Więźniowie polityczni

Student. Konstantin jest mistrzem sportu.

9 grudnia na prorządowych kanałach telegramowych pojawiło się z nim „skruszone wideo”, w którym Konstantin zapowiedział swój udział w opracowaniu „Czarnej mapy Białorusi”.

28-letni Aleksey Mandik został zatrzymany w listopadzie 2021 roku. Jest pracownikiem piątej polikliniki miejskiej, ordynatorem oddziału prewencji i lekarzem rodzinnym.

Powodem zatrzymania przez GUBOP był udział w „niszczycielskich kanałach Telegramu”, gdzie pisał „niszczycielskie i obraźliwe komentarze” skierowane do funkcjonariuszy policji.

Jego list pokutny został opublikowany na prorządowym zasobie.

Aleksiej, dyrektor firmy budowlanej, został aresztowany w październiku 2021 roku w związku ze sprawą karną związaną z inicjatywą „Pracowity Łyacy”. Jednym z zarzutów było uszkodzenie samochodu sędziego rejonu borisowskiego. W rezultacie został skazany na długoletnią karę więzienia i grzywnę.

W czerwcu 2023 r. zwiększono mu wyrok i przeniesiono go do zakładu karnego.

Podczas pobytu Aleksego w więzieniu zmarł jego ojciec.

Aleksiej, obywatel Rosji i były pracownik Beltelecomu, został aresztowany w listopadzie 2020 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie ośmiu artykułów, w tym „nielegalnych działań przeciwko informacjom prywatnym i danym osobowym” oraz „ingerencji w działalność funkcjonariusza organów ścigania”. Wiadomo również, że Aleksiej został dotkliwie pobity podczas aresztowania.

W lutym 2022 r. został skazany za „przekazywanie danych osobowych i innych danych osobowych ponad 150 osób kanałom Telegramu uznanym za ekstremistyczne” i skazany na długoletnią karę więzienia, a także na zapłatę „ofiarom” znacznego odszkodowania, wynoszącego w momencie zapadania wyroku około 30 000 dolarów.

Igor jest dziennikarzem telewizji Biełsat. Wcześniej pracował dla gazety „Biełorusy i Rynek” (Białorusini i Rynek) oraz białoruskiej redakcji Radia Swaboda. Publikował również w prasie rosyjskiej i ukraińskiej. Wraz z żoną, dziennikarką Jekateriną Andriejewą, napisał książkę „Białoruski Donbas”, studium roli Białorusinów w wojnie na wschodzie Ukrainy.

Został po raz pierwszy zatrzymany 16 lipca 2021 roku podczas masowych przeszukań niezależnych dziennikarzy pod zarzutem „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich udziału”. Przeszukano jego mieszkanie, skonfiskowano sprzęt i książki, a następnie umieszczono go w areszcie tymczasowym. Został zwolniony 26 lipca.

W październiku 2024 roku pojawiła się wiadomość o jego drugim aresztowaniu . Prorządowe kanały Telegram opublikowały zdjęcie Igora w kajdankach oraz nagranie wideo, na którym twierdził, że jest prześladowany za wywiad z mediami uznanymi na Białorusi za „ekstremistyczne”. Krótko przed aresztowaniem, w komentarzu dla kanału telewizyjnego Dożd, zauważył, że „Putin obrał kurs ostrej eskalacji i prowadzi kraj ku wojnie totalnej”, a Łukaszenka, jego zdaniem, „najprawdopodobniej nie chce w niej bezpośrednio uczestniczyć, ale jest zmuszony stawić czoła rosnącej presji ze strony Kremla”.

W lutym 2025 roku Igorowi postawiono zarzuty „dyskredytowania Białorusi” i „wspierania działalności ekstremistycznej”. Proces rozpoczął się 21 lutego w Mińsku. Sąd odrzucił wniosek o przeprowadzenie niezależnej ekspertyzy, a 5 września tego samego roku dziennikarz został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Igor został po raz pierwszy skazany za rozwinięcie transparentu z napisem: „Dopóki w kraju panuje bezprawie, opór jest naszym obowiązkiem”, blokując ruch uliczny. Został ukarany wysoką grzywną.

Później został ponownie skazany za znieważenie władz za pośrednictwem komentarza na czacie „Mołodeczno za Życie” i otrzymał środek zapobiegawczy w postaci „aresztu domowego”. Igor jest niepełnosprawny, ponieważ brakuje mu jednej nogi.

Pod koniec 2024 roku okazało się, że Igor został ponownie zatrzymany i osadzony w areszcie. W lipcu 2025 roku został skazany na podstawie artykułu „Wspieranie działalności ekstremistycznej” i skazany na karę pozbawienia wolności oraz wysoką grzywnę.

Władimir został zatrzymany 30 grudnia 2020 r. w ramach kryminalnej „sprawy Autuchowicza” pod zarzutem „przygotowania ataku terrorystycznego”, jednak zarzut ten został później wycofany. W maju 2021 r. został skazany za „przemoc wobec urzędnika”. W toku śledztwa stwierdzono, że podczas zatrzymania groził śledczym i rozbijał telefon komórkowy.

Rozpatrywanie „sprawy Autuchowicza” rozpoczęło się w maju 2022 r. Podczas procesu Władimir był kilkakrotnie usuwany z przesłuchań i osadzany w celi karnej. Na jednym z czerwcowych spotkań umieszczono go w klatce w samej bieliźnie, z rękami przykutymi do krat. W odpowiedzi Władimir rozpoczął strajk głodowy, który prowadził przez 11 dni. W tej sprawie został skazany za „tworzenie organizacji przestępczej” i „próbę przejęcia władzy”.

W grudniu 2022 roku Władimirowi postawiono nowy zarzut znieważenia prokurator Ludmiły Gerasimenko, która reprezentowała prokuraturę w „sprawie Autuchowicza”, za co dodano dodatkowy wyrok. W rezultacie został skazany na 20 lat kolonii o zaostrzonym rygorze.

W październiku 2023 roku został przeniesiony do reżimu więziennego.