Igor Grigorievich Kenyukh

Wadima skazano po raz pierwszy w grudniu 2021 r. za publiczne znieważenie prokuratora i skazano na karę ograniczenia wolności bez skierowania do sądu.

Wadim przez długi czas pracował jako inżynier konstruktor w Pelengu, w XX Zarządzie, w sektorze wsparcia systemów elektronicznych. Wraz ze swoimi współpracownikami opracowywał sprzęt dla rosyjskiego wojska, w tym celowniki czołgowe.

We wrześniu 2024 roku Wadim został aresztowany po nalocie KGB na firmę. W 2025 roku został skazany za „podżeganie do nienawiści lub niezgody” oraz „żądanie sankcji i innych działań mających na celu zaszkodzenie bezpieczeństwu narodowemu” i skazany na karę więzienia. Szczegóły sprawy nie są znane.

13 grudnia 2025 roku został zwolniony po wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a, i zabrany na Ukrainę.

Jeden z najstarszych aktywnych redaktorów białoruskiej sekcji Wikipedii i najbardziej doświadczony administrator. Skupiał się głównie na starożytnej historii Białorusi, ale większość czasu poświęcał utrzymywaniu porządku w sekcji i moderowaniu sporów.

Aresztowanie Maksyma Lepuszenki nie jest pierwszym przypadkiem niedawnych represji skierowanych przeciwko autorom i redaktorom białoruskiej Wikipedii. Aresztowania kilku administratorów białoruskiej Wikipedii na przestrzeni kilku miesięcy wydają się być częścią skoordynowanej kampanii, o czym świadczą bezpodstawne ataki ze strony propagandystów:
- W kwietniu zniknęła administratorka Olga Sitnik (Chomelka); została zatrzymana dwa razy.
- W grudniu 2024 roku zatrzymano redaktora Starego Jolupu.
- W marcu 2025 roku zaginął Kazimier Lachnovič (prawdziwe nazwisko nieznane) – jeden z czterech administratorów sekcji w Taraszkiewiczu. Tydzień po zaginięciu administratora Kazimiera Lachnowicza opublikowano materiał propagandowy Ludmiły Gładkiej, w którym stwierdzono , że Wikipedia jest bronią masowego rażenia przeciwko krajom postsowieckim, a sekcja białoruska jest redagowana z Polski.

Pracował jako blacharz w prywatnej firmie. Na początku kampanii wyborczej w 2020 roku brał udział w pikietach zbierania podpisów, a następnie w marszach. Jesienią 2020 roku Aleksander został zatrzymany przez funkcjonariuszy KGB i skazany na 15 dni więzienia. Później był wielokrotnie wzywany na „przesłuchania”: „Przeszli badanie wariografem w związku ze sprawą wybitej szyby, przeprowadzone przez jakiegoś sędziego lub śledczego” – wspomina .

W styczniu 2025 roku funkcjonariusze Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji (GUBOPiK) odwiedzili go w pracy i zabrali do Komendy Policji Rejonu Pierwomajskiego. Został skazany na 10 dni aresztu tymczasowego. Następnie wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne za udział w protestach i przewieziono go do więzienia w Kołyadyczach, gdzie spędził dwa miesiące przed rozprawą.

W styczniu 2025 r. Aleksander został skazany na karę pozbawienia wolności za „obrażanie Łukaszenki”, „podżeganie do nienawiści lub waśni rasowej, narodowej, religijnej lub innej społecznej”, „obrażanie urzędnika państwowego” oraz „tworzenie lub uczestnictwo w grupie ekstremistycznej”.

13 grudnia 2025 roku został zwolniony po wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i zabrany na Ukrainę.

Artem został aresztowany w lutym 2024 r. i skazany na podstawie artykułu o „finansowaniu działalności grupy ekstremistycznej”. Do czasu rozprawy przebywał w areszcie tymczasowym.

Posiada dwa wyższe wykształcenia, pracował jako programista, zajmował się fotografią oraz był właścicielem firmy wynajmującej sprzęt fotograficzny i wideo.

Obecnie wiadomo, że jest on ponownie ścigany w związku z nową sprawą karną z artykułu „organizacja i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynny udział w nich”.