- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Córka więźniarki politycznej Eleny Gnauk.
W styczniu 2024 roku Aleksandra została przeszukana i zatrzymana na trzy dni tego samego dnia. Wszczęto postępowanie karne za powiązania z grupą ekstremistyczną. Z powodu prześladowań politycznych została zmuszona do opuszczenia Republiki Białorusi wraz z dziećmi. Następnie wszczęto przeciwko niej drugie postępowanie karne. Obecnie jest poszukiwana.
- Stowarzyszenia
- Rodzice nieletnich
Pracował jako blacharz w prywatnej firmie. Na początku kampanii wyborczej w 2020 roku brał udział w pikietach zbierania podpisów, a następnie w marszach. Jesienią 2020 roku Aleksander został zatrzymany przez funkcjonariuszy KGB i skazany na 15 dni więzienia. Później był wielokrotnie wzywany na „przesłuchania”: „Przeszli badanie wariografem w związku ze sprawą wybitej szyby, przeprowadzone przez jakiegoś sędziego lub śledczego” – wspomina .
W styczniu 2025 roku funkcjonariusze Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji (GUBOPiK) odwiedzili go w pracy i zabrali do Komendy Policji Rejonu Pierwomajskiego. Został skazany na 10 dni aresztu tymczasowego. Następnie wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne za udział w protestach i przewieziono go do więzienia w Kołyadyczach, gdzie spędził dwa miesiące przed rozprawą.
- Stowarzyszenia
- Blogerzy
Znany białoruski bloger, autor kanałów „Mój kraj to Białoruś”, „Wąsy Łukaszenki”. W czerwcu 2020 r., gdy rozpoczęły się aresztowania blogerów, opuścił Białoruś. W 2022 r. oświadczył, że jest związany z prasą pułku kalinowskiego na Ukrainie, opublikował zdjęcia, na których jest z bronią, w mundurze wojskowym. Bespalov obecnie bierze udział w „Paspality Rushenni”.
W sierpniu 2024 r. strona Igora Sielichanowa na portalu społecznościowym Odnoklassniki została wpisana na republikańską listę materiałów ekstremistycznych. Z zamieszczonych tam danych osobowych wynika, że mężczyzna urodził się w 1975 roku w Orszy i ukończył VI Liceum Ogólnokształcące w Orszy. Ostatnia aktywność Igora Selikhanova na jego stronie Odnoklassniki miała miejsce we wrześniu 2022 r. Później na innych portalach społecznościowych podał , że mieszka w Warszawie.
Ekonomista i dyrektor administracyjny Centrum Badawczego BEROC.
Rozpatrywanie sprawy przeciwko Pavlovi Daneiko rozpoczęło się 23 grudnia 2024 r., a 8 października wszczęto przeciwko niemu postępowanie specjalne. Według oskarżenia Daneiko dołączyła do Rady Koordynacyjnej w sierpniu 2020 r. i „jako jej członek podejmowała aktywne kroki w celu osiągnięcia celów niekonstytucyjnego przejęcia władzy państwowej”.
Dwukrotnie była zatrzymana i skazana (w 2020 i 2023 r.) z zarzutów administracyjnych na jeden dzień w Akrestsinie, po czym stała się podejrzana w sprawie karnej za udział w protestach. Opuścił Republikę Białorusi.
Zdaniem prokuratury Daneyko został członkiem Rady Koordynacyjnej w sierpniu 2020 r. i „jako członek podejmował aktywne działania na rzecz osiągnięcia celów, jakim jest niekonstytucyjne przejęcie władzy państwowej”. „Z materiałów sprawy wynika, że oskarżony przy bezpośrednim udziale pracowników przedsiębiorstwa opracował i przeprowadził plan nielegalnej działalności, w którym wykorzystał podmiot gospodarczy jako narzędzie do odstąpienia od procedury koncesyjnej o charakterze karnym dochód przekroczył 200 tysięcy rubli.”
W 2020 r. Daneyko był członkiem Rady Koordynacyjnej, a we wrześniu 2021 r. został zaatakowany przez prorządowe media za jego powiązania z siłami demokratycznymi. Później ekonomista opuścił kraj, mieszkając najpierw w Kijowie, a obecnie w Wilnie. Pełni funkcję dyrektora administracyjnego Centrum Badań Ekonomicznych BEROC.
Na Białorusi dał się poznać także jako wykładowca biznesu, członek rad nadzorczych spółek Milavitsa, Farmland i Gomselmash. Był członkiem różnych autorytatywnych organizacji biznesowych, w tym publicznej rady doradczej ds. rozwoju przedsiębiorczości przy Ministerstwie Gospodarki Białorusi.
Władimir Arkadiewicz Astapenko pełnił funkcję Ambasadora Białorusi w Argentynie do 2020 roku. Złożył rezygnację ze stanowiska w dniu inauguracji Aleksandra Łukaszenki, 23 września 2020 r., twierdząc, że wierzy „w lepszą przyszłość narodu białoruskiego”. Wkrótce Łukaszenka podpisał dekret o zwolnieniu Astapienki i pozbawieniu go stopnia dyplomatycznego „w związku z popełnieniem przestępstwa niezgodnego ze służbą dyplomatyczną”. Ostapenko nie zgodził się z takim sformułowaniem przyczyny zwolnienia i próbował to zmienić na drodze sądowej, ale bezskutecznie. Władimir został zmuszony do opuszczenia Białorusi.
Następnie dołączył do zespołu Swietłany Tichanowskiej i obecnie pracuje we Wspólnym Gabinecie Przejściowym. 21 grudnia 2022 r. przeciwko byłemu ambasadorowi wszczęto specjalne postępowanie.
Szefem Malanka Media jest Paweł Michajłowicz Marinicz. Specjalne postępowanie Komisja Śledcza w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym Białorusi wszczęła 27 grudnia 2023 r., a 22 lutego sprawa została przekazana do sądu. W tej sprawie skazani zostali Paweł Liber, Aleksander Dobrowolski i Alena Żiwogłod.
Szef inicjatywy „Uczciwi Ludzie”. Postępowanie specjalne zostało wszczęte przez Komitet Śledczy w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym Białorusi 27 grudnia 2023 r., a 22 lutego sprawa została przekazana do sądu. W tej sprawie skazano Pawła Marinicza, Pawła Libera i Aleksandra Dobrowolskiego.
W czerwcu 2025 roku KGB zaktualizowało listę osób zaangażowanych w „formację ekstremistyczną” „Uczciwi Ludzie” – dodano do niej Jelenę Żyłoczkinę (Żywogłod), Zarinę Sorokinę, Timofieja Małachowskiego i Olega Dawydczyka. Data rozpoczęcia drugiej edycji specjalnej to 20.08.2025.
Paweł Iwanowicz Liber stworzył platformę do głosowania „Głos”. Specjalne postępowanie Komisja Śledcza w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym Białorusi wszczęła 27 grudnia 2023 r., a 22 lutego sprawa została przekazana do sądu. W tej sprawie skazani zostali Paweł Marinicz, Aleksander Dobrowolski i Alena Żiwogłod.
- Stowarzyszenia
- Specjaliści IT
Maxim został uznany winnym „wspierania działalności ekstremistycznej” poprzez stworzenie oprogramowania, które mogło szyfrować pliki na komputerze użytkownika. 18 stycznia 2023 roku wysłał stworzony przez siebie program do chatbota „Cyberpartisan”, a 28 stycznia dostarczył im „instrukcje aktywacji programu”, czyli zestaw sterowników do tworzenia oprogramowania filtrującego system plików. Podczas procesu Maxim w pełni przyznał się do winy.
były wojskowy. To właśnie on został uznany za sprawcę ataku na bazę OMON. Pavel Kulazhenko jest byłym bojownikiem OMON-u, który obecnie walczy jako ochotnik na Ukrainie. Oba są związane z inicjatywą „Supraci”, którą reżim Łukaszenki uznał za terrorystyczną.
Kulazhenko i Potekhina zostali oskarżeni na podstawie ośmiu artykułów kodeksu karnego.
Majątek Kułażenki i Potehina o łącznej wartości około 240 tysięcy rubli został skonfiskowany.
23 grudnia 2024 r. Sąd Miejski w Mińsku wydał wyrok zaoczny. Sędzia Michaił Makarewicz skazał ich odpowiednio na 24 i 23 lata kolonii karnej o zaostrzonym rygorze, a także na karę grzywny w wysokości 1000 jednostek podstawowych (40 000 rubli) każdy. Ponadto Potekhina został pozbawiony stopnia wojskowego „kapitana w stanie spoczynku”.
