jest blogerem i autorem kanału MozgON na YouTube. Zaczął od omówienia wiadomości gospodarczych i społecznych, a później przeszedł do tematów politycznych, obejmujących różne akcje, w tym pikiety Siergieja Tichanowskiego.

W czerwcu 2020 r. został zatrzymany w celu odbycia aresztu administracyjnego, później jednak został oskarżony o przygotowanie „masowych zamieszek” i skazany w „sprawie Cichanouskiego”. Zdaniem obrońców praw człowieka osoby zaangażowane w sprawę mają zapłacić odszkodowanie w wysokości 29 mln rubli.

W 2022 roku Władimir został przeniesiony do reżimu więziennego. W 2023 r. był dwukrotnie sądzony za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymogów administracji zakładu karnego”. Jesienią 2023 r. odbyła się trzecia rozprawa sądowa w nowej sprawie o „złośliwe nieposłuszeństwo”.