Wszyscy ścigani

Zatrzymany 1 listopada 2021 r. w Petersburgu w związku z wydarzeniami na Białorusi. W Rosji pracowała jako kelnerka i mieszkała w dwóch krajach. Ostatni raz dziewczyna była w domu jakiś rok temu. Z ustaleń śledztwa wynika, że od września 2020 do listopada 2021 podejrzany zarządzał trzema kanałami telegramu. W maju 2022 r. rosyjski sąd odmówił przyznania Białorusince Janie Pinczuk tymczasowego azylu w Rosji.

9 sierpnia 2022 r. została wydana z Federacji Rosyjskiej do Republiki Białoruś pomimo zakazu ekstradycji wydanego przez Komitet Praw Człowieka ONZ.

Pracownik mohylewskiego oddziału Beltelecom. Aresztowany w miejscu pracy 28 października 2021 r. Jest wstępnie oskarżony o udostępnianie danych pracownikom organów ścigania.

Początkowo znajdowała się w Okrestinie. Następnie został aresztowany na podstawie Kodeksu karnego. Krewni uważają Denisa za dobrego, uczciwego, sprawiedliwego i sympatycznego człowieka. Na kanałach prorządowych Denis jest nazywany „głównym redaktorem wizualnym” filmów ruchu Supraci. W nagraniu wideo Salmanovich mówi , że został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji, ponieważ „był członkiem destrukcyjnych kanałów Telegram”, „współpracował z Busly Lyatsyats” i brał udział w protestach w 2020 roku.

Sąd apelacyjny zmniejszył karę pozbawienia wolności z 10 do 9,5 roku.

Denis cierpi na poważną chorobę - przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek po krwotocznym zapaleniu naczyń. Latem 2024 roku karetka zabrała mężczyznę z kolonii. Salmanowicz przeszedł operację - usunięto mu woreczek żółciowy. Po operacji mężczyzna spędził kolejny tydzień na oddziale medycznym więzienia, aż do momentu zdjęcia szwów.

Matka więźnia politycznego twierdzi , że ostatni raz Denis kontaktował się z nią w połowie listopada 2024 r. Po rozmowie telefonicznej mężczyzna został natychmiast zabrany do celi karnej, gdzie przebywa do dziś (styczeń 2024 r.).

W kwietniu 2025 r. zaostrzono mu karę i przeniesiono go do więzienia.

Z materiałów sprawy wynika, że Igor za pomocą laptopa wysłał kilka e-maili na skrzynkę e-mail oficjalnego portalu internetowego Prezydenta Republiki Białoruś, w których wyraził groźby użycia przemocy wobec Prezydenta. Wysłał również e-mail, dostępny do wglądu dla osób trzecich, w tym pracowników Administracji Prezydenta Republiki Białoruś, w treści którego zawierał zniewagi wobec funkcjonariuszy państwowych w związku z wykonywaniem przez nich obowiązków służbowych – pracowników organy spraw wewnętrznych Republiki Białoruś Iwan Kubrakow i Dmitrij Bałaba. Mężczyzna wysłał również podobną wiadomość z groźbami użycia przemocy, zniszczenia i uszkodzenia mienia do pracowników Komitetu Śledczego Republiki Białoruś. Igor brał również udział w protestach podczas protestów powyborczych w Mińsku w 2020 roku.

Zgodnie z wnioskami z oględzin, Karpitsky w okresie popełniania przestępstw cierpiał na chorobę psychiczną, ale mógł zdawać sobie sprawę z rzeczywistego charakteru i niebezpieczeństwa społecznego swoich czynów oraz je kontrolować. Nie potrzebuje obowiązkowych środków bezpieczeństwa i leczenia. Ma małoletnie dziecko.

Działacz Wilejki. Od 9 sierpnia 2021 r. przebywał „24 godziny” na izolatkach Smolewicz i Wilejka. W dniu 20.10.2021 dowiedziała się , że został umieszczony w Areszcie Tymczasowym w Akrestsinie i wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne.

W dniu 18 lipca 2023 r. został zwolniony po odbyciu w całości kary orzeczonej przez sąd.

15 lutego 2024 roku działaczka przestała się komunikować. Później okazało się , że Kudik przebywa w miejscowym areszcie tymczasowym, gdzie odbywa 15 dni aresztu administracyjnego. Nie został on jednak zwolniony po odbyciu kary; przebywał w areszcie w ramach sprawy karnej.

Aleksiej, dyrektor firmy budowlanej, został aresztowany w październiku 2021 r. w związku ze sprawą karną związaną z inicjatywą „Zajęty Lyatsyats”. Część zarzutów dotyczyła uszkodzenia samochodu sędziego rejonowego w Borysowie. W rezultacie został skazany na długoletnie więzienie i grzywnę.

W czerwcu 2023 r. zwiększono mu wyrok i przeniesiono go do więzienia.

Zatrzymany w sprawie karnej za polanie czerwoną farbą dwóch transparentów z wizerunkami funkcjonariuszy policji drogowej. Po wyjściu z aresztu śledczego został od razu przekazany do aresztu śledczego.

26 lipca 2023 r. odbyła się rozprawa mająca na celu zaostrzenie kary. Artem został przeniesiony do reżimu więziennego.

Paweł został aresztowany 29 września 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą w związku z komentarzami internetowymi po śmierci oficera KGB Dmitrija Fedosiuka i informatyka Andrieja Zeltsera w Mińsku. Latem 2022 roku został skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej oraz wysoką grzywnę.

Według obrońców praw człowieka, wyszedł na wolność latem 2023 roku, po odbyciu całej kary.

W lutym 2024 roku Paweł stanął przed sądem pod zarzutem „rozpowszechniania materiałów ekstremistycznych”. Długo pozostawał bez kontaktu, a po procesie ogłoszono, że wszczęto przeciwko niemu nowe postępowanie karne.

W czerwcu 2024 r. Paweł został ponownie skazany za „zniesławienie Łukaszenki” i ponownie skazany na karę więzienia.

Aleksiej, emerytowany podpułkownik, zajmował różne stanowiska w Komitecie Śledczym w latach 2012-2021. W lipcu 2021 roku został aresztowany w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „grupowe działania rażąco naruszające porządek publiczny”.

W październiku 2021 roku Aleksiej został skazany za udział w protestach po wyborach, które odbyły się w Mińsku w sierpniu 2020 roku. W 2022 roku Łukaszenka pozbawił go tytułu.

Został zwolniony w kwietniu 2023 r. po odbyciu pełnej kary.

Pod koniec lipca 2023 roku Aleksiej został ponownie aresztowany. Media propagandowe twierdziły, że rzekomo „próbował wciągnąć swoich byłych współpracowników w rozwiązanie sprawy poprzez łapówkę, działając w interesie obywatela Ukrainy odbywającego karę”.

W październiku 2023 r. uznano go winnym przekupstwa i skazano na karę pozbawienia wolności oraz wysoką grzywnę.

Andriej został aresztowany w czerwcu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny”, „nielegalnych działań związanych z bronią palną, amunicją i materiałami wybuchowymi” oraz „znieważenia Łukaszenki”.

We wrześniu 2021 r. uznano go winnym udziału w protestach po wyborach w Mińsku w 2020 r., znieważenia Łukaszenki na YouTubie oraz zakupu, przechowywania i transportu substancji masowych bez powiadomienia uprawnionych władz.

W czerwcu 2022 roku Andriej stanął przed sądem za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji więziennej”, co skutkowało przedłużeniem jego wyroku i zaostrzeniem reżimu więziennego.

W styczniu 2023 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa pod zarzutem „nieposłuszeństwa wobec żądań administracji”. Wyrok brzmiał siedem lat więzienia.

Od kwietnia 2024 roku, aż do początku grudnia tego roku, rodzina Andrieja nie miała o nim żadnych wieści . Ich zapytania do administracji więzienia spotkały się z formalną odpowiedzią, w której stwierdzono, że sam zgłosi wszystko „korespondencyjnie”, ale nie otrzymał od niego żadnych listów.

Igor, główny radca prawny w Naftan OJSC, został aresztowany jesienią 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko pracownikom zakładu, którzy poparli strajk i byli częścią inicjatywy „Ruch Robotniczy”. 21 września 2021 roku inicjatywa ta została uznana za organizację ekstremistyczną, w wyniku czego w całym kraju doszło do masowych aresztowań pracowników.

W lutym 2023 r. Igor został uznany winnym zdrady stanu oraz utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej i skazany na karę więzienia oraz wysoką grzywnę.

We wrześniu 2021 r. Witalij został uznany winnym wpłynięcia na funkcjonariusza organów ścigania, aby zmienił charakter jego działań, grożąc zniszczeniem mienia za komentarz, który zamieścił na czacie Telegram „Borowki 97%” pod zdjęciem sierżanta-majora Siergieja Bałabanowicza. Został skazany na aresztowanie.

W styczniu 2024 roku prorządowe kanały Telegramu poinformowały o ponownym aresztowaniu Witalija. W „nagraniu wideo, w którym przyznał się do winy”, stanął przed kamerą w kajdankach i powiedział, że „nawoływał do przemocy wobec funkcjonariuszy policji prewencyjnej wyłącznie z emocji”.

Od sierpnia do października 2024 roku Witalij brał udział w kilku rozprawach sądowych w sprawie karnej wszczętej pod zarzutem „zniesławienia Łukaszenki”, „udziału w działaniach rażąco naruszających porządek publiczny”, „organizowania masowych zamieszek”, „żądania sankcji” oraz „podżegania do nienawiści lub wrogości”. Wynik sprawy nie jest znany.

Dmitrij, artysta uliczny i specjalista IT, został aresztowany w lipcu 2021 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie trzech artykułów, w tym „ingerencji w działalność funkcjonariusza organów ścigania”. Wiadomo, że podczas zatrzymania funkcjonariusze GUBOPiK-u pobili i znęcali się nad Dmitrijem.

W marcu 2022 roku Dmitrij został uznany winnym przekazywania danych funkcjonariuszy organów ścigania do kanału Telegram „Czarna Księga Białorusi” i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej oraz zadośćuczynienie za straty moralne wyrządzone „ofiarom”.

Aleksiej, obywatel Rosji i były pracownik Beltelecomu, został aresztowany w listopadzie 2020 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie ośmiu artykułów, w tym „nielegalnych działań przeciwko informacjom prywatnym i danym osobowym” oraz „ingerencji w działalność funkcjonariusza organów ścigania”. Wiadomo również, że Aleksiej został dotkliwie pobity podczas aresztowania.

W lutym 2022 r. został skazany za „przekazywanie danych osobowych i innych danych osobowych ponad 150 osób kanałom Telegramu uznanym za ekstremistyczne” i skazany na długoletnią karę więzienia, a także na zapłatę „ofiarom” znacznego odszkodowania, wynoszącego w momencie zapadania wyroku około 30 000 dolarów.

Aleksander, pracownik BMZ, został aresztowany jesienią 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko pracownikom zakładu, którzy poparli strajk i byli częścią inicjatywy „Raboczi Ruch” (Ruch Robotniczy). 21 września 2021 roku inicjatywa ta została uznana za organizację ekstremistyczną, w wyniku czego w całym kraju doszło do masowych aresztowań pracowników.

W lutym 2023 roku Aleksandra uznano za winnego zdrady stanu oraz utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej i skazano na karę więzienia.

Wiosną 2024 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa, po której Aleksander został przeniesiony do więzienia.