Wszyscy ścigani

Pracowała jako kontroler w zakładzie Sfera, który jest częścią holdingu BelOMO.

Margarita od dawna jest członkinią Liberalno-Demokratycznej Partii Białorusi. W wyborach prezydenckich w 2010 roku była w grupie inicjatywnej Siergieja Gajdukiewicza, a w 2014 roku kandydowała z ramienia tej partii do Rady Deputowanych Miasta Mińska – oczywiście przegrała. Od tego czasu nie pojawiała się już publicznie.

Została rzekomo zatrzymana za swoje komentarze. Sądząc po zdjęciach w mediach społecznościowych, kobieta ma dziecko.

W filmie propagandowym z 11 września 2023 r. Komitet Bezpieczeństwa Państwa poinformował , że zatrzymał na Białorusi sześć osób pod zarzutem współpracy ze „Służbą Bezpieczeństwa Ukrainy” i „przygotowaniem ataków terrorystycznych”. Na nagraniu część z nich wygląda na pobitą, część podczas czynności dochodzeniowych jest prowadzona w łańcuchach, jeden z zatrzymanych trafił do aresztu śledczego KGB. W rezultacie trzy osoby, w tym Walentina, zostały oskarżone na podstawie sześciu artykułów Kodeksu karnego, w tym „zdrady państwa” i „działalności tajnej”.

Według prorządowych mediów Walentyna wraz z Nikołajem Łosowskim zabrali paczkę zawierającą broń i materiały wybuchowe, które należało zakopać w rejonie Mozyrza. Nie zdążyli dokończyć zadania, gdyż zostali zatrzymani.

27 listopada 2023 roku Oksanie postawiono zarzuty popełnienia wykroczeń administracyjnych z art. 19.11 części 2 Kodeksu wykroczeń administracyjnych. Następnie została umieszczona w Areszcie Śledczym nr 7.

Latem 2024 roku para została skazana za „zdradę stanu” (art. 356, część 1 Kodeksu karnego). Zostali skazani na 12 i 8 lat więzienia za „zdradę stanu”, ale w rzeczywistości za sfotografowanie pociągu z wyposażeniem wojskowym na peronie bez zamiaru szpiegostwa.

Elena Toporkova ma 54 lata. Absolwent Białoruskiej Państwowej Akademii Politechnicznej (obecnie BNTU).

Prawdopodobnie Elena została zatrzymana podczas solidarnościowego nalotu na więźniów politycznych, który miał miejsce pod koniec stycznia 2024 r.

Osoby biorące udział w solidarnościowym napadzie na więźniów politycznych, który miał miejsce w dniach 23–24 stycznia, twierdzą, że liczba osób, przeciwko którym wszczęto sprawy karne, może być znacznie większa, niż przypuszczają obrońcy praw człowieka. Osoby absolutnie niepubliczne po prostu z własnych środków dokonywały przelewów lub wysyłały paczki do więźniów politycznych.

Została zatrzymana za pomoc więźniom politycznym 23 stycznia 2024 r., po czym Elena została zwolniona, jednak w kwietniu tego samego roku została ponownie zatrzymana i umieszczona w Areszcie Śledczym.

Sprawa Natalii Żygar rzekomo ma związek z jej wsparciem dla osób przebywających w areszcie tymczasowym. Przed przejściem na emeryturę pracowała w Sądzie Okręgowym w Brześciu.

Przed rozprawą kobieta przebywała w areszcie domowym.

Sprawa była rozpatrywana przez Sąd Obwodowy w Grodnie. Początkowo została odesłana do ponownego rozpatrzenia .

Sędzia Waleryj Romanowski rozpoczął rozpatrywanie sprawy Natalii 19 sierpnia 2024 r., a rozprawy były kontynuowane 20, 24 i 30 września.

27 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy rozpatrzył apelację Natalii.

Sandalyuk Angela wraz z mężem zostali skazani przez Sąd Rejonowy Oktiabrski w Mińsku. 1 łyżka stołowa 342 Kodeksu karnego (organizowanie i przygotowywanie czynności rażąco naruszających porządek publiczny albo czynny udział w takich czynnościach). 6 sierpnia 2024 r. sprawę rozpatrywała sędzia Jelena Żywica.

11 października 2024 r. Sąd Miejski w Mińsku rozpatrzył apelację. Przewodniczący Kolegium Sędziowskiego Rudenko Aleksandr Anatoliewicz.

W dniu 27 listopada 2024 r. Sąd Rejonowy Oktiabrski w Mińsku rozpatrzył nową sprawę przeciwko małżeństwu na podstawie części 1 art. 342 Kodeksu karnego (organizowanie i przygotowywanie czynności rażąco naruszających porządek publiczny albo czynny udział w takich czynnościach). Tym razem sędzią został mianowany Dmitrij Karsiuk.

7 lutego 2025 r. Sąd Miejski w Mińsku rozpatrzył apelację. Przewodnicząca Kolegium Sądowniczego Popko Anastazja Pawłowna.

Alinę skazano w lipcu 2024 r. na podstawie artykułów „udziału w grupie zbrojnej lub konflikcie zbrojnym na terytorium państwa obcego” i „finansowania działalności grupy ekstremistycznej”.

Aktywiści praw człowieka nie znają wyroku ani charakteru zarzutów, ale na Białorusi pierwszy artykuł jest zazwyczaj stosowany w przypadku oskarżeń o wspieranie Ukrainy w wojnie. Za taką darowiznę groziła jej kara od pięciu do dziesięciu lat kolonii karnej.

Alesya została zatrzymana za pomoc finansową więźniom politycznym.

W 1992 roku ukończyła Białoruski Państwowy Uniwersytet Medyczny ze specjalizacją z medycyny ogólnej. Początkowo pracowała jako lekarz w różnych szpitalach, a w 2003 roku ukończyła studia jako pediatra. W 2006 roku kształciłam się także na dermatologa i kosmetologa. Posiada pierwszą kategorię kwalifikacyjną. W ostatnich miastach pracowała w prywatnych centrach medycznych „Siódme niebo”, „Mark Aesthetic” i „Medovenyu”.

Tatiana Frantskevich i Natalia Łobacevich zostały zatrzymane 19 lipca 2024 r., kiedy Tatiana została wezwana przed Komitet Śledczy, aby podpisać zobowiązanie o nieopuszczaniu Połocka. Natalia pojechała z nią, aby ją wesprzeć.

Wszczęto postępowanie karne przeciwko Tatianie Frantskevich, matce skazanego anarchisty Aleksandra Frantskevicha, i jej siostrze Natalii Łobacewicz, matce byłego więźnia politycznego Ilji Łobacewicza, i umieszczono je w areszcie śledczym w Witebsku.

Tatiana Frantskevich i Natalia Łobacevich zostały zatrzymane 19 lipca 2024 r., kiedy Tatiana została wezwana przed Komitet Śledczy, aby podpisać zobowiązanie o nieopuszczaniu Połocka. Natalia pojechała z nią, aby ją wesprzeć.

Wszczęto postępowanie karne przeciwko Tatianie Frantskevich, matce skazanego anarchisty Aleksandra Frantskevicha, i jej siostrze Natalii Łobacewicz, matce byłego więźnia politycznego Ilji Łobacewicza, i umieszczono je w areszcie śledczym w Witebsku.

29-letni mieszkaniec obwodu mohylewskiego. Victoria studiowała w Nieświeskiej Szkole Pedagogicznej. Przez ostatnie dziesięć lat pracowałem w sklepach komunikacyjnych, na stacji benzynowej i w sklepie.

15 maja 2023 roku ONT wyemitowało film propagandowy „Zabójczy pakiet” śmierci: kto i jak chciał popełnić atak terrorystyczny w dniu zwycięstwa”, w którym opisano szczegóły sprawy. Doniesiono tam, że rzekomo KGB w wigilię Dnia Zwycięstwa 9 maja 2023 r. „zapobiegły atakowi terrorystycznemu pod nadzorem Kijowa”. Podali, że materiały wybuchowe znajdowały się w piecach elektrycznych, które wysyłano do zatrzymanych paczkami. Organizatorem akcji został nazwany 23 -letni Białorusin Walery Wodin, który walczył na Ukrainie.

Na nagraniu widać, że paczki z kuchenkami elektrycznymi zawierające materiały wybuchowe zostały dostarczone do mińskiego punktu SDEK w Kamiennej Górce w dniu 21 marca 2023 r. z Kijowa przez Włochy. Victoria Volchek podczas przesłuchania potwierdziła, że otrzymała przesyłkę – Valery Vodin poprosił ją o odbiór przesyłki. Studentka BSU Anna Savochkina i jej matka Tatiana Rusak zabrały płytkę od Wołczka i pochowały ją na cmentarzu w Kołodiszczach. Drugą płytkę odebrał technik dentystyczny Andriej Grigoriew i zawiózł do spółki ogrodniczej „Avtoremontnik 124” koło Olekhnowicz.

15 maja 2023 roku ONT wyemitowało film propagandowy „Zabójczy pakiet” śmierci: kto i jak chciał popełnić atak terrorystyczny w dniu zwycięstwa”, w którym opisano szczegóły sprawy. Doniesiono tam, że rzekomo KGB w wigilię Dnia Zwycięstwa 9 maja 2023 r. „zapobiegły atakowi terrorystycznemu pod nadzorem Kijowa”. Podali, że materiały wybuchowe znajdowały się w piecach elektrycznych, które wysyłano do zatrzymanych paczkami. Organizatorem akcji został nazwany 23 -letni Białorusin Walery Wodin, który walczył na Ukrainie.

Na nagraniu widać, że paczki z kuchenkami elektrycznymi zawierające materiały wybuchowe zostały dostarczone do mińskiego punktu SDEK w Kamiennej Górce w dniu 21 marca 2023 r. z Kijowa przez Włochy. 29-letnia Wiktoria Wołchek podczas przesłuchania potwierdziła, że otrzymała przesyłkę – Walery Vodin poprosił ją o odbiór przesyłki. Studentka BSU Anna Savochkina i jej matka Tatiana Rusak zabrały płytkę od Wołczka i pochowały ją na cmentarzu w Kołodiszczach. Drugą płytkę odebrał technik dentystyczny Andriej Grigoriew i zawiózł do spółki ogrodniczej „Avtoremontnik 124” koło Olekhnowicz.