Алена Мікалаеўна Шылько
- Галоўная
- Датычныя да рэпрэсій
- Алена Мікалаеўна Шылько
Алена Мікалаеўна Шылько
Алена Мікалаеўна Шылько асабіста прымае непасрэдны ўдзел у палітычна матываваных рэпрэсіях у Рэспубліцы Беларусь, следствам якіх з'яўляецца, у тым ліку, і смерць людзей, якія пераследуюцца дзейным рэжымам.
Шылько выносіць абвінаваўчыя прыгаворы па палітычных справах як мінімум з 2006 года.
Разглядае скаргі на неправамерныя рашэнні сваіх калег, пакідаючы іх у сіле. Праводзіць зачыненыя слуханні.
Вынесла прысуд 5 гадоў пазбаўлення волі Алесю Пушкіну па двух артыкулах Крымінальнага кодэкса: па ч. 3 ст. 130 (наўмысныя дзеянні па рэабілітацыі нацызму, учыненыя групай асоб) і арт. 370 (здзек з дзяржаўных сімвалаў). Дадзеная справа мае цалкам палітычна матываваны падтэкст, бо Алесь быў супернікам рэжыму Лукашэнкі і наўпрост выказваў сваю грамадзянскую пазіцыю.
11 ліпеня 2023 года, Алесь памёр у рэанімацыі пры неўстаноўленых абставінах. Прымаючы да ўвагі той факт, што Алесь быў незаконна асуджаны і пасля памёр падчас адбыцця тэрміну зняволення, ёсць падставы сцвярджаць, што дадзеная супрацоўніца мае наўпроставае дачыненне да дадзенай смерці.
У 2011 годзе Шылько вынесла прысуд актывістам «Маладога фронту» Дашкевічу і Лобаву. Маладыя людзі былі затрыманыя ў Менску 18 снежня 2010 года. Паводле інфармацыі ГУУС Мінгарвыканкама, у двары жылога дома па вуліцы Янкі Брыля яны нібыта збівалі Канстанціна Савіцкага і Алега Малышава. Затрыманне Дашкевіча і Лобава прадстаўнікі апазіцыі і праваабаронцы расцанілі як прэвентыўную меру міліцыі напярэдадні выбараў. Дашкевіч быў прыгавораны да двух гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму, Лобаў — да чатырох гадоў у калоніі ўзмоцненага рэжыму.
Вынесла прыгавор Дзмітрыю Дароніну, Сяргею Казакову, Уладзіміру Лобану, Віталю Мацукевічу, Яўгену Сакрэту і Алегу Федаркевічу, якія абвінавачваліся па частцы 2 артыкула 293 «Удзел у масавых беспарадках». Шылько прысудзіла ўсім пакараннем у выглядзе 3-3,5 гадоў пазбаўлення волі.
Алена Шылько асудзіла палітвязня студэнта Арцёма Баярскага па артыкуле 342 Крымінальнага кодэкса - Арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх і артыкуле 361-1 Крымінальнага кодэкса - Стварэнне экстрэмісцкага фармавання ці ўдзел у ім. Маладога чалавека пры затрыманні моцна збілі. Таксама ў тэлеграм-канале Азаронка з'явілася відэа, на якім Арцём прызнаецца ў адміністраванні пабліка, прызнанага экстрэмісцкім. Каб прымусіць яго сказаць гэта на відэа, хлопца білі дубінкамі па спіне і ягадзіцах. Гэта падчас допыту Арцём паведаміў адвакату. Шылько прысудзіла яму ў выглядзе пакарання пяць гадоў калоніі ва ўмовах узмоцненага рэжыму.
Прысудзіла палітвязню Мію Міткевіч за каментары аб сітуацыі ў краіне да трох гадоў калоніі агульнага рэжыму.
Асудзіла палітвязня Івана Чараваку і вынесла ў дачыненні да яго прысуд з пакараннем у выглядзе 4 гадоў калоніі.
Такім чынам, Алена Мікалаеўна Шылько нясе адказнасць за парушэнні правоў чалавека і падрыў прынцыпаў вяршэнства закона, а таксама за садзейнічанне рэпрэсіям у дачыненні да прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці і дэмакратычнай апазіцыі, следствам якіх з'яўляецца ў тым ліку і смерць людзей, якія пераследуюцца рэжымам. Яе праца ў рамках судовай сістэмы сфакусаваная на падтрыманні пазіцый існуючай улады, а не на выкананні закону. Дзеянні Шылько спрыяюць парушэнням правоў чалавека, умацаванню ўлады Аляксандра Лукашэнкі і ўзмацненню палітычна матываваных рэпрэсій у Рэспубліцы Беларусь.
Алена Мікалаеўна Шылько асабіста прымае непасрэдны ўдзел у палітычна матываваных рэпрэсіях у Рэспубліцы Беларусь, следствам якіх з'яўляецца, у тым ліку, і смерць людзей, якія пераследуюцца дзейным рэжымам.
Шылько выносіць абвінаваўчыя прыгаворы па палітычных справах як мінімум з 2006 года.
Разглядае скаргі на неправамерныя рашэнні сваіх калег, пакідаючы іх у сіле. Праводзіць зачыненыя слуханні.
Вынесла прысуд 5 гадоў пазбаўлення волі Алесю Пушкіну па двух артыкулах Крымінальнага кодэкса: па ч. 3 ст. 130 (наўмысныя дзеянні па рэабілітацыі нацызму, учыненыя групай асоб) і арт. 370 (здзек з дзяржаўных сімвалаў). Дадзеная справа мае цалкам палітычна матываваны падтэкст, бо Алесь быў супернікам рэжыму Лукашэнкі і наўпрост выказваў сваю грамадзянскую пазіцыю.
11 ліпеня 2023 года, Алесь памёр у рэанімацыі пры неўстаноўленых абставінах. Прымаючы да ўвагі той факт, што Алесь быў незаконна асуджаны і пасля памёр падчас адбыцця тэрміну зняволення, ёсць падставы сцвярджаць, што дадзеная супрацоўніца мае наўпроставае дачыненне да дадзенай смерці.
У 2011 годзе Шылько вынесла прысуд актывістам «Маладога фронту» Дашкевічу і Лобаву. Маладыя людзі былі затрыманыя ў Менску 18 снежня 2010 года. Паводле інфармацыі ГУУС Мінгарвыканкама, у двары жылога дома па вуліцы Янкі Брыля яны нібыта збівалі Канстанціна Савіцкага і Алега Малышава. Затрыманне Дашкевіча і Лобава прадстаўнікі апазіцыі і праваабаронцы расцанілі як прэвентыўную меру міліцыі напярэдадні выбараў. Дашкевіч быў прыгавораны да двух гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму, Лобаў — да чатырох гадоў у калоніі ўзмоцненага рэжыму.
Вынесла прыгавор Дзмітрыю Дароніну, Сяргею Казакову, Уладзіміру Лобану, Віталю Мацукевічу, Яўгену Сакрэту і Алегу Федаркевічу, якія абвінавачваліся па частцы 2 артыкула 293 «Удзел у масавых беспарадках». Шылько прысудзіла ўсім пакараннем у выглядзе 3-3,5 гадоў пазбаўлення волі.
Алена Шылько асудзіла палітвязня студэнта Арцёма Баярскага па артыкуле 342 Крымінальнага кодэкса - Арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх і артыкуле 361-1 Крымінальнага кодэкса - Стварэнне экстрэмісцкага фармавання ці ўдзел у ім. Маладога чалавека пры затрыманні моцна збілі. Таксама ў тэлеграм-канале Азаронка з'явілася відэа, на якім Арцём прызнаецца ў адміністраванні пабліка, прызнанага экстрэмісцкім. Каб прымусіць яго сказаць гэта на відэа, хлопца білі дубінкамі па спіне і ягадзіцах. Гэта падчас допыту Арцём паведаміў адвакату. Шылько прысудзіла яму ў выглядзе пакарання пяць гадоў калоніі ва ўмовах узмоцненага рэжыму.
Прысудзіла палітвязню Мію Міткевіч за каментары аб сітуацыі ў краіне да трох гадоў калоніі агульнага рэжыму.
Асудзіла палітвязня Івана Чараваку і вынесла ў дачыненні да яго прысуд з пакараннем у выглядзе 4 гадоў калоніі.
Такім чынам, Алена Мікалаеўна Шылько нясе адказнасць за парушэнні правоў чалавека і падрыў прынцыпаў вяршэнства закона, а таксама за садзейнічанне рэпрэсіям у дачыненні да прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці і дэмакратычнай апазіцыі, следствам якіх з'яўляецца ў тым ліку і смерць людзей, якія пераследуюцца рэжымам. Яе праца ў рамках судовай сістэмы сфакусаваная на падтрыманні пазіцый існуючай улады, а не на выкананні закону. Дзеянні Шылько спрыяюць парушэнням правоў чалавека, умацаванню ўлады Аляксандра Лукашэнкі і ўзмацненню палітычна матываваных рэпрэсій у Рэспубліцы Беларусь.
Спіс рэпрэсаваных
Асуджаная за ўдзел у акцыях пратэсту 2020 года.
Апеляцыйная скарга была разгледжана 10 лютага 2023 г.
Была вызвалена восенню 2023 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.
- Аб'яднанні
- Журналісты
- Аб'яднанні
- Журналісты
Івану Мураўёву 43 гады. У свой час ён стаяў ля вытокаў тэлеканала СТВ, але апошнія дзесяць гадоў займаецца horeca-й: кіруе знакамітай "Кальяннай № 1". на Карла Маркса.
Затрымліваў Следчы камітэт у кальяннай. У пратэстах 2020-га Мураўёў не ўдзельнічаў (але паспеў пабываць на сутках — апынуўся выпадковай ахвярай выцягванняў з машын).
Суд праходзіў у закрытым рэжыме.
- Аб'яднанні
- Бацькі непаўнагадовых
- Аб'яднанні
- Бацькі непаўнагадовых
Сябра АГП.
Ён быў затрыманы ў тыя ж дні, калі былі затрыманыя яшчэ некалькі сябраў партыі . Згодна з абвінаваўчым актам, Смалякоў, Асмалоўскі і Чарнушына бралі актыўны ўдзел у акцыі пратэсту ў Мінску 23 жніўня 2020 года. Сябры АГП груба парушалі грамадскі парадак, не рэагавалі на заклікі супрацоўнікаў паліцыі, парушалі спакой грамадзян і перашкаджалі руху грамадскага транспарту.
Андрусь мае двух сыноў, па адукацыі - інжынер-будаўнік. Працаваў па спецыяльнасці, займаючыся архітэктурным праектаваннем як індывідуальны прадпрымальнік.
Выйшаў на волю венсам 2025 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.
Па падліках праваабаронцаў выйшаў на волю ў студзені 2025 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.
- Аб'яднанні
- Журналісты
- Аб'яднанні
- Журналісты
Дырэктар газеты "Беларусы і рынак", быў затрыманы 18 мая 2022 года пасля ператрусу ў рэдакцыі.
Выйшаў на волю восенню 2025 года, поўнасцю адбыўшы тэрмін пакарання.
- Аб'яднанні
- IT-спецыялісты
- Аб'яднанні
- IT-спецыялісты
Андрэй, дызайнер, быў затрыманы ў канцы студзеня 2022 года ў межах крымінальнай справы аб групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак, і ў ліпені таго ж года асуджаны за ўдзел у акцыях пратэсту, якія праходзілі ў 2020 годзе ў Мінску. Яго прыгаварылі да абмежавання волі з накіраваннем.
У снежні 2024 года адбылося судовае паседжанне па пытанні замены абмежавання волі на пазбаўленне волі ў калоніі. Вынік паседжання і факт прысутнасці Андрэя на ім невядомыя.
Быў абвінавачаны ў стварэнні экстрэмісцкага фармавання ці ўдзел у ім, а таксама ва ўдзеле ў акцыях пратэсту 2020 года.
Па падліках праваабаронцаў выйшаў на волю 3 чэрвеня 2025 г., цалкам адбыўшы тэрмін пакарання, прызначаны судом.
Справа была ўзбуджаная за распаўсюджванне і рассылку ўлётак з заклікам лічыць галасы выбаршчыкаў сумленна.
- Аб'яднанні
- Людзі з інваліднасцю
- Выкладчыкі
- Аб'яднанні
- Людзі з інваліднасцю
- Выкладчыкі
Руслана абвінавачвалі ў тым, што, "адчуваючы нянавісць да дзейнай улады", ён напісаў мноства абразлівых паведамленняў у адрас супрацоўнікаў міліцыі і іх блізкіх.
Вядома, што ён мае 3-ю групу інваліднасці па зроку.
Руслан выйшаў з месцаў пазбаўлення волі раней за тэрмін пасля памілавання.
Дзмітрый быў затрыманы ў верасні 2021 года ў межах крымінальнай справы, узбуджанай за каментары ў інтэрнэце пасля гібелі ў Мінску супрацоўніка КДБ Дзмітрыя Федасюка і IT-спецыяліста Андрэя Зельцэра.
У кастрычніку 2022 года яго прызналі вінаватым па артыкулах "распальванне варожасці" і "абраза прадстаўніка ўлады", прыгаварыўшы да пазбаўлення волі і выплаты буйнога штрафу.
Па падліках праваабаронцаў, ён быў вызвалены ў сакавіку 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
Іван быў затрыманы ў верасні 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай за каментары ў інтэрнэце пасля гібелі ў Мінску супрацоўніка КДБ Дзмітрыя Федасюка і IT-спецыяліста Андрэя Зельцэра.
У лістападзе 2022 года яго прызналі вінаватым па артыкулах "распальванне варожасці" і "абраза прадстаўніка ўлады", прыгаварыўшы да пазбаўлення волі і выплаты буйнога штрафу.
Вызвалены зімой 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
Максім быў затрыманы ў верасні 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай за каментары ў інтэрнэце пасля гібелі ў Мінску супрацоўніка КДБ Дзмітрыя Федасюка і IT-спецыяліста Андрэя Зельцэра.
У лістападзе 2022 года яго прызналі вінаватым па артыкуле "распальванне варожасці", прыгаварыўшы да пазбаўлення волі ў калоніі.
Вызвалены вясной 2023 года, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
Ларыса была затрымана ў верасні 2021 года ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай з-за каментараў у інтэрнэце пасля гібелі ў Мінску супрацоўніка КДБ Дзмітрыя Федасюка і IT-спецыяліста Андрэя Зельцэра.
У жніўні 2022 года яе прызналі вінаватай па артыкулах "распальванне варожасці" і "абраза прадстаўніка ўлады", прыгаварыўшы да пазбаўлення волі і выплаты буйнога штрафу.
У верасні 2023 года яна была вызвалена, цалкам адбыўшы прызначаны судом тэрмін пакарання.
- Аб'яднанні
- Юрысты
- Аб'яднанні
- Юрысты
Кацярына — юрысконсульт TUT.BY. Скончыла юрфак БДУ. Да TUT.BY працавала ў буйной рэкламнай кампаніі.
Яе затрымалі 18 траўня 2021 года ў межах крымінальнай справы супраць TUT.BY за ўхіленне ад выплаты падаткаў у асабліва буйным памеры. Праз некалькі дзён змясцілі пад хатні арышт.
У красавіку 2022 года стала вядома, што Кацярыне змянілі меру стрымання з хатняга арышту на падпіску аб нявыездзе.
На суд па справе TUT.BY, які пачаўся ў студзені 2023 года ў закрытым рэжыме, Кацярына не з'явілася — да таго часу яна ўжо пакінула краіну.
У лютым 2025 года пачаліся судовыя пасяджэнні па крымінальнай справе ў рамках спецыяльнай вытворчасці па чатырох артыкулах — вынік невядомы.
- Аб'яднанні
- Журналісты
- Аб'яднанні
- Журналісты
Алена — журналістка. Пачала працу ў TUT.BY у 2014 годзе. Спачатку працавала ў раздзеле "Будаўніцтва і нерухомасць", праз некалькі гадоў перайшла ў раздзел "Грошы і ўлада".
Яе затрымалі 18 траўня 2021 года ў межах крымінальнай справы супраць TUT.BY за ўхіленне ад выплаты падаткаў у асабліва буйным памеры. У ліпені 2022 года Алену выпусцілі з СІЗА пад падпіску аб неразгалошванні і даручальніцтва, але абвінавачанні не былі знятыя. Увосень таго ж года КДБ унёс яе ў спіс "датычных да тэрарызму".
На суд па справе TUT.BY, які пачаўся ў студзені 2023 года ў закрытым рэжыме, Алена не з'явілася — да таго часу яна ўжо пакінула краіну. У красавіку таго ж года Менскі гарадскі суд выклікаў дэпутата Валерыя Варанецкага і палітолага Яўгена Прэйгермана, якія даручыліся за Алену — ім прызначылі штраф у памеры па 18,5 тысячы беларускіх рублёў кожнаму.
У лютым 2025 года пачаліся судовыя пасяджэнні па крымінальнай справе ў рамках спецыяльнай вытворчасці па чатырох артыкулах — вынік невядомы.