Wszyscy ścigani
- Strona główna
- Wszyscy ścigani
Witalij jest strategiem politycznym mieszkającym w Stanach Zjednoczonych. Przyjechał do Homla, aby odwiedzić rodziców i został aresztowany 29 lipca 2020 roku, po czym trafił do aresztu tymczasowego.
Zgodnie z postawionymi mu zarzutami, Witalij został oskarżony o zorganizowanie i przygotowanie grupowych działań, które rażąco zakłóciły porządek publiczny podczas pikiety zbierania podpisów zorganizowanej przez grupę inicjatywną w sprawie nominacji Swietłany Cichanouskiej na kandydatkę na prezydenta 29 maja 2020 roku w Grodnie. W ten sposób stał się jednym z oskarżonych w tzw. „sprawie Cichanouskiego”.
19 października 2020 roku został zwolniony z aresztu, jednak nadal toczy się przeciwko niemu śledztwo. 27 października opuścił Białoruś.
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Działacze praw człowieka
- Nauczyciele
- Naukowcy
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Działacze praw człowieka
- Nauczyciele
- Naukowcy
Михаил — доцент, кандидат технических наук, автор монографий и разработок, первым в Беларуси зарегистрировал автомобиль на альтернативном топливе. Руководил лабораторией в Витебском технологическом университете, занимавшейся водородными технологиями.
В 2006 году интерес к его работе проявил КГБ. После отказа сотрудничать с органами Михаила обвинили в «хищении через злоупотребление служебными полномочиями» и в 2007 году приговорили к 5 годам колонии.
После освобождения он занялся правозащитной деятельностью: вошёл в организацию «Платформа», позже стал сооснователем «Платформы Инновейшн». Повторно был задержан в августе 2014 года, через неделю после оглашения приговора в отношении директора ЧКПУ «Платформа Инновейшн» Андрея Бондаренко. В 2015 году Витебский областной суд признал его виновным по нескольким статьям — разглашение служебной тайны, незаконные средства для сбора информации, дача взятки — и приговорил к лишению свободы в условиях строгого режима. В октябре того же года Верховный суд усилил наказание на полгода.
Освобождён в феврале 2021 года, полностью отбыв назначенный судом срок наказания.
23 января 2024 года Михаила вновь задержали, при обыске и допросах к нему применяли насилие. После выхода из изолятора он покинул Беларусь.
- Stowarzyszenia
- Przedsiębiorcy
- Stowarzyszenia
- Przedsiębiorcy
Aleksander prowadzi firmę w branży budowlanej.
Został zwolniony w lutym 2026 r. po odbyciu całego wyroku.
Elena jest oskarżona na podstawie części 3 artykułu 361-1 (utworzenie grupy ekstremistycznej lub udział w niej) Kodeksu karnego.
Sprawa jest prawdopodobnie związana z „czatami podwórkowymi”. Dla przypomnienia, jesienią 2024 roku przez białoruskie regiony przetoczyła się fala aresztowań w związku z „cztami podwórkowymi”, które rzekomo „próbowały się organizować”. Mniej więcej w tym samym czasie KGB uznało szereg czatów podwórkowych za „grupy ekstremistyczne”: „Zlje Kogtiki”, „Sucharewo”, „Senica2.0”, „Solidarność”, „Wołyja Wauki”, „Nowagrudskija Partyzantka”, „WILIJA”, „Skromnyje Matrioszka” i „Sosedi”.
Wiadomo, że Elena jest na wolności , ale wyrok za artykuł polityczny , miejsce , w którym będzie odbywać karę , a także data jej zwolnienia pozostają nieznane ze względu na zamknięty system sądowniczy na Białorusi.
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Alesję uznano za winną w sierpniu 2025 r. w sprawie karnej wszczętej na podstawie artykułu „utworzenie grupy ekstremistycznej lub udział w niej” i skazano na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.
Według obrońców praw człowieka, została zwolniona wiosną 2026 roku, po odbyciu całej kary.
Wiadomo, że kobieta pracowała jako bibliotekarka, a w ostatnim roku przed aresztowaniem pracowała w systemie usług komunalnych Mińskiego Miejskiego Komitetu Wykonawczego.
Osoby, które poznały Irinę w więzieniu, donosiły, że bardzo ciężko znosiła aresztowanie. Mówiła, że rodzina i przyjaciele odwrócili się od niej. Co więcej, Irina zmagała się z poważnymi problemami zdrowotnymi: rozprawy sądowe musiały być przerywane z powodu jej zachorowań.
Według obliczeń miała wyjść na wolność wiosną 2026 roku.
Z wykształcenia robotnik budowlany, ukończył szkołę średnią nr 61 w Baranowiczach i wyjechał do pracy w Rosji. Po powrocie na Białoruś został członkiem Ruchu „O Wolność”.
W 2020 roku został skazany na 10 dni więzienia, mimo że wnioskował do sędziego o nałożenie grzywny. W 2025 roku został skazany na karę więzienia za udział w protestach w 2020 roku.
Został zwolniony na początku 2026 roku .
Natalia Jaroszenko jest siostrą byłej więźniarki politycznej Ludmiły Honczarenko. Spędziła 147 dni w areszcie tymczasowym w Homlu, a następnie została deportowana na Ukrainę z pięcioletnim zakazem wjazdu na Białoruś. Podczas pobytu w areszcie kobieta była również przesłuchiwana przez KGB, zmuszana do przyznania się, że filmowała rosyjski sprzęt wojskowy. Natalia musiała przejść badanie wariografem, o wynikach którego nigdy nie została poinformowana. „Ale ja naprawdę niczego nie filmowałam, nic nie zrobiłam” – mówi.
Według Natalii, spędziła sześć dni w celi karnej. Nie było tam nic poza wysokimi pryczami skleconymi z desek, umywalką i toaletą. „Źle się czułam. Wezwali lekarza – miałam nadciśnienie” – wspomina Natalia. Po tym wróciła do zwykłej celi. W areszcie tymczasowym, według Natalii, pękła jej żyła w nodze, kobieta poprosiła o miesiąc hospitalizacji. Przez prawie pięć miesięcy pobytu w areszcie, przesłuchiwana nie miała żadnych spacerów ani paczek.
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Prawosławny ksiądz. Ojciec 6 dzieci, zmuszony do opuszczenia kraju wraz z rodziną. Obecnie uchodźca we Francji, posługuje prawosławnym Białorusinom w Paryżu. Członek grupy Christian Vision od samego początku.
18 września 2020 r. został zatrzymany, a Sowiecki Sąd Rejonowy w Homlu (sędzia Aleksandr Mochorew) wymierzył mu karę administracyjną w postaci 10 dni aresztu administracyjnego na podstawie art. 23.34 ust. 1 Kodeksu wykroczeń administracyjnych (naruszenie ustalonego trybu organizacji zgromadzenia, wiecu, pochodu ulicznego, demonstracji, pikiety lub innej imprezy masowej). 28 września 2020 r. archiprezbiter Włodzimierz, bezpośrednio po odbyciu kary, zgodnie z wyrokiem sądu z 18 września, został ponownie ukarany karą administracyjną w postaci 15 dni aresztu na podstawie tego samego artykułu przez ten sam sąd, w tym samym składzie.
W sumie archiprezbiter Władimir Drobyszewski spędził w więzieniu nieprzerwanie 25 dni. W areszcie tymczasowym odebrano mu pektorał i sutannę. Komitet Śledczy nadal wywierał na niego presję .
W więzieniu pozbawiono go prawa do korespondencji, rozmów telefonicznych, środków medycznych, paczek odzieżowych i żywnościowych itp.
Został zwolniony na wolność 28 marca 2026 r. po odbyciu pełnej kary.
- Stowarzyszenia
- Pracownicy
- Stowarzyszenia
- Pracownicy
Młodszy brat białoruskiego wolontariusza Denisa Urbanowicza.
Po przeszukaniu w kwietniu 2025 roku Maksimzostał zatrzymany . Według wstępnych informacji mieszkanie, w którym mieszkał z dziewczyną, zostało zapieczętowane. Początkowo przebywał w areszcie śledczym KGB; obecnie przebywa w Areszcie Śledczym nr 1.
Został zwolniony latem 2026 roku.
- Stowarzyszenia
- Przedsiębiorcy
- Stowarzyszenia
- Przedsiębiorcy
Został aresztowany we wrześniu 2024 roku i dwukrotnie skazany na podstawie prawa administracyjnego (część 2, artykuł 19.11 Kodeksu Wykroczeń Administracyjnych Republiki Białorusi). W związku z tym wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne. Najprawdopodobniej przebywał w Areszcie Śledczym nr 6 przed rozprawą.
Po ukończeniu studiów w 2010 roku wstąpił do policji. Służył jako policjant okręgowy i w inspektoracie ds. nieletnich. Awansował do stopnia starszego porucznika i został zwolniony pod koniec 2014 roku. Jako powód podano „wykroczenie”. Następnie założył jednoosobową działalność gospodarczą i zajął się wyrębem lasów.
Kiedy dokładnie odbył się proces i jak się zakończył, nie wiadomo. Striżycz prawdopodobnie został skazany na karę więzienia (za zarzuty polityczne).
Według obrońców praw człowieka zostanie zwolniony wiosną 2026 roku.