Wszyscy ścigani

W 2004 roku ukończyła studia prawnicze na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym. Od tego czasu Jekaterina pracuje jako prawnik.

W 2013 roku dołączyła do kancelarii Verdict. Specjalizuje się w doradztwie biznesowym i obronie.

Jekaterina angażowała się w projekty społeczne, np. opowiadała o projekcie „Imiona”.

W 2020 roku przekwalifikowała się z prawa administracyjnego i zaczęła bronić ofiar represji. Jekaterina pracowała jako adwokat dla osób skazanych na 24 godziny więzienia, a także broniła Stepana Łatypowa, zanim odebrano jej prawo wykonywania zawodu.

Prawo wykonywania zawodu Jekatieriny zostało cofnięte w lipcu 2021 roku. Formalnym powodem było „systematyczne naruszanie wymogów i warunków wykonywania zawodu prawnika”.

Następnie Jekaterina zajęła się inną dziedziną, pracując w Zakładzie Karnym Majak, który pomaga dzieciom ze specjalnymi potrzebami. Sądząc po jej profilu w mediach społecznościowych, pełni tam funkcje administracyjne.

Jekaterina ma córkę, która ma teraz 10 lat.

Iwan pochodzi z Narocza (Kobylnika), miejscowości wypoczynkowej w rejonie Miadelskim. Niedawno przeprowadził się do Mińska i pracował jako ochroniarz.

Nie jest jasne, dlaczego Jurski mógł zostać aresztowany. Prowadził społeczność o nazwie „Pieśni dla Duszy”, gdzie publikował ten konkretny rodzaj muzyki. Jego media społecznościowe obejmują cerkwie prawosławne, nosi ubrania z rosyjską flagą i repostuje pieśni takich artystów jak Wiktor Kalina.

Według obrońców praw człowieka zostanie zwolniony zimą 2026 roku.

Według ustaleń śledczych oskarżeni w tej sprawie byli kurierami inicjatywy BYSOL, „do ich zadań należało przyjmowanie i przekazywanie pieniędzy innym członkom organizacji oraz ich dystrybucja na potrzeby uczestników nielegalnych protestów i działań ekstremistycznych”.

Kubrakov został zatrzymany jesienią 2024 roku i przez bardzo długi czas przebywał w areszcie tymczasowym przed rozprawą. Z powodu długiego pobytu w areszcie tymczasowym, jego wyrok zakończył się w marcu 2026 roku.

Witalij jest strategiem politycznym mieszkającym w Stanach Zjednoczonych. Przyjechał do Homla, aby odwiedzić rodziców i został aresztowany 29 lipca 2020 roku, po czym trafił do aresztu tymczasowego.
Zgodnie z postawionymi mu zarzutami, Witalij został oskarżony o zorganizowanie i przygotowanie grupowych działań, które rażąco zakłóciły porządek publiczny podczas pikiety zbierania podpisów zorganizowanej przez grupę inicjatywną w sprawie nominacji Swietłany Cichanouskiej na kandydatkę na prezydenta 29 maja 2020 roku w Grodnie. W ten sposób stał się jednym z oskarżonych w tzw. „sprawie Cichanouskiego”.

19 października 2020 roku został zwolniony z aresztu, jednak nadal toczy się przeciwko niemu śledztwo. 27 października opuścił Białoruś.

Михаил — доцент, кандидат технических наук, автор монографий и разработок, первым в Беларуси зарегистрировал автомобиль на альтернативном топливе. Руководил лабораторией в Витебском технологическом университете, занимавшейся водородными технологиями.

В 2006 году интерес к его работе проявил КГБ. После отказа сотрудничать с органами Михаила обвинили в «хищении через злоупотребление служебными полномочиями» и в 2007 году приговорили к 5 годам колонии.

После освобождения он занялся правозащитной деятельностью: вошёл в организацию «Платформа», позже стал сооснователем «Платформы Инновейшн». Повторно был задержан в августе 2014 года, через неделю после оглашения приговора в отношении директора ЧКПУ «Платформа Инновейшн» Андрея Бондаренко. В 2015 году Витебский областной суд признал его виновным по нескольким статьям — разглашение служебной тайны, незаконные средства для сбора информации, дача взятки — и приговорил к лишению свободы в условиях строгого режима. В октябре того же года Верховный суд усилил наказание на полгода.

Освобождён в феврале 2021 года, полностью отбыв назначенный судом срок наказания.

23 января 2024 года Михаила вновь задержали, при обыске и допросах к нему применяли насилие. После выхода из изолятора он покинул Беларусь.

Oczekuje się, że zostanie zwolniony w grudniu 2026 roku.

Natalia Jaroszenko jest siostrą byłej więźniarki politycznej Ludmiły Honczarenko. Spędziła 147 dni w areszcie tymczasowym w Homlu, a następnie została deportowana na Ukrainę z pięcioletnim zakazem wjazdu na Białoruś. Podczas pobytu w areszcie kobieta była również przesłuchiwana przez KGB, zmuszana do przyznania się, że filmowała rosyjski sprzęt wojskowy. Natalia musiała przejść badanie wariografem, o wynikach którego nigdy nie została poinformowana. „Ale ja naprawdę niczego nie filmowałam, nic nie zrobiłam” – mówi.

Według Natalii, spędziła sześć dni w celi karnej. Nie było tam nic poza wysokimi pryczami skleconymi z desek, umywalką i toaletą. „Źle się czułam. Wezwali lekarza – miałam nadciśnienie” – wspomina Natalia. Po tym wróciła do zwykłej celi. W areszcie tymczasowym, według Natalii, pękła jej żyła w nodze, kobieta poprosiła o miesiąc hospitalizacji. Przez prawie pięć miesięcy pobytu w areszcie, przesłuchiwana nie miała żadnych spacerów ani paczek.

Prawosławny ksiądz. Ojciec 6 dzieci, zmuszony do opuszczenia kraju wraz z rodziną. Obecnie uchodźca we Francji, posługuje prawosławnym Białorusinom w Paryżu. Członek grupy Christian Vision od samego początku.

18 września 2020 r. został zatrzymany, a Sowiecki Sąd Rejonowy w Homlu (sędzia Aleksandr Mochorew) wymierzył mu karę administracyjną w postaci 10 dni aresztu administracyjnego na podstawie art. 23.34 ust. 1 Kodeksu wykroczeń administracyjnych (naruszenie ustalonego trybu organizacji zgromadzenia, wiecu, pochodu ulicznego, demonstracji, pikiety lub innej imprezy masowej). 28 września 2020 r. archiprezbiter Włodzimierz, bezpośrednio po odbyciu kary, zgodnie z wyrokiem sądu z 18 września, został ponownie ukarany karą administracyjną w postaci 15 dni aresztu na podstawie tego samego artykułu przez ten sam sąd, w tym samym składzie.

W sumie archiprezbiter Władimir Drobyszewski spędził w więzieniu nieprzerwanie 25 dni. W areszcie tymczasowym odebrano mu pektorał i sutannę. Komitet Śledczy nadal wywierał na niego presję .

Została zwolniona latem 2025 r., po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

Nie wiadomo dokładnie, kiedy Marina została zatrzymana, ale ostatni raz pojawiła się w mediach społecznościowych w połowie października 2024 roku. Jej wpis o ekstremizmie wskazuje, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności, co oznacza, że otrzymała wyrok w zawieszeniu lub osadzenie w kolonii karnej. Jednak sądząc po tym, że nie pojawiła się w internecie od czasu procesu, prawdopodobnie Marina Luts została skazana na pobyt w kolonii karnej.

Od 2014 do końca 2022 roku prowadziła własną firmę zajmującą się organizacją ślubów i innych eventów. W 2023 roku przekwalifikowała się na projektantkę UX/UI, pracując głównie jako freelancerka. Marina ma małego syna.

Według obrońców praw człowieka zostanie zwolniona latem 2025 roku.

Mężczyzna został oskarżony o „zdyskredytowanie Białorusi” (art. 369-1 Kodeksu karnego). Charakter sprawy nie jest znany. Siemionowi groziło aresztowanie, kolonia karna lub kolonia karna na okres do czterech lat. Lista „ekstremistów” wskazuje, że „odbywa karę”, co oznacza, że został skazany na kolonię karną lub kolonię karną z nakazem aresztowania.

W 2016 roku założył własną firmę konsultingową Strategy and Capital, a kilka lat później został szefem białoruskiego oddziału Civitta, gdzie jest również partnerem stowarzyszonym. Civitta to duża firma konsultingowa o litewskich korzeniach. Została założona przez byłego partnera McKinsey, jednej z tzw. Wielkiej Trójki firm konsultingowych (McKinsey, BCG i Bain). Obecnie działa w 15 krajach i zatrudnia setki konsultantów i programistów.

Wydany.

Zatrzymany w związku ze sprawą karną związaną z „działalnością ekstremistyczną”.

Jego konkubina Vera Kanonenko również przebywa w areszcie tymczasowym .

Według ustaleń śledztwa oskarżeni w tej sprawie byli kurierami inicjatywy BYSOL, „do ich zadań należało przyjmowanie i przekazywanie pieniędzy innym członkom organizacji oraz ich dystrybucja w celu zaspokojenia potrzeb uczestników nielegalnych protestów i działań ekstremistycznych”.

Oczekuje się , że wyjdzie na wolność w lutym-marcu 2026.

Paweł został aresztowany w sierpniu 2024 r. i skazany sześć razy z rzędu na mocy prawa administracyjnego za subskrypcję „materiałów ekstremistycznych”.