Andriej został aresztowany 30 września 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą w związku z internetowymi komentarzami po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i specjalisty IT Andrieja Zeltsera w Mińsku.
W październiku 2022 r. uznano go winnym „podżegania do nienawiści lub waśni” oraz „obrażania urzędnika państwowego” i skazano na karę pozbawienia wolności.
Został zwolniony na wolność zimą 2023 roku, po odbyciu pełnej kary.
Roman został aresztowany 1 października 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą w związku z internetowymi komentarzami po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i specjalisty IT Andrieja Zeltsera w Mińsku.
We wrześniu 2022 r. uznano go winnym „podżegania do nienawiści lub waśni” oraz „obrażania urzędnika państwowego” i skazano na karę pozbawienia wolności oraz wysoką grzywnę.
Został zwolniony w marcu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.
- Stowarzyszenia
Grigorij został skazany w październiku 2021 roku za groźby użycia przemocy wobec funkcjonariuszy organów ścigania. Według prokuratury, 11 sierpnia 2020 roku znajdował się na skrzyżowaniu ulic Timirjaziewa i Saperowa w Mińsku, zamierzając utrudnić funkcjonariuszom wykonywanie ich obowiązków, a w odwecie za ich działania rzucał w nich niezidentyfikowanymi przedmiotami, w tym kurzymi jajami, które lądowały na masce radiowozu policji drogowej.
Jak wynika z zarzutów, Paweł został skazany za działanie w grupie z innymi osobami, polegające na rzucaniu kawałkami płyt chodnikowych i innymi przedmiotami w radiowozy.
W lutym 2022 roku decyzją sądu wyrok Pawła został zamieniony na surowszy – karę pozbawienia wolności.
Według obrońców praw człowieka, został zwolniony w lipcu 2023 r., po odbyciu całości kary nałożonej na niego przez sąd.
Arsenija skazano za rzekome działanie w grupie osób rzucających kawałkami płyt chodnikowych i innymi przedmiotami w radiowozy policji podczas protestów w Lidzie w sierpniu 2020 r.
Według obrońców praw człowieka, został zwolniony w styczniu 2025 r. po odbyciu pełnej kary.
- Stowarzyszenia
- Dziennikarze
Giennadij, dziennikarz „Komsomolskiej Prawdy”, został zatrzymany jesienią 2021 roku po przeszukaniu jego domu w ramach śledztwa karnego wszczętego po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i informatyka Andrieja Zeltsera w Mińsku. Sprawa powstała w związku z artykułem o Zeltserze opublikowanym w gazecie.
W marcu 2023 roku Giennadij został uznany winnym „podżegania do nienawiści lub waśni” oraz „znieważenia Łukaszenki”. Według oskarżenia, Giennadij, „działając pod wpływem nienawiści politycznej i ideologicznej, popełnił szereg przestępstw w okresie od 23 czerwca 2020 roku do października 2021 roku”. Ponadto „tworzył i publikował w internecie negatywne, obsceniczne i niedopuszczalne” wypowiedzi na temat Łukaszenki.
Został zwolniony w listopadzie 2023 r. po odbyciu pełnej kary.
Aleksandr został uznany winnym jesienią 2021 r. za komentarz zamieszczony w serwisie społecznościowym Odnoklassniki pod wpisem na temat policjanta Igora Wolnicza.
W maju 2024 r. odbyła się kolejna rozprawa sądowa przeciwko Aleksandrowi na podstawie artykułu „chuligaństwo”. Jej wynik nie jest znany.
Anna została skazana jesienią 2021 r. za komentarz zamieszczony na kanale Telegram „Karzący z Białorusi” pod wpisem na temat starszej zastępczyni prokuratora Walerii Taratynko, która wspierała oskarżenie w licznych sprawach o podłożu politycznym.
Ponadto Taratynko domagała się odszkodowania za straty moralne, które jej zdaniem wyrażały się w uczuciach niepokoju, urazy i upokorzenia.
Sudnik została początkowo oskarżona o „znieważenie urzędnika państwowego” za jej wypowiedzi na temat Olega Gajdukiewicza. Ponieważ jednak „przestępstwo” zostało popełnione podczas rozmowy telefonicznej z numerem alarmowym 911, uznano je za niepubliczne, a zarzuty wycofano.
Jednocześnie podobny argument nie został zastosowany do zarzutu „znieważenia Łukaszenki”. Sąd stwierdził, że policjant, słysząc obraźliwe słowa, przekazał je innym osobom, upubliczniając je. Ostatecznie Sudnik został uznany winnym dwukrotnego wezwania policji 6 stycznia 2021 roku i znieważenia Łukaszenki.
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Nadieżda został uznany winnym znieważenia funkcjonariusza publicznego – policjanta – w mediach społecznościowych we wrześniu 2021 roku. Nie stawił się na rozprawie sądowej.
Oprócz ograniczenia wolności sąd uwzględnił roszczenia materialne „ofiary” i nakazał wypłatę jej zadośćuczynienia moralnego.
Dmitrij został skazany za komentarz, który zamieścił na kanale Telegram „Lukhta” pod wpisem o deanonimizacji Rusłana Kućki, funkcjonariusza wydziału ds. przestępstw gospodarczych policji kryminalnej Rejonowego Komitetu Wykonawczego w Iwacewiczach. Zgodnie z aktem oskarżenia, miał on rzekomo zamiar publicznego poniżenia honoru i godności urzędnika państwowego.
Wyrok zakończono 27 października 2023 r.
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Stepan został aresztowany w związku z protestami w Pińsku w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. i skazany za udział w „masowych zamieszkach”. Oskarżono go o próbę uderzenia funkcjonariuszy policji, a także o uderzenie tarczą, która uderzyła w nogę policjanta Poliwody.
Podczas rozprawy Stepan wyjaśnił, że próbował przejść, ale został odepchnięty przez tarczę, upadł i rozciął sobie kolano. Według niego gest, który na nagraniu wyglądał jak rzut, był w rzeczywistości próbą poprawienia rękawa.
Został zwolniony w lutym 2024 r. po odbyciu całej kary ustalonej przez sąd.
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
Ilja, homelski wolontariusz i znany organizator koncertów rockowych, został zatrzymany przez funkcjonariuszy KGB 8 lipca 2021 roku. Został aresztowany jako świadek w sprawie dotyczącej „aktu terrorystycznego”, ale został zwolniony 16 lipca.
Ilja został ponownie aresztowany 30 września 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą w związku z komentarzami internetowymi po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i informatyka Andrieja Zelcera w Mińsku. Początkowo postawiono mu zarzut „podżegania do nienawiści lub waśni”, ale w toku śledztwa zarzut zmieniono na „dyskredytację Republiki Białorusi”.
Ilja odwiedzał rozprawy sądowe więźniów politycznych, pomagał w dostarczaniu paczek i pisał listy poparcia. Jego inicjatywa „Napisz Listy” została nominowana do Krajowej Nagrody Praw Człowieka 2021 w kategorii „Kampania/Inicjatywa Roku”. Nawet za kratkami nadal wspierał Białorusinów listami solidarności.
W październiku 2022 roku Ilja został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej oraz wysoką grzywnę. Sąd zwolnił go z aresztu, ponieważ czas spędzony w areszcie przekroczył wymierzoną mu karę.
Po uwolnieniu Ilja był wielokrotnie poddawany oskarżeniom administracyjnym i rewizjom. Ostatecznie został zmuszony do opuszczenia Białorusi.
W listopadzie 2023 roku okazało się, że wszczęto przeciwko niemu nowe postępowanie karne, a jego stronę na Facebooku uznano za „ekstremistyczną”.
Jurij został po raz pierwszy zatrzymany 11 sierpnia 2020 roku w Homlu i brutalnie pobity w nowobielickim komisariacie policji. Oskarżono go o udział w nielegalnym wydarzeniu publicznym i skazano na 12 dni aresztu administracyjnego.
W lipcu 2021 roku Jurij został ponownie aresztowany, tym razem w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „znieważenie urzędnika państwowego”, „znieważenie sędziego” i „znieważenie Łukaszenki”. Według prokuratury, Jurij subskrybował kanały Telegram, na których publikowano dane osobowe funkcjonariuszy organów ścigania, i od grudnia 2020 roku do kwietnia 2021 roku publikował „obraźliwe komentarze wyrażone w sposób obsceniczny”.
W listopadzie 2021 r. Jurij został uznany winnym znieważenia 23 osób – urzędników, sędziów, policjantów, prokuratorów i Łukaszenki – i skazany na przymusowe leczenie w szpitalu psychiatrycznym.
Jurij nie był obecny na rozprawach sądowych. Według jego krewnych, cierpiał na depresję, ataki paniki i zaburzenia psychosomatyczne. Podobno schudł też ponad 35 kilogramów podczas pobytu w areszcie. Jego ojcem był jego pełnomocnik.
Nikołaja aresztowano we wrześniu 2021 r. za malowanie graffiti na opuszczonym placu budowy, a w grudniu tego samego roku uznano go winnym „zbezczeszczenia budynków i uszkodzenia mienia”.
Został zwolniony we wrześniu 2022 r. po odbyciu pełnej kary.
