Руслан Хікметовіч Машадзіеў

Яўген былы IT-мэнэджар з Магілёва. Пасля выбараў 2006 года і некалькіх гадоў палітычнай актыўнасці яго адлічылі з гістарычнага факультэта Магілёўскага ўніверсітэта. Ён скончыў гістфак у Познані, працаваў мэнэджэрам у ІТ-кампаніі, займаўся пастаўкамі малочнай прадукцыі. У 2013 годзе Яўген вярнуўся ў Беларусь, адразу ажаніўся, а пасля пайшоў на працу. Прычым калі раней у асноўным займаўся грамадскай і навуковай дзейнасцю (у студэнцкім этнаграфічным таварыстве і ў архіве вуснай гісторыі), то зараз пайшоў у бізнес.

А з пачатку 2017 года ў яго з'явіўся новы занятак - па замове кліентаў ён запісваў інтэрв'ю з іх вясковымі бабулямі і дзядулямі і манціраваў дакументальныя стужкі.

Яго абвінавачваюць у садзейнічанні экстрэмісцкай дзейнасці.

Яўгена чакаюць дома жонка і двое маленькіх дзяцей.

15 лютага 2024 г. у Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці на мяжы з Украінай увялі рэжым «контртэрарыстычнай аперацыі». Насельніцтва прасілі "захоўваць спакой і падпарадкоўвацца патрабаванням супрацоўнікаў сілавых структур". У КДБ сцвярджаюць, што затрымалі ўдзельнікаў "дыверсійна-разведвальнай групы", у склад якой уваходзілі грамадзяне Украіны і Беларусі. Сярод затрыманых - грамадзяне Украіны бацька і сын Сяргей і Павел Кабарчукі. Сяргей Кабарчук 1963 года нараджэння з Ковельскага раёна Валынскай вобласці. Бацька і сын былі затрыманыя ў лютым 2024 года ў Лельчыцкім раёне. Пры іх знайшлі «выбухныя прылады і іншыя сродкі паразы». КДБ "устанавіла" , што выбуховыя прыстасаванні прызначаліся для тэрактаў у Беларусі і Расіі, а "закід групы" арганізавала Службы бяспекі Украіны.

Тады ж затрымалі і жыхара Брэста Віталя Уласюка 1970 года нараджэння. Яго абвінавацілі ў кантрабандзе (частка 3 артыкула 228 КК).

У СІЗА КДБ падвяргаўся катаванням. Пасля затрымання некалькі дзён утрымлівалі ў СІЗА КДБ без ежы.

Асуджаны за ўдзел у акцыі пратэсту з 10 на 11 жніўня 2024 года ў горадзе Бяроза.

Максім скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт інфарматыкі і радыёэлектронікі па спецыяльнасці "сеткавы інжынер". Пачынаў кар'еру на Мінскім электрамеханічным заводзе, пасля працаваў праграмістам у кампаніях IBA і Netland. У 2022 годзе заняў пасаду сістэмнага архітэктара ў кампаніі A1.

Ён быў затрыманы і ў жніўні 2024 года асуджаны па артыкулах "фінансаванне экстрэмісцкай дзейнасці" і "фінансаванне ці іншае матэрыяльнае забеспячэнне вайны".

Грамадзянін Украіны. З 8 па 21 чэрвеня 2023 г. справу ў закрытым фармаце разглядаў суддзя Анатоль Сотнікаў.

29.08.2023 адбылося апеляцыйнае пасяджэнне суда, прыгавор уступіў у сілу.

Глеб Дудко вядомы ў музычным асяроддзі не толькі Гомеля, але і далёка за яго межамі. Сумясціўшы свае таленты музыкі і праграміста, ён запусціў , як мінімум, два музычныя IT-стартапы.

Бацька Глеба Алег Дудко - вядомы ў Гомелі оперны спявак і былы саліст філармоніі.

У 2018-м Глеб разам з праграмістам Максімам Грыневічам запусціў праект ConcertMaster. Ідэя праекта - стварыць праграму , якая магла б аўтаматычна акампанаваць вакалістам .

Глеба затрымалі ў сакавіку 2024 года ў Добрушы і прысудзілі яму арышт за "распаўсюджванне экстрэмісцкіх матэрыялаў ". Пасля гэтага мужчыну перавялі ў СІЗА.

З публікацый у сацыяльных сетках Глеба Дудко можна зразумець, што ў 2022 годзе ён асудзіў ваенную агрэсію ў адносінах да Украіны. Што менавіта паслужыла падставай для палітычнага пераследу гамяльчаніна невядома.

Быў затрыманы ў верасні 2023 года, як мяркуецца, за паведамленні ў чаце з сябрамі. Была заведзена крымінальная справа.

Меркаваная дата затрымання Андрэя - 20 верасня 2023 года. У гэты дзень зьявілася “пакаяльнае” відэа, дзе мужчына кажа, што нібыта пісаў нэгатыўныя камэнтары на адрас Лукашэнкі, службовых асобаў, супрацоўнікаў міліцыі, расейскіх вайскоўцаў, а таксама пагражаў людзям, якія падтрымліваюць дзейную ўладу.

44-гадовага Андрэя Бурдэню затрымалі за каментары ў тэлеграм-чатах, якіх ён пакінуў больш за тры сотні. Андрэй вучыўся ў школе №6, а пасля служыў у войску. Вядома, што зараз ён часова не працуе, але раней нейкі час працаваў у IT-сферы, а яшчэ раней займаўся вытворчасцю кухоннай мэблі і меў сваё ІП

Яго затрымалі ў лютым, калі ён вярнуўся ў Беларусь з працы. Раней Аляксандр працаваў у лакаматыўным дэпо, але пасля 2020 года быў або звольнены, або сам звольніўся - падобна, што звальненне было палітычна матываваным. Пасля гэтага Камляня працаваў дальнабойшчыкам у заходніх краінах. А калі вярнуўся дадому з працы, быў затрыманы. Яго абвінавацілі ў абразе прадстаўніка ўлады.

Суд Верхнядзвінскага раёна прызнаў старонку Аляксандра ў «Аднакласніках» экстрэмісцкай.

Да Аляксею дадому ўварваўся атрад спецпрызна, мужчыну павалілі на падлогу і адзін сілавік сеў каленамі на цела (адным каленам на шыю Самойлюка).

На праўладным канале сцвярджаюць , што Самойлюк "кідаў камяні ў міліцыянтаў падчас масавых беспарадкаў". У той публікацыі на тым жа канале таксама выклалі фатаграфіі: на адным здымку два чалавекі ў капюшонах і масках, адзін трымае ўкраінскі сцяг, другі — ліст паперы з тэкстам "брастаўчане з Украінай".

Кіроўца-дальнабойшчык. Мужчыну першапачаткова абвінавачвалі ў хуліганстве (ч. 3 арт. 339 КК) і стварэнні экстрэмісцкага фармавання, альбо ўдзеле ў ім (ч. 3 арт. 361-1 КК).

Мінскі гарадскі суд завяршыў 29 лютага 2024 года разгляд крымінальнай справы. Бурака прызналі вінаватым і прызначылі яму пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі тэрмінам на пяць гадоў па ч. 3 арт. 361-1 КК. Абвінавачанне ў хуліганстве было знята.

Паводле следства , увечары 11 мая 2023 года на аўтадарозе М-5 «Мінск-Гомель» паблізу вёскі Ясень, што каля Бабруйска, "кіроўца аўтамабіля DAF, які праязджаў міма спыненай ваеннай транспартнай калоны, зрабіў падрыў неўстаноўленай прылады, самастойна вырабленай з піратэхнічных вырабаў. яго ў бок вайскоўцаў і ваеннай тэхнікі.

Аднак падчас пераследу яго аўтамабіль быў блакіраваны вайскоўцамі, а ён сам-затрыманы".

Устаноўлена, што ў кабіне аўтамабіля была налеплена "экстрэмісцкая" сімволіка, а ў мабільным тэлефоне - некалькі падпісак на радыкальныя каналы, прызнаныя экстрэмісцкімі, у тым ліку і на план "перамога".

12.04.2024 адбыўся разгляд апеляцыйнай скаргі, прысуд уступіў у сілу.

Наколькі вядома, мужчына калісьці быў вайскоўцам у 38-й асобнай гвардзейскай дэсантна-штурмавой брыгадзе. Пасля Дзмітрый працаваў ваенкамам у Брэсцкай ваеннай камендатуры, а таксама выкладаў на ваенным факультэце БДУ. Ёсць нават падручнік, які ён напісаў для БДУ ў сааўтарстве ў 2020-м.

Дата затрымання Пазнякова невядомая. Змітра асудзілі 20 лістапада 2023 года ў Брэсцкім абласным судзе. Яму інкрымінавалі ч. 2 артыкула 356 Крымінальнага кодэкса - "Здрада дзяржаве, учыненая службовай асобай". Па ёй прадугледжана пакаранне ад 10 да 20 гадоў турмы. Якое пакаранне атрымаў дэсантнік, невядома.

16 студзеня 2024 года прайшла апеляцыя па справе Пазнякова. Прысуд уступіў у сілу.

Вядома , што па стане на лета 2024 года Зміцера перавялі ў ПКТ, яго катавалі : ламаюць рукі, ужываюць электрашокер, прымушаюць падпісваць дакументы і пустыя лісты .

Дома Дзмітрыя чакаюць жонка і двое дзяцей .

У 2006 годзе ён скончыў магістратуру фізічнага факультэта БДУ. Да затрымання займаў пасаду вядучага інжынера-праграміста (кіруючая пасаду) у кампаніі EPAM. У маі 2020 года Павел разам з камандай іншых IT-супрацоўнікаў дапамагаў беларускім настаўнікам з арганізацыяй сістэмы дыстанцыйнай адукацыі. Павел жанаты, у яго двое дзяцей. На момант затрымання і суда яго жонка была цяжарная: ён не бачыў другога дзіця.

Судзячы па сацсетках, Павел займаўся сацыяльнымі танцамі (хастлом).

Падставай прысуду сталі грашовыя донаты праз PayPal у 2020-2022 гадах на адрас такіх фондаў і ініцыятываў, як BYSOL, BY_help, BYPOL і іншыя. Большасць донатаў складала ад 10 да 50 еўра, усяго пераводаў было каля дзесяці. Павел прызнаў факты перакладаў і патлумачыў іх жаданнем дапамагчы людзям, якія пацярпелі падчас пратэстаў ці страцілі працу.