Усе рэпрэсаваныя

Раман быў затрыманы ў сакавіку 2021 года ў рамках крымінальнай справы па артыкуле "дапамога ў наўмысных дзеяннях, накіраваных на ўзбуджэнне іншай сацыяльнай варожасці па прыкмеце іншай сацыяльнай прыналежнасці, учыненых групай асоб". Ён быў асуджаны за перадачу інфармацыі BYPOL.

"18 сакавіка 2021 года Раман прыйшоў да дома супрацоўніка міліцыі, каб праверыць апублікаваны ў інтэрнэце адрас і паведаміць яго дэструктыўнаму рэсурсу. Ён пракраўся ў пад'езд, патэлефанаваў у дамафон, сустрэў жонка міліцыянера і ўцёк. Дома адправіў паведамленне ў Telegram-канал з пацвярджэннем адраса", — сказана ў матэрыялах следства.

Увосень 2023 года ўмовы яго ўтрымання сталі больш жорсткімі, і Раман быў пераведзены на турэмны рэжым.

У верасні 2024 года адбылося судовае паседжанне па артыкуле "злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы", у рамках якога Раману маглі дадаць да двух гадоў пазбаўлення волі; вынік паседжання невядомы.

Зміцер быў затрыманы ў ліпені 2021 года ў межах крымінальнай справы аб замаху на прапагандыста Рыгора Азаронка па артыкуле "акт тэрарызму". Па версіі абвінавачання, ён распачаў "наўмысныя дзеянні, накіраваныя на падрыхтоўку да акта тэрарызму ў дачыненні да Азаронка". Разглядаліся розныя варыянты, у тым ліку — гвалтоўны прымус да запісу відэазвароту.

Зміцер стаў адзіным фігурантам справы, хто не прызнаў віну. На судзе ён заявіў, што ў злачынства яго ўцягнулі падчас следчага эксперымента. Паводле яго слоў, пасля затрымання да яго прымянялі гвалт і катаванні, прымусіўшы падпісаць чыстасардэчнае прызнанне. Падчас допытаў яму нанеслі сур'ёзныя траўмы рук, з-за чаго ён зараз не можа паўнавартасна працаваць. На першым паседжанні ён таксама заявіў аб жаданні адмовіцца ад грамадзянства Беларусі, бо "не мае дачынення да тэрарызму".

У снежні 2022 года Дзмітрыя прызналі вінаватым і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму, а таксама да буйнога штрафу.

Аляксей быў затрыманы 1 ліпеня 2021 года ў Менску супрацоўнікамі ГУБАЗіКу. На наступны дзень суд прызначыў яму 15 сутак адміністрацыйнага арышту, аднак замест вызвалення яго перавялі ў СІЗА — ён стаў фігурантам крымінальнай справы аб групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак.

Справа разглядалася па чатырох артыкулах КК: "арганізацыя масавых беспарадкаў", "стварэнне экстрэмісцкага фарміравання", "распальванне сацыяльнай варожасці" і "абраза прадстаўніка ўлады". Суд праходзіў у закрытым рэжыме, дэталі абвінавачанняў невядомыя.

У красавіку 2022 года суд прыгаварыў Аляксея да 11 гадоў пазбаўлення волі. Пасля суда ў праўладных каналах было апублікавана відэа, дзе сцвярджалася, што Аляксей быў адміністратарам тэлеграм-чата "Каскад". Раней пра яго таксама здымалі відэа на TUT.BY.

У ліпені 2023 года стала вядома, што ён знаходзіцца ў СІЗА, і 11 жніўня 2023 года яго зноў прызналі вінаватым па новай справе аб "стварэнні экстрэмісцкага фарміравання", дадаўшы да тэрміна яшчэ 6 месяцаў.

Вадзім у жніўні і кастрычніку 2020 года адбываў адміністрацыйныя арышты. Чарговае затрыманне адбылося 28 чэрвеня 2021 года ў рамках крымінальнай справы па эпізодзе на аб'екце сувязі ВМФ РФ пад Вілейкай.

Паводле версіі абвінавачання, агучанай у судзе, Вадзім разам з Аляксеем Глотавым, "апрануўшыся ў камуфляж і ўзброіўшыся агнястрэльнай зброяй, праніклі на тэрыторыю ваеннага аб'екта і ўсталявалі выбуховыя прылады з радыусам паражэння да 11 метраў". Адно з іх не спрацавала і было абясшкоджана. Экспертыза паказала, што ініцыяванне праходзіла з запаволеным дзеяннем.

Урон ацанілі больш як у 26 тысяч рублёў. Таксама прагучала, што Вадзім "планаваў выехаць на тэрыторыю Украіны для праходжання ваеннай падрыхтоўкі".

У снежні 2022 года яго прызналі вінаватым і прыгаварылі да пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму і буйнога штрафу.

У 2025 годзе адбылося судовае паседжанне па пытанні замены рэжыму адбывання пакарання, у выніку якога Вадзіма перавялі на турэмны рэжым.

Таццяна — сузаснавальніца школы маладых менеджэраў публічнага адміністравання Sympa, экспертка даследчага праекта Bipart, магістар паліталогіі.

Яна была затрымана ў Мінску ноччу з 28 на 29 чэрвеня 2021 года ў аэрапорце пры праходжанні пашпартнага кантролю на выезд з краіны. Вядома, што Таццяна збіралася ляцець начным рэйсам у Тбілісі. Пазней стала вядома, што яна была затрыманая ў сувязі з узбуджанай крымінальнай справай. Таццяну даставілі ў ІЧУ на Акрэсціна, а праз некалькі дзён перавялі ў СІЗА.

6 лютага 2023 года ў судзе пачалі разглядаць яе справу па абвінавачанні ў «дапамозе дзеянням, накіраваным на захоп улады», «заклікам да дзеянняў, якія наносяць шкоду нацыянальнай бяспецы» і «распальванні сацыяльнай варожасці». 17 сакавіка таго ж года суд у закрытым рэжыме прыгаварыў Таццяну да 10 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму.

Ягор быў затрыманы ў лютым 2021 года і пазней асуджаны па справе аб падпале танка Т-72 у складзе ваеннага эшалона на чыгуначнай станцыі ў Сцяпянцы. Па матэрыялах справы, уначы 31 студзеня 2021 года ён кінуў у танк «кактэйль Молатава» з надпісам «АГСБ». Яго дзеянні кваліфікавалі як «акт тэрарызму». Па версіі абвінавачання, Ягор здзейсніў падпал, зыходзячы са сваіх палітычных поглядаў.

У пачатку кастрычніка 2023 года стала вядома, што Ягора перавялі ў СІЗА-1 у сувязі з новай крымінальнай справай, узбуджанай па артыкуле «арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх». Па гэтай справе яго прыгаварылі яшчэ да шасці месяцаў зняволення.

Сяргей, былы начальнік аддзела РУП "Мінскае гарадское агенцтва па дзяржаўнай рэгістрацыі і зямельным кадастры", быў затрыманы ў чэрвені 2021 года па справе аб размяшчэнні ў тэлеграм-канале асабістых дадзеных супрацоўнікаў Смаргонскага РАУС. Па версіі абвінавачання, з восені 2020 года па люты 2021 года ён перадаў адміністратарам тэлеграм-каналаў персанальныя дадзеныя больш за дзесяць супрацоўнікаў МУС і прадстаўнікоў улады.

У жніўні 2022 года Сяргея прызналі вінаватым па некалькіх крымінальных артыкулах, уключаючы "перавышэнне ўлады або службовых паўнамоцтваў", і прыгаварылі да пазбаўлення волі з пазбаўленнем права займаць пасады, звязаныя з выкананнем арганізацыйна-распарадчых абавязкаў, тэрмінам на 5 гадоў.

Людміла — былая генеральная дырэктарка TUT.BY. Працавала ў TUT.BY з 2008 года: спачатку — юрысконсультам, пазней — дырэктаркай. У 2017 годзе ўзначаліла "Тут Бай Медыя".

У траўні 2021 года яе затрымалі ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па абвінавачанні ва ўхіленні ад выплаты падаткаў.

У кастрычніку 2022 года КДБ унёс Людмілу ў спіс "датычных да тэрарыстычнай дзейнасці". Пазней ёй таксама прад'явілі абвінавачанні ў "распальванні варожасці" і "закліках да дзеянняў супраць нацыянальнай бяспекі".

Судовы працэс праходзіў у закрытым рэжыме і доўжыўся больш за два месяцы — усяго адбылося 37 паседжанняў. У сакавіку 2023 года Людміла была прыгаворана да працяглага тэрміну пазбаўлення волі і буйнога штрафу.

Яўген — былы следчы СК, а таксама ініцыятар праекта bychange.me, упершыню быў затрыманы ўвечары 24 лістапада 2020 года ў Мінску ў рамках крымінальнай справы, узбуджанай па артыкуле «арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, або актыўны ўдзел у іх». Праз 10 содняў яго адпусцілі, аднак у красавіку 2021 года ён быў зноў арыштаваны і пазней асуджаны па шасці крымінальных артыкулах, у тым ліку за «арганізацыю масавых беспарадкаў» у 2020 годзе, «распальванне іншай сацыяльнай варожасці» ў інтэрв'ю і тэкстах .

Па версіі Генеральнай пракуратуры, Яўген быў «актыўным удзельнікам Telegram-чата "ХАТА", дзейнасць якога накіравана на арганізацыю злачынстваў экстрэмісцкай накіраванасці». Суд праходзіў у закрытым рэжыме, а ў Яўгена ўзялі падпіску аб невыдаванні матэрыялаў справы.

Руслан быў затрыманы ў студзені 2021 года і асуджаны за выраб і распаўсюджванне "вожыкаў" перад калонай аўтамабіляў, якія ўдзельнічалі ў праўладным аўтапрабегу восенню 2020 года. Таксама ён быў абвінавачаны ў спробе пашкодзіць чыгуначныя пуці, злучыўшы рэйкі металічным дротам, што мог затрымаць рух цягнікоў.

Руслан захапляецца экстрымам і арбарыстыкай. Ён любіць вышыню і атрымлівае драйв, седзячы на даху ці абдымаючы верхавіны дрэў. У турме ён адкрыў для сябе здольнасці да малявання. У асабістым жыцці займаецца працай з дрэвам, вырошчваннем бульбы, трымае свіней і любіць коней.

У Руслана дабраякасная пухліна галаўнога мозгу, а таксама моцныя болі ў спіне , з-за якіх ён часам не мог устаць з ложка.

Віктар быў затрыманы 4 студзеня 2020 года ў межах крымінальнай «справы Аўтуховіча» і абвінавачаны ва ўдзеле ў «тэрарыстычнай арганізацыі», якая мае дачыненне да падпалаў маёмасці супрацоўнікаў міліцыі. Яго асудзілі за "ўдзел у злачыннай арганізацыі", "замах на захоп улады", "незаконныя дзеянні ў дачыненні да агнястрэльнай зброі" і "незаконнае перамяшчэнне агнястрэльнай зброі праз мытную мяжу".

У 2024 годзе Віктара паўторна асудзілі за «злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі». З лютага 2025 года ён знаходзіўся ў памяшканні камернага тыпу (ПКТ), а ў маі таго ж года стала вядома аб новым прыгаворы па тым жа артыкуле, які часта прымяняюць да зняволеных за адмову супрацоўнічаць з адміністрацыяй. У выніку агульны тэрмін пазбаўлення волі склаў 22 гады і 6 месяцаў.

3 ліпеня 2025 г. была разгледжана апеляцыйная скарга Віктара.

У снежні 2025 года Віктара хутчэй за ўсё асудзілі чарговы раз па 411 артыкуле.

Вядомая грамадская дзяячка, якая раней удзельнічала ў Аб'яднанай грамадзянскай партыі, была затрыманая 4 студзеня 2021 года ў межах «справы Аўтуховіча» і абвінавачаная ва ўдзеле ў «тэрарыстычнай арганізацыі», звязанай з падпаламі маёмасці міліцыі. Вольга асуджана за «ўдзел у злачыннай арганізацыі», «замах на захоп улады», «распальванне варожасці», «заклікі да санкцый» і «незаконныя дзеянні са зброяй».

У зняволенні ў палітвязнанкі ўзнікла падазрэнне на дыябет. У сакавіку 2024 года яе паўторна асудзілі за «злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі калоніі».

Уладзімір быў затрыманы 30 снежня 2020 года ў межах крымінальнай «справы Аўтуховіча» па абвінавачанні ў «падрыхтоўцы тэракту», аднак пазней гэтае абвінавачанне было знята. У траўні 2021 года яго асудзілі за «гвалт у дачыненні да службовай асобы». Следства сцвярджала, што пры затрыманні ён пагражаў следчым і разбіў свой мабільны тэлефон.

Разгляд «справы Аўтуховіча» пачаўся ў траўні 2022 года. Падчас суда Уладзіміра некалькі разоў выдалялі з паседжанняў і адпраўлялі ў карцэр. На адным з чэрвеньскіх паседжанняў яго змясцілі ў клетку ў адной бялізне, прышпіліўшы рукі кайданкамі да кратаў. У адказ Уладзімір аб'явіў галадоўку, якую трымаў 11 дзён. Па гэтай справе ён быў асуджаны за «стварэнне злачыннай арганізацыі» і «замах на захоп улады».

У снежні 2022 года Уладзіміру прад'явілі новае абвінавачанне за абразу пракурора Людмілы Герасіменкі, якая прадстаўляла абвінавачанне па «справе Аўтуховіча», і дадалі дадатковы тэрмін. У выніку яго прыгаварылі да 20 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму.

У кастрычніку 2023 года пераведзены на турэмны рэжым.

Ірына была затрымана ў снежні 2020 года разам з сынам у межах крымінальнай "справы Аўтуховіча". Мікалая Аўтуховіча ўлады назвалі "арганізатарам і кіраўніком тэрарыстычнай групоўкі". Яе абвінавацілі ва ўдзеле ў "тэрарыстычнай арганізацыі", якая мае дачыненне да падпалаў маёмасці супрацоўнікаў міліцыі. Ірына была асуджаная за "ўдзел у злачыннай арганізацыі", "акт тэрарызму", "замах на захоп улады", а таксама за ўдзел у пратэстнай акцыі, якая праходзіла ў верасні 2020 года ў Брэсце.

Павал, сын праваслаўнага святара і супрацоўнік аддзела прымусовага выканання Ленінскага раёна горада Брэста, быў затрыманы 1 снежня 2020 года разам з бацькамі ў межах крымінальнай "справы Аўтуховіча". Мікалая Аўтуховіча ўлады назвалі "арганізатарам і кіраўніком тэрарыстычнай групоўкі". Павел быў асуджаны за "ўдзел у злачыннай арганізацыі", "акт тэрарызму", "замах на захоп улады" і "незаконныя дзеянні ў адносінах да агнястрэльнай зброі".

У кастрычніку 2023 году яго перавялі на турэмны рэжым.