Wszyscy ścigani

Oksana Wołwaczowa urodziła się w Winnicy na Ukrainie, ale od ponad 30 lat mieszka na Białorusi.

Od początku 2019 roku kobieta jest zarejestrowana jako indywidualny przedsiębiorca, a jej główną działalnością jest sprzedaż detaliczna kiełbas i szynek w wyspecjalizowanych sklepach w Mińsku. Obecnie jej działalność jest w trakcie likwidacji.

Oksana jest aktywną działaczką społeczną i często brała udział w politycznych czatach na Telegramie, zwłaszcza po wybuchu wojny na Ukrainie w 2022 roku. Publicznie dostępne dane wskazują, że siły bezpieczeństwa prześladowały ją właśnie za jej komentarze w internecie. Mieszkanka Mińska została po raz pierwszy zatrzymana w styczniu 2024 roku za te komentarze.

Została zatrzymana wraz z mężem we wrześniu 2025 r.

Tatiana przez wiele lat pracowała jako nauczycielka w Przedszkolu nr 518 w mińskiej dzielnicy Sokol. Pracowała również z dziećmi z grup integracyjnych, w tym z autyzmem. Jej mąż, 56-letni Dmitrij, pracuje przy remontach i jako robotnik w tym samym przedszkolu.

Dom Korsakowów został wieczorem przeszukany i przeszukany. Siły bezpieczeństwa wezwały również Pelagię, córkę Dmitrija i Tatiany, która obecnie mieszka na Ukrainie, i zmusiły Dmitrija Korsakowa do przekazania jej informacji o pobycie matki w szpitalu. Później okazało się to nieprawdą. Najprawdopodobniej wywarli presję na młodą kobietę, aby wróciła na Białoruś. Do 2020 roku córka Korsakowów, Pelagia, pracowała w tym samym przedszkolu nr 518, brała udział w protestach, a we wrześniu 2021 roku przeprowadziła się na Ukrainę. Wraz z wybuchem wojny na pełną skalę postanowiła nie wyjeżdżać do bezpieczniejszego kraju, lecz zgłosić się na ochotnika. Oprócz swojej głównej pracy jako posłaniec SMS, Pelagia zajmuje się na przykład ewakuacją ludności cywilnej i koordynacją działań wolontariackich w przypadku ataków rakietowych.

Córka Tatiany i Dmitrija uważa, że „ich jedyną 'zbrodnią' było to, że byłam na Ukrainie i utrzymywaliśmy kontakt, dzwoniąc do siebie. A moi rodzice martwili się o mnie. Okazuje się, że to właśnie jest podstawą bujnej wyobraźni służb”.

Tatiana od dawna ma problemy z ciśnieniem krwi i kolanami. Ciągle musiała przyjmować drogie zastrzyki i nie wiadomo, czy obecnie ma dostęp do niezbędnego leczenia.

Została skazana w związku z ruchem „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie”. 29 maja 2026 roku Galina została wpisana na „listę ekstremistów”. Decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 15 sierpnia 2025 roku sekta religijna „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie” została uznana za „organizację ekstremistyczną”.

Na „liście ekstremistów” znajdują się: Anna Stryukowa ze wsi Ułazy w obwodzie grodzieńskim, Galina Frolowa ze wsi Kajki w obwodzie witebskim, Olga Bojkowska ze Świsłoczy i Olga Waszczenko z Wilejki. Podstawą sporządzenia listy jest wyrok Sądu Miejskiego w Mińsku wydany na podstawie art. 130 ust. 3 Kodeksu karnego i art. 361-1 ust. 3 Kodeksu karnego – „podżeganie do nienawiści” oraz udział w „grupie ekstremistycznej” lub kierowanie nią.

Uczestników ruchu oskarżono o kierowanie strukturami ruchu i szerzenie idei, które śledczy interpretowali jako nienawiść religijną i narodowościową.

Prokuratura ogłosiła wyroki: Stryukowa, Frolowa i Bajkowskaja otrzymały pięć lat i trzy miesiące więzienia, a Woszczenko pięć lat więzienia. W maju 2026 roku Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok.

Została skazana w związku z ruchem „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie”. 29 maja 2026 roku Galina została wpisana na „listę ekstremistów”. Decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 15 sierpnia 2025 roku sekta religijna „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie” została uznana za „organizację ekstremistyczną”.

Na „liście ekstremistów” znajdują się: Anna Stryukowa ze wsi Ułazy w obwodzie grodzieńskim, Galina Frolowa ze wsi Kajki w obwodzie witebskim, Olga Bojkowska ze Świsłoczy i Olga Waszczenko z Wilejki. Podstawą sporządzenia listy jest wyrok Sądu Miejskiego w Mińsku wydany na podstawie art. 130 ust. 3 Kodeksu karnego i art. 361-1 ust. 3 Kodeksu karnego – „podżeganie do nienawiści” oraz udział w „grupie ekstremistycznej” lub kierowanie nią.

Według dokumentów samego ruchu, Anna Stryukowa występowała jako „Przełożona całej Białej Rusi (Białoruś) Jewdokia”, a Galina Frolowa jako „mniszka Teodozja”.

Uczestników ruchu oskarżono o kierowanie strukturami ruchu i szerzenie idei, które śledczy interpretowali jako nienawiść religijną i narodowościową.

Prokuratura ogłosiła wyroki: Stryukowa, Frolowa i Bajkowskaja otrzymały pięć lat i trzy miesiące więzienia, a Woszczenko pięć lat więzienia. W maju 2026 roku Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok.

Została skazana w związku z ruchem „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie”. 29 maja 2026 roku Galina została wpisana na „listę ekstremistów”. Decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 15 sierpnia 2025 roku sekta religijna „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie” została uznana za „organizację ekstremistyczną”.

Na „liście ekstremistów” znajdują się: Anna Stryukowa ze wsi Ułazy w obwodzie grodzieńskim, Galina Frolowa ze wsi Kajki w obwodzie witebskim, Olga Bojkowska ze Świsłoczy i Olga Waszczenko z Wilejki. Podstawą sporządzenia listy jest wyrok Sądu Miejskiego w Mińsku wydany na podstawie art. 130 ust. 3 Kodeksu karnego i art. 361-1 ust. 3 Kodeksu karnego – „podżeganie do nienawiści” oraz udział w „grupie ekstremistycznej” lub kierowanie nią.

Według dokumentów samego ruchu, Anna Stryukowa występowała jako „Przełożona całej Białej Rusi (Białoruś) Jewdokia”, a Galina Frolowa jako „mniszka Teodozja”.

Uczestników ruchu oskarżono o kierowanie strukturami ruchu i szerzenie idei, które śledczy interpretowali jako nienawiść religijną i narodowościową.

Prokuratura ogłosiła wyroki: Stryukowa, Frolowa i Bajkowskaja otrzymały pięć lat i trzy miesiące więzienia, a Woszczenko pięć lat więzienia. W maju 2026 roku Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok.

Została skazana w związku z ruchem „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie”. 29 maja 2026 roku Galina została wpisana na „listę ekstremistów”. Decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z 15 sierpnia 2025 roku sekta religijna „Rosyjska Cerkiew Prawosławna – Imperium Carskie” została uznana za „organizację ekstremistyczną”.

Na „liście ekstremistów” znajdują się: Anna Stryukowa ze wsi Ułazy w obwodzie grodzieńskim, Galina Frolowa ze wsi Kajki w obwodzie witebskim, Olga Bojkowska ze Świsłoczy i Olga Waszczenko z Wilejki. Podstawą sporządzenia listy jest wyrok Sądu Miejskiego w Mińsku wydany na podstawie art. 130 ust. 3 Kodeksu karnego i art. 361-1 ust. 3 Kodeksu karnego – „podżeganie do nienawiści” oraz udział w „grupie ekstremistycznej” lub kierowanie nią.

Według dokumentów samego ruchu, Anna Stryukowa występowała jako „Przełożona całej Białej Rusi (Białoruś) Jewdokia”, a Galina Frolowa jako „mniszka Teodozja”.

Uczestników ruchu oskarżono o kierowanie strukturami ruchu i szerzenie idei, które śledczy interpretowali jako nienawiść religijną i narodowościową.

Prokuratura ogłosiła wyroki: Stryukowa, Frolowa i Bajkowskaja otrzymały pięć lat i trzy miesiące więzienia, a Woszczenko pięć lat więzienia. W maju 2026 roku Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok.

Swietłana, pracownica Mińskiego Instytutu Projektowo-Technologicznego, została uznana za winną „nawoływania do szkodzenia Republice Białorusi”, „obrażania Łukaszenki”, „podżegania do nienawiści lub niezgody” oraz „wspierania działalności ekstremistycznej”. Została skazana na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej; dokładny termin kary nie jest znany.

W lutym 2025 roku Tatiana została skazana na podstawie artykułu 19.11 Kodeksu wykroczeń administracyjnych (rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych). W związku z tym wszczęto postępowanie karne.

Przez wiele lat pracowała jako profesjonalna wizażystka, wizażystka i rekwizytorka. Tworzyła stylizacje ślubne i przyjmowała klientki w lokalnym salonie kosmetycznym. Uczestniczyła również w otwarciu studia artystycznego Le Grand.

Natalia Czubowska jest znaną postacią w mieście nad Niemnem. Ma ponad 9000 obserwujących na Instagramie, liczną klientelę i własny salon.

Dmitrij i Olga Kapuzy, lat 36, zostali zatrzymani 16 stycznia 2024 roku. Para pochodzi z rejonu drohiczyńskiego i mieszkała w pobliżu granicy białorusko-ukraińskiej. Po ich zatrzymaniu telewizja państwowa wyemitowała film propagandowy zatytułowany „Czystka. Walka z sabotażystami i agentami ukraińskich służb specjalnych na Białorusi”, oskarżając ich o przemyt towarów z Ukrainy. Zatrzymano wówczas łącznie 12 osób. Według propagandy para rzekomo pracowała dla ukraińskich służb specjalnych. Twierdzono, że mieszkańcy rejonu drohiczyńskiego pomagali Służbie Bezpieczeństwa Ukrainy w przejmowaniu materiałów wybuchowych i tworzeniu kryjówek na Białorusi.

Violeta ukończyła szkołę w Mińsku i rozpoczęła studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dziewczyna interesuje się fotografią i uwielbia podróżować.

Trzy lata temu wyszła za mąż i zmieniła nazwisko. Para zyskała sławę , ponieważ były piłkarz Fiodor Werbicki oświadczył się dziewczynie tuż po meczu na stadionie.

Sprawa karna została zainicjowana filmem, który rodzina nagrała latem 2020 roku, wzywając do zaprzestania przemocy. Ojciec Giennadij zeznał w sądzie, że pewnego dnia latem 2020 roku, poruszony danymi, które zobaczył w internecie na temat przemocy stosowanej przez funkcjonariuszy wobec protestujących, postanowił nagrać film, w którym zwrócił się do funkcjonariuszy wzywając do uzasadnionego użycia siły. Wymyślił tekst przemówienia, a następnie poprosił córkę o jego przeczytanie. Poprosił również żonę o zabranie głosu w sprawie wyborów. Tego samego dnia wyraził na nagraniu wideo swoje życzenia dotyczące przyszłości kraju, a na końcu przemówienia pokazał również symbol serca. Następnie znalazł filmy w internecie i zmontował je. Tego samego dnia wysłał je kilku swoim znajomym i krewnym.

Irina pracowała jako specjalistka ds. sprzedaży, a następnie jako menedżerka w firmie Anastan. Została skazana wraz z córką i mężem.

Sprawa karna została zainicjowana filmem, który rodzina nagrała latem 2020 roku, wzywając do zaprzestania przemocy. Mąż Giennadij zeznał w sądzie, że pewnego dnia latem 2020 roku, poruszony informacjami, które zobaczył w internecie na temat przemocy stosowanej przez funkcjonariuszy wobec protestujących, postanowił nagrać film, w którym zwrócił się do funkcjonariuszy z wezwaniem do uzasadnionego użycia siły. Wymyślił tekst przemówienia, a następnie poprosił córkę o jego odczytanie. Poprosił również żonę o zabranie głosu w sprawie wyborów. Tego samego dnia na nagraniu wideo wyraził swoje życzenia dotyczące przyszłości kraju, a na końcu przemówienia pokazał również symbol serca. Następnie znalazł filmy w internecie i zmontował je. Tego samego dnia wysłał je kilku swoim znajomym i krewnym.