Ruslan Hikmetovich Mashadiev

Jewgienij jest byłym menedżerem IT z Mohylewa. Po wyborach w 2006 roku i kilku latach działalności politycznej został wydalony z wydziału historii Uniwersytetu Mohylewskiego. Ukończył wydział historii w Poznaniu i pracował jako menedżer w firmie informatycznej, dostarczającej produkty mleczarskie. W 2013 roku Jewgienij wrócił na Białoruś, natychmiast się ożenił i podjął pracę. Chociaż wcześniej koncentrował się głównie na działalności publicznej i akademickiej (w Studenckim Towarzystwie Etnograficznym i Archiwum Historii Mówionej), teraz zajął się biznesem.

Od początku 2017 roku podjął się nowego zajęcia: na prośbę klientów nagrywał wywiady z ich wiejskimi dziadkami i montował filmy dokumentalne.

Jest oskarżony o wspieranie działalności ekstremistycznej.

Na Jewgieniję w domu czekają żona i dwójka małych dzieci.

15 lutego 2024 roku w rejonie lelczyckim obwodu homelskiego, na granicy z Ukrainą, wprowadzono reżim „operacji antyterrorystycznej”. Ludność wezwano do „zachowania spokoju i podporządkowania się żądaniom funkcjonariuszy organów ścigania”. KGB twierdzi, że zatrzymało członków „grupy sabotażowo-rozpoznawczej”, w skład której wchodzili obywatele Ukrainy i Białorusi. Wśród zatrzymanych znaleźli się obywatele Ukrainy, ojciec i syn Siergiej i Paweł Kabarczukowie. Siergiej Kabarczukowie, urodzony w 1963 roku, pochodzą z rejonu kowelskiego na Wołyniu. Ojciec i syn zostali zatrzymani w lutym 2024 roku w rejonie lelczyckim. Znaleziono przy nich „materiały wybuchowe i inne środki rażenia”. KGB „ustaliło” , że materiały wybuchowe były przeznaczone do ataków terrorystycznych na Białorusi i w Rosji, a „infiltracja grupy” została zorganizowana przez Służbę Bezpieczeństwa Ukrainy.

Jednocześnie zatrzymano również mieszkańca Brześcia Witalija Własiuka, urodzonego w 1970 roku. Oskarżono go o przemyt (art. 228 cz. 3 Kodeksu karnego).

Był torturowany w areszcie śledczym KGB. Po aresztowaniu, przez kilka dni przetrzymywano go w areszcie śledczym KGB bez jedzenia.

Skazany za udział w proteście w dniach 10-11 sierpnia 2024 r. w mieście Bereza.

Maksym jest absolwentem Białoruskiego Państwowego Uniwersytetu Informatyki i Radioelektroniki ze specjalizacją inżynieria sieciowa. Swoją karierę rozpoczął w Mińskich Zakładach Elektromechanicznych, następnie pracował jako programista w IBA i Netland. W 2022 roku objął stanowisko architekta systemów w A1.

Został zatrzymany i skazany w sierpniu 2024 r. na podstawie artykułów „finansowanie działalności ekstremistycznej” i „finansowanie lub inne materialne wsparcie wojny”.

Obywatel Ukrainy. Od 8 do 21 czerwca 2023 r. sprawę rozpatrywał za zamkniętymi drzwiami sędzia Anatolij Sotnikow.

W dniu 29 sierpnia 2023 roku odbyła się rozprawa apelacyjna, na której wyrok uprawomocnił się.

Gleb Dudko znany jest w środowisku muzycznym nie tylko Homla, ale także daleko poza jego granicami. Łącząc swoje talenty jako muzyk i programista założył co najmniej dwa muzyczne startupy IT.

Ojciec Gleba, Oleg Dudko, jest znanym śpiewakiem operowym w Homlu i byłym solistą Filharmonii.

W 2018 roku Gleb wraz z programistą Maximem Grinevichem uruchomił projekt ConcertMaster. Ideą projektu jest stworzenie programu , który mógłby automatycznie towarzyszyć wokalistom .

Gleb został zatrzymany w marcu 2024 r. w Dobruszu i skazany na areszt za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych ”. Następnie mężczyzna został przewieziony do Aresztu Śledczego.

Z publikacji Gleba Dudki na portalach społecznościowych można wywnioskować, że w 2022 roku potępiał on agresję militarną na Ukrainę. Nie wiadomo, co dokładnie stało się podstawą prześladowań politycznych mieszkańca Homla.

Zatrzymano go we wrześniu 2023 r. rzekomo za rozmowy ze znajomymi. Wszczęto sprawę karną.

Przewidywany termin zatrzymania Andrieja to 20 września 2023 r. Tego dnia w sieci pojawiło się wideo „skruchy”, w którym mężczyzna twierdzi, że rzekomo pisał negatywne komentarze na temat Łukaszenki, urzędników, funkcjonariuszy policji, rosyjskiego wojska, a także groził osobom wspierającym obecny rząd.

44-letni Andrei Burdenya został zatrzymany za komentarze na czatach telegramowych, których zostawił ponad trzysta. Andrey uczył się w szkole nr 6, a następnie służył w wojsku. Wiadomo, że teraz jest chwilowo bezrobotny, ale wcześniej przez jakiś czas pracował w branży IT, a jeszcze wcześniej zajmował się produkcją mebli kuchennych i miał własnego, indywidualnego przedsiębiorcę.

Zatrzymano go w lutym, kiedy wrócił z pracy na Białoruś. Wcześniej Aleksander pracował w lokomotywowni, ale po 2020 roku albo został zwolniony, albo sam zrezygnował – wydaje się, że zwolnienie miało podłoże polityczne. Następnie Kamlenok pracował jako kierowca ciężarówki w krajach zachodnich. A kiedy wrócił z pracy do domu, został zatrzymany. Został oskarżony o znieważenie urzędnika państwowego.

Sąd Rejonowy w Wierchniewińskim uznał stronę Aleksandra w Odnoklassnikach za ekstremistyczną.

Oddział sił specjalnych wtargnął do domu Aleksieja, powalił mężczyznę na podłogę, a jeden z funkcjonariuszy ochrony usiadł, opierając kolana na ciele Samoiluka (jednym kolanem na szyi Samoiluka).

Kanał prorządowy twierdzi , że Samoiluk „w czasie zamieszek rzucał kamieniami w policję”. W tej publikacji na tym samym kanale zamieścili także zdjęcia: na jednym zdjęciu dwie osoby w kapturach i maskach, jedna trzyma ukraińską flagę, druga kartkę papieru z napisem „Mieszkańcy Brześcia z Ukrainą”.

Kierowca ciężarówki. Mężczyzna był początkowo oskarżony o chuligaństwo (art. 339 kodeksu karnego część 3) oraz utworzenie grupy ekstremistycznej lub udział w niej (art. 361-1 część 3 kodeksu karnego).

Sąd Miejski w Mińsku zakończył rozpatrywanie sprawy karnej w dniu 29 lutego 2024 r. Burako został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności na okres pięciu lat na podstawie części 3 art. 361-1 KC. Zarzut o chuligaństwo został wycofany.

Jak wynika ze śledztwa , wieczorem 11 maja 2023 roku na autostradzie M-5 Mińsk-Homel w pobliżu wsi Jasień koło Bobrujska „kierowca pojazdu marki DAF, mijając zatrzymany wojskowy konwój transportowy, zdetonował bombę niezidentyfikowanego urządzenia, samodzielnie wykonanego z wyrobów pirotechnicznych, rzucając nim w stronę personelu wojskowego i sprzętu wojskowego, a następnie próbował się ukryć.

Jednak w trakcie pościgu wojsko zablokowało jego samochód, a on sam został zatrzymany.”

Ustalono, że w kabinie samochodu wklejono symbole „ekstremistyczne”, a w telefonie komórkowym znajdowało się kilka subskrypcji radykalnych kanałów uznanych za ekstremistyczne, w tym „Plan zwycięstwa”.

W dniu 12 kwietnia 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

O ile wiadomo, mężczyzna ten służył kiedyś w 38. Samodzielnej Gwardyjskiej Brygadzie Powietrzno-Desantowej. Następnie Dmitrij pracował jako komisarz wojskowy w komendanturze wojskowej w Brześciu, a także wykładał na wydziale wojskowym Uniwersytetu Państwowego w Brześciu. Istnieje nawet podręcznik, którego był współautorem dla Uniwersytetu Państwowego w Brześciu w 2020 roku.

Data aresztowania Pozdniakowa jest nieznana. Dmitrij został skazany 20 listopada 2023 roku przez Sąd Obwodowy w Brześciu. Postawiono mu zarzuty z części 2 artykułu 356 Kodeksu karnego – „Zdrada stanu dokonana przez funkcjonariusza”. Przewiduje on karę od 10 do 20 lat więzienia. Nie wiadomo, jaką karę otrzymał spadochroniarz.

16 stycznia 2024 roku odbyła się apelacja w sprawie Pozdniakowa. Wyrok uprawomocnił się.

Wiadomo , że latem 2024 roku Dmitrij został przeniesiony do PKT, gdzie był torturowany : łamano mu ręce, stosowano paralizator, zmuszano do podpisywania dokumentów i pustych arkuszy .

Żona Dmitrija i dwójka dzieci czekają na niego w domu.

W 2006 roku uzyskał tytuł magistra na Wydziale Fizyki Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego. Przed aresztowaniem zajmował stanowisko głównego inżyniera oprogramowania (stanowisko kierownicze) w EPAM. W maju 2020 roku Paweł wraz z zespołem innych pracowników IT pomógł białoruskim nauczycielom w uruchomieniu systemu nauczania na odległość. Paweł jest żonaty i ma dwoje dzieci. W chwili aresztowania i procesu jego żona była w ciąży; nie widział ich drugiego dziecka.

Sądząc po mediach społecznościowych, Paweł brał udział w tańcach towarzyskich (hustle).

Wyrok został wydany na podstawie darowizn przekazanych przez PayPal w latach 2020-2022 na rzecz funduszy i inicjatyw takich jak BYSOL, BY_help, BYPOL i innych. Większość darowizn wynosiła od 10 do 50 euro, a łącznie dokonano około dziesięciu przelewów. Paweł przyznał się do tych przelewów i wyjaśnił je jako chęć pomocy osobom dotkniętym protestami lub tym, którzy stracili pracę.