Wszyscy ścigani

Prawdopodobnie zatrzymany za udzielanie wywiadów zagranicznym mediom.

Wiadomo, że Ekaterina została zatrzymana na początku lata w jednej koszuli nocnej, w której przebywała w areszcie śledczym do czasu pierwszego przekazania jej krewnym.

Na początku kwietnia 2024 r. źródła Biełsatu przekazały redakcji list od Ekateriny. Na kartce papieru toaletowego opisała swoje straszliwe zatrzymanie i późniejsze uwięzienie:

„Spadłem z drugiego piętra łóżka z głową na drewnianej ławce. Zrobili zdjęcie, ale od ponad miesiąca nie zgłosili wyniku”.

„Umieścili to na fladze, pobili całe biuro. Powiedzieli, że to z powodu moich wywiadów, kanału i moich ognistych apeli”.

W dniu 16 lipca 2024 roku odwołanie zostało rozpatrzone.

Była księgowa w Mińskich Zakładach Elektrotechnicznych im. Wawiłowa . Proces rozpoczął się 19 maja i odbywał się za zamkniętymi drzwiami, dlatego dostępnych jest niewiele informacji na temat zarzutów . Wiadomo, że Anna została zwolniona z pracy po ogłoszeniu „Ultimatum Ludu” w 2020 roku, a następnie pozwała firmę za bezprawne zwolnienie.

Najmłodsze dziecko Anny miało zaledwie 5 miesięcy, gdy została zatrzymana.

Aleksandra została zatrzymana w lutym 2023 r. po powrocie na Białoruś, a następnego dnia skazana na podstawie artykułu administracyjnego za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych” na 10 dni. Jednakże po odbyciu aresztu nigdy nie została zwolniona, ponieważ wszczęto przeciwko niej postępowanie karne za udzielenie dwóch wywiadów przedstawicielowi źródła informacji uznawanego za „grupę ekstremistyczną”.

Oskarżono ją o wspieranie „grup ekstremistycznych”, administrowanie kanałami Telegram, podżeganie do nienawiści, znieważanie władz, rozpowszechnianie danych osobowych i zniesławianie Łukaszenki. Została skazana na podstawie ośmiu artykułów karnych.

W marcu 2024 r. sąd rozpatrzył apelację i skrócił jej wyrok o rok, bez prawa do dalszego odwołania.

W maju 2024 roku okazało się, że została ponownie skazana za „obrażenie urzędnika państwowego i sędziego”.

Wiosną 2025 roku pojawiła się informacja, że przeciwko Aleksandrze wszczęto kolejną sprawę karną i przeniesiono ją do aresztu śledczego.

Nasta Loiko jest znaną białoruską obrończynią praw człowieka. Nasta jest prześladowana za swoją działalność na rzecz praw człowieka; od sierpnia 2021 roku jest podejrzaną w sprawie karnej związanej z działalnością organizacji praw człowieka „Wiasna”.

6 września 2022 roku, po rozprawie sądowej w sprawie „Akcji Rewolucyjnej”, Nasta została dwukrotnie skazana za „drobne chuligaństwo” i spędziła 30 dni w więzieniu. Trzy tygodnie po zwolnieniu, 28 października 2022 roku, Nasta została ponownie zatrzymana. Podczas rozprawy Nasta zgłosiła tortury (funkcjonariusze GUBOPiK uderzyli ją paralizatorem i, podobnie jak Centralny Inspektorat Kodeksu Karnego, pozostawili ją na mrozie przez 8 godzin bez odzieży wierzchniej, przez co zachorowała). W areszcie w Okrestinie Nasta była bez ciepłej odzieży i środków higieny osobistej.

28.11.2022 roku okazało się, że Nastia została ponownie skazana na 15 dni więzienia z artykułu 19.1 „drobne chuligaństwo”. Po raz piąty tej jesieni.

W połowie grudnia została zatrzymana po raz szósty na podstawie tego samego artykułu, a pod koniec miesiąca postawiono jej zarzuty z artykułów karnych i przeniesiono do aresztu śledczego nr 1. Według prokuratury, jeden z jej raportów dotyczących praw człowieka, dotyczących prześladowań społeczności anarchistycznej na Białorusi w 2018 roku, zawiera negatywną ocenę bezprawnych działań funkcjonariuszy policji, co stało się podstawą do wszczęcia przeciwko niej postępowania karnego. Grupą, wobec której rzekomo podżegano do nienawiści społecznej, jest profesjonalna grupa społeczna funkcjonariuszy organów ścigania. Jak zauważają obrońcy praw człowieka, taka interpretacja artykułu jest niezgodna z międzynarodowymi standardami praw człowieka, o czym świadczy praktyka międzynarodowych organów sądowych.

Już na samym początku rozprawy sądowej nastąpiło zamknięcie rozprawy.

W dniu 03.10.2023 r. odwołanie zostało rozpatrzone.

W lipcu 2025 roku okazało się, że Nastya Loiko została umieszczona w ośrodku penitencjarnym (PKT) na okres 6 miesięcy.

Lider niezależnego związku zawodowego „Naftan”. Olga pracowała w firmie przez 16 lat i została zwolniona z powodu zajmowanego stanowiska. W maju 2022 r. została zwolniona po 75 dniach aresztu za wypowiadanie się przeciwko wojnie. 1 listopada została ponownie zatrzymana na podstawie zarzutów administracyjnych.

Dwa dni później sąd uznał ją za winną rozpowszechniania „materiałów ekstremistycznych” i skazał ją na 15 dni aresztu. 11 listopada została ponownie skazana na 15 dni za „nieuprawnione pikiety”. Powodem wszczęcia śledztwa był rysunek z napisem „Nie dla wojny”, który Olga opublikowała w sieciach społecznościowych.
21 listopada 2022 roku dowiedziała się, że Olga została przekazana do Aresztu Śledczego w Witebsku.

W niecały 2022 rok Britikova spędziła za kratami 105 dni, w tym 75 dni z rzędu wiosną.

Została ponownie zatrzymana na podstawie art. 361 ust. 2 Kodeksu karnego Republiki Białorusi w sierpniu 2023 r. Jednak wiosną 2024 r. Olga stanęła przed sądem z art. 130 Kodeksu karnego Republiki Białorusi.

W dniu 11 czerwca 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

20 sierpnia 2024 roku w sprawie Olgi odbył się kolejny zamknięty proces. Do rozpatrzenia jej sprawy przed Sądem Okręgowym w Witebsku wyznaczony został Evgeniy Burunov. Więzień polityczny jest oskarżony o trzy zarzuty. Wiadomo, że Olga dostała kolejne trzy lata więzienia.

W dniu 20 grudnia 2024 roku apelacja została rozpatrzona przez Sąd Najwyższy. Przewodniczący Kolegium Sądowniczego Władimir Davydov. Decyzją zarządu drugi wyrok Olgi został skrócony o 1 rok. Zatem łączna kara więźnia politycznego wynosi 5 lat pozbawienia wolności w kolonii o ogólnym reżimie. Według stanu na początek stycznia 2025 r. Olga przebywała w Areszcie Śledczym, jednak pod koniec miesiąca została przeniesiona do kolonii poprawczej nr 4.

Rzecznik. Została zatrzymana na początku czerwca 2022 roku, dwa dni po swoich 40. urodzinach, za wyciek danych do kanałów Telegramu. Siły bezpieczeństwa przyjechały zatrzymać kobietę z karabinami maszynowymi i kamizelkami kuloodpornymi - wspięły się przez okna i wyłamały drzwi.

W marcu 2023 roku okazało się, że usłyszała również zarzut z art. 203-1 Kodeksu karnego (Nielegalne działania dotyczące informacji o życiu prywatnym) oraz część 1 art. 342 Kodeksu karnego. Według śledczych rzekomo zorganizowała „nieautoryzowaną imprezę masową”, kiedy prowadziła konsultacje w pobliżu Akrestsina w sierpniu 2020 r.

Na wolności zostawiła starszego ojca i 19-letniego syna, który od 16 roku życia cierpi na chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Adwokat II stopnia, były pracownik prokuratury rejonu Frunzeńskiego w Mińsku, przez pewien czas pracował jako specjalista ds. HR w firmie informatycznej. Natalia jest oskarżona o przekazanie informacji do Czarnej Księgi Białorusi.

Olga, która pracowała jako dyrektor artystyczny w hotelu Europa w Mińsku, została zatrzymana w sierpniu 2021 r. w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie artykułu „akt terroryzmu” i skazana w czerwcu 2023 r. na podstawie kilku artykułów karnych.

Zgodnie z aktem oskarżenia, od lipca 2020 r. do stycznia 2022 r. na terenie Białorusi, Turcji, Polski, Ukrainy i innych krajów działała „zorganizowana grupa przestępcza”, która rzekomo przygotowywała przestępstwa o charakterze ekstremistycznym. Należeli do niej radykalni wojskowi, funkcjonariusze służb bezpieczeństwa, sportowcy i biznesmeni, którzy próbowali nielegalnie przejąć władzę. Sprawa ta jest związana z próbą podpalenia domu posła Olega Gajdukiewicza w czerwcu 2021 r. i „organizacją masowych zamieszek”.

Tatyana jest oskarżona o rzekome przekazanie jej danych osobowych do kanału telegramowego Czarnej Księgi Białorusi.

27 czerwca 2022 r. prorządowe kanały telegramowe poinformowały, że kobieta pracuje w jednej z państwowych spółek i ma dostęp do danych osobowych sił bezpieczeństwa.

Przed procesem przebywała w areszcie domowym.

Kobieta pracowała w serwisie One Window w dzielnicy Oktyabrsky w Mińsku.

Podejrzewa się go o przekazywanie danych osobowych funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa kanałami telegramów.

Proces odbył się za zamkniętymi drzwiami.

Działacz społeczny z Mińska.

Została zatrzymana 17 lutego 2022 roku w miejscu zamieszkania.

Jej dom został przeszukany. Początkowo została skazana na areszt administracyjny, ale potem Anastasia nie wyszła na wolność.

Aktywista ruchu „Europejska Białoruś” został zatrzymany 30 grudnia 2021 r. w związku ze sprawą karną dotyczącą grupowych działań rażąco naruszających porządek publiczny.

7 stycznia 2022 roku kobietę przewieziono do aresztu śledczego.

Elena ma małego synka.

W styczniu 2023 roku Elena została przeniesiona do Homelskiej Kolonii Kobiet nr 4 . Przez długi czas prawnikowi nie udało się nawiązać kontaktu z więźniem politycznym; umieszczono ją w celi karnej.

W październiku 2023 roku okazało się, że transfer Eleny w sierpniu nie został zaakceptowany. To najprawdopodobniej oznacza, że została pozbawiona transmisji. Ostatni list od Eleny dotarł na początku września i od tego czasu nie otrzymała od niej żadnej wiadomości. Od czasu przeniesienia Lazarchik do kolonii nigdy nie otrzymała od administracji instytucji pozwolenia na spotkanie z prawnikiem. Nie wiadomo, co teraz dzieje się z Eleną, w jakim jest stanie. Elena w kolonii ma problemy z zębami i schudła.

W połowie listopada 2023 roku aktywiści praw człowieka dowiedzieli się, że Elena ponownie została umieszczona w izolatce.

Według zeznań byłej więźniarki politycznej, Elena spędziła ponad 90 dni w celi karnej i ponad 60 dni w więzieniu PKT .

Wiosną 2025 roku Elena została skazana na podstawie części 2 artykułu 411 Kodeksu karnego (złośliwe nieposłuszeństwo wobec prawnych żądań administracji kolonii) i skazana na kolejne półtora roku więzienia oprócz ośmiu lat pozbawienia wolności. Nie wiadomo, kiedy zapadł wyrok. Wiadomo, że podczas rozprawy Elena odmówiła skorzystania z usług adwokata.

Zatrzymany z matką .

Przeszukanie mieszkania przeprowadzono w trybie art. 364 Kodeksu karnego Republiki Białoruś. Następnie artykuł oskarżenia został przeklasyfikowany na część 3 art. 130 Kodeksu karnego Republiki Białoruś.

Wcześniej oskarżony o rozpowszechnianie danych osobowych pracowników MSW.

Zatrzymany z córką.

Przeszukanie mieszkania przeprowadzono w trybie art. 364 Kodeksu karnego Republiki Białoruś. Następnie artykuł oskarżenia został przeklasyfikowany na część 3 art. 130 Kodeksu karnego Republiki Białoruś.

Wcześniej oskarżony o rozpowszechnianie danych osobowych pracowników MSW.