Wszyscy ścigani

Anastazję skazano w grudniu 2021 roku w postępowaniu karnym wszczętym po proteście, który odbył się w Brześciu 13 września 2020 roku. Podczas protestu uczestnicy śpiewali i tańczyli w kręgu, a wobec nich użyto armatki wodnej.

Uznano ją za winną „aktywnego udziału w działaniach grupowych, które rażąco naruszają porządek publiczny” i skazano na karę ograniczenia wolności bez konieczności umieszczania jej w otwartym zakładzie karnym.

Olga została skazana w grudniu 2021 roku w postępowaniu karnym wszczętym po proteście, który odbył się w Brześciu 13 września 2020 roku. Podczas protestu uczestnicy śpiewali i tańczyli w kręgu, a wobec nich użyto armatki wodnej.

Uznano ją za winną „aktywnego udziału w działaniach grupowych, które rażąco naruszają porządek publiczny” i skazano na karę ograniczenia wolności bez konieczności umieszczania jej w otwartym zakładzie karnym.

Jekatierina została skazana w grudniu 2021 roku w postępowaniu karnym wszczętym po proteście, który odbył się w Brześciu 13 września 2020 roku. Podczas protestu uczestnicy śpiewali i tańczyli w kręgu, a wobec nich użyto armatki wodnej.

Uznano ją za winną „aktywnego udziału w działaniach grupowych, które rażąco naruszają porządek publiczny” i skazano na karę ograniczenia wolności bez konieczności umieszczania jej w otwartym zakładzie karnym.

Olga została zatrzymana 22 listopada 2021 roku w miejscu pracy, w sklepie Ostrov Czystoty. Została zwolniona tego samego wieczoru, ale następnego dnia została ponownie zatrzymana i osadzona w areszcie tymczasowym.

W kwietniu 2022 r. Olga została uznana za winną w postępowaniu karnym w oparciu o artykuły „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynnego w nich udziału” oraz „znieważania budynków i niszczenia mienia” i została skazana na karę ograniczenia wolności bez konieczności umieszczania w otwartym zakładzie karnym.

Olga, wolontariuszka PSO „Anioł”, została zatrzymana i skazana za zainstalowanie w centrum rejonowym przy szosie Warszawskiej stracha na wróble, który według śledczych przypominał Łukaszenkę.

Regina, założycielka Muzeum Kultur Narodowych w Iwiu, została uznana za winną we wrześniu 2021 r. „obrażenia urzędnika państwowego” za komentarze, które zamieściła na Telegramie pod adresem Andrieja Jerochina, zastępcy naczelnika Departamentu Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Rejonu Iwijskiego, oraz Walerija Gorbacza, starszego inspektora.

2 lutego 2022 roku poinformowano, że została aresztowana na 10 dni za naruszenie zasad aresztu domowego. Podczas odbywania kary Regina rozpoczęła strajk głodowy. Poinformowano również, że została umieszczona w izolatce.

W marcu 2022 roku Regina była wizytowana ponad 25 razy w celu przeprowadzenia kontroli. Nie udało jej się uzyskać pozwolenia na wyjazd do Lidy w celu zakupu materiałów do rękodzieła, co w praktyce uniemożliwiło jej podjęcie pracy. Ogłoszono również dodatkowe obostrzenia, w tym zakaz wstępu do kościołów i szereg ograniczeń dotyczących gospodarstw domowych.

Po kolejnym aresztowaniu i pobycie w areszcie śledczym w ciężkich warunkach Regina została zmuszona do opuszczenia Białorusi.

W grudniu 2024 r. odbyła się rozprawa sądowa zaoczna w ramach postępowania specjalnego „w sprawie zamiany kary ograniczenia wolności bez skierowania do zakładu karnego typu otwartego”.

Anastazję aresztowano w listopadzie 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „organizowanie i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynny udział w takich działaniach” i umieszczono w areszcie tymczasowym do czasu przeprowadzenia rozprawy.

W maju 2022 r. uznano ją winną udziału w proteście, który odbył się w Mińsku jesienią 2020 r., i skazano na karę ograniczenia wolności i osadzenie w otwartym zakładzie karnym.

Opuściła Białoruś przed rozpoczęciem odbywania kary.

W grudniu 2024 r. odbyła się zaoczna rozprawa sądowa w ramach postępowania specjalnego w sprawie zastąpienia kary ograniczenia wolności karą pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Wiktoria została zatrzymana 22 listopada 2021 roku w miejscu pracy, w sklepie Ostrov Czystoty, w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie artykułów „organizacji i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego udziału w nich” oraz „zbezczeszczenia budynków i uszkodzenia mienia”. Została umieszczona w areszcie tymczasowym do czasu rozprawy.

W kwietniu 2022 r. uznano ją winną udziału w proteście, który odbył się 20 września 2020 r. w Mińsku, i skazano na karę ograniczenia wolności bez konieczności umieszczania jej w otwartym zakładzie karnym.

Gajane, matka anarchistycznego aktywisty Romana Chaliłowa, została zatrzymana 26 listopada 2021 roku, po tym jak siły bezpieczeństwa wyważyły drzwi jej mieszkania i przeprowadziły przeszukanie. Początkowo została przewieziona do Komendy Policji Rejonowej w Połocku, gdzie oskarżono ją o „nieposłuszeństwo wobec funkcjonariuszy policji” i skazano na 10 dni aresztu administracyjnego.

Później ujawniono, że Gayane stała się podejrzaną w sprawie karnej wszczętej na podstawie artykułu „organizacja i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywny udział w nich”. Została przetransportowana do aresztu tymczasowego przy ulicy Okrestina w Mińsku, a następnie umieszczona w areszcie śledczym.

W kwietniu 2022 r. Gayane został uznany za winnego i skazany na karę ograniczenia wolności oraz umieszczenie w otwartym zakładzie karnym.

Opuściła Białoruś przed rozpoczęciem odbywania kary.

W styczniu 2025 r. odbyła się zaoczna rozprawa sądowa w ramach postępowania specjalnego w sprawie zastąpienia kary ograniczenia wolności karą pozbawienia wolności i odbywaniem kary w kolonii karnej.

W listopadzie 2021 r. Julia została uznana za winną „obrażenia urzędnika państwowego” za komentarz, który zamieściła na portalu społecznościowym Odnoklassniki pod zdjęciem Igora Wolnicza, funkcjonariusza policji drogowej z Komendy Policji Rejonu Hancewickiego, przyciskającego zatrzymanego kolanem do ziemi.

Anastazja, była studentka MSLU, która została wydalona za udział w protestach w Mińsku w 2020 roku, została aresztowana w listopadzie 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie artykułu „organizacja i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywny udział w nich” i tymczasowo aresztowana do czasu rozprawy.

W marcu 2022 r. uznano ją winną udziału w „związku” podczas jednego z protestów i skazano na karę ograniczenia wolności z możliwością umieszczenia w otwartym zakładzie karnym.

Opuściła Białoruś przed rozpoczęciem odbywania kary.

W listopadzie 2024 r. odbyła się zaoczna rozprawa sądowa w ramach postępowania specjalnego w sprawie zastąpienia kary ograniczenia wolności karą pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Olga, technik analizy chemicznej w laboratorium Grodno Azot, została uznana winną w postępowaniu karnym na podstawie artykułu „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego udziału w nich” za udział w wiecu obywateli „Marszu Jedności”, który odbył się w Grodnie 6 września 2020 r.

30 października Irina została zatrzymana na lotnisku w Mińsku, gdy wracała z mężem z wakacji. 1 listopada sędzia okręgu Pierwomajskiego Maksim Trusewicz skazał ich oboje na 15 dni aresztu za rzekome przechowywanie na Facebooku materiałów uznanych za „ekstremistyczne”. 15 listopada dziennikarka Irina Sławnikowa została skazana na kolejne 15 dni aresztu, po raz drugi z rzędu. 26 listopada ujawniono, że Irina Sławnikowa została uznana za podejrzaną z artykułu 342 Kodeksu karnego.

11 września 2025 roku ujawniono, że 52 więźniów politycznych białoruskiego reżimu zostało przymusowo deportowanych na terytorium Litwy. Wśród nich są obywatele krajów europejskich . Wśród zwolnionych znalazła się Irina Sławnikowa .

Irina została aresztowana w listopadzie 2021 r. pod zarzutem „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich uczestniczenia” i umieszczona w areszcie tymczasowym.

W marcu 2022 r. uznano ją winną udziału w proteście, który odbył się 20 września 2020 r. w Mińsku, i skazano na karę ograniczenia wolności bez konieczności umieszczania jej w otwartym zakładzie karnym.