Oleg Anatolyevich Bely

Olga, pracownica mińskiego biura adwokata Jurija Zienkowicza, została zatrzymana 12 kwietnia 2021 r. w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie artykułu „spisek lub inne działania mające na celu przejęcie władzy państwowej”.

Na początku czerwca 2022 r. KGB zakończyło wstępne dochodzenie, po którym okazało się, że postawiono jej nowe zarzuty. We wrześniu 2022 r. Olga została skazana za „aktywny udział w działaniach grupowych rażąco naruszających porządek publiczny”.

Została zwolniona w grudniu 2022 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

Według śledczych Anastazję skazano za utrudnianie działań policji podczas aresztowania mężczyzny w Lidzie 27 września 2020 r., stosując przemoc: zerwała pas naramienny jednego funkcjonariusza i uderzyła go w głowę, a drugiemu zerwała pas naramienny.

Została zwolniona w marcu 2022 r. na mocy ułaskawienia.

Alinę zatrzymano 29 listopada 2020 r. i przewieziono do Centralnego Komisariatu Policji w Mińsku za „udział w niedozwolonej imprezie masowej”. Według zarzutów, na komisariacie policji groziła policjantowi, zerwała mu maskę, szarpała się, popychała i ugryzła go w udo. Początkowo skazano ją na 13 dni aresztu administracyjnego, ale w grudniu 2020 r. została ponownie aresztowana w związku ze sprawą karną, a później skazana za „przemoc wobec funkcjonariusza policji”.

Została zwolniona w październiku 2022 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

Mia została zatrzymana w styczniu 2021 r. po przesłuchaniu przez Komitet Śledczy, a następnie skazana na podstawie artykułu o „podżeganiu do nienawiści lub niezgody” za wyrażenie swojej opinii na temat sytuacji politycznej w kraju w portalu społecznościowym VKontakte.

Została zwolniona w październiku 2023 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

Aktywistka i wolontariuszka Olga została zatrzymana w marcu 2021 r. W chwili aresztowania zastosowano wobec niej przemoc fizyczną. Została skazana za udział w protestach, które odbyły się w Mińsku w 2020 r. przeciwko przemocy i wynikom wyborów prezydenckich, a także na podstawie artykułu o „tworzeniu grupy ekstremistycznej lub uczestnictwie w niej”.

Olga była obserwatorką wyborów, pracowała jako wolontariuszka w pobliżu aresztu śledczego w Mińsku przy ulicy Okrestina, a później w sądach. Podczas protestów ulicznych była kilkakrotnie zatrzymywana i karana wysokimi grzywnami.

We wrześniu 2024 roku Olga została zwolniona z więzienia po odbyciu całości kary nałożonej na nią przez sąd.

Witalija została zatrzymana po powrocie na Białoruś w ramach postępowania karnego wszczętego po spontanicznych protestach, które miały miejsce 10 sierpnia 2020 r. w Brześciu przeciwko sfałszowaniu wyborów prezydenckich. Została skazana za udział w „masowych zamieszkach”. Według materiałów sprawy łączna wartość strat wyniosła około 24 tysięcy rubli białoruskich.

Została zwolniona w grudniu 2024 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

Natalia została po raz pierwszy zatrzymana i skazana na areszt administracyjny 29 sierpnia 2020 r. po Marszu Solidarności Kobiet. Została zatrzymana wraz z bratem Aleksandrem w trolejbusie, a wideo z ich zatrzymania obiegło media i portale społecznościowe.

W październiku 2020 r. została ponownie zatrzymana i skazana na podstawie artykułu „przemoc wobec funkcjonariusza policji” za ugryzienie funkcjonariusza policji ds. zamieszek Andrieja Chomicza w udo podczas jej aresztowania w sierpniu.

Zwolniony w maju 2021 r., po odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Julia została zatrzymana i skazana za próbę pomocy ofierze podczas protestu, który odbył się 4 października 2020 r. w Witebsku przeciwko wynikom wyborów prezydenckich. Ofiara leżała twarzą do ziemi, jednak policja nie pozwoliła jej zbliżyć się do siebie, a następnie użyła gazu. Na znak rozpaczy i żalu, że nie była w stanie udzielić pomocy, dziewczyna uderzyła w tył policyjnego minibusa.

Wydany we wrześniu 2021 roku w ramach ułaskawienia.

Daria, dziennikarka telewizji Biełsat, relacjonowała na żywo z dziedzińca Placu Przemian, gdzie 15 listopada 2020 r. pokojowi protestujący zebrali się na wiecu protestacyjnym, który odbył się w Mińsku pod hasłem „Wychodzę”. To były ostatnie słowa Romana Bondarenki, który został zamordowany przez siły bezpieczeństwa, a zgromadzeni przybyli, aby uczcić jego pamięć. Daria została zatrzymana wraz ze swoją koleżanką Ekateriną Bakhvalovą podczas ostrego stłumienia protestu, a później została skazana za „udział w akcjach zbiorowych, które w rażący sposób naruszają porządek publiczny”.

Zwolniony we wrześniu 2022 r., po odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Sofia została zatrzymana w ramach sprawy karnej związanej z wydarzeniami z 6 września 2020 r. podczas „Marszu Jedności” w Mińsku i została skazana za malowanie tarcz barierek specjalnego wyposażenia.

Zwolniony we wrześniu 2022 r., po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

13 października 2020 r. zatrzymano i skazano byłego korespondenta „Narodnej Woli” za blokowanie drogi w dzielnicy Serebryanka w Mińsku. W styczniu 2022 roku Olga została ponownie skazana za komentarz skierowany do brzeskiego policjanta i skazana na półtora roku „domowej roboty chemikaliami”. W wyniku dodania warunków jej łączny wymiar kary wzrósł o sześć miesięcy.

Zwolniony w grudniu 2022 r., po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Natalia, obywatelka Białorusi i Szwajcarii, została zatrzymana 19 września 2020 r. podczas marszu kobiet – protestu w Mińsku. Podczas zatrzymania próbowała się uwolnić i zdarła kominiarkę z rąk funkcjonariusza policji. W rezultacie postawiono jej zarzuty karne i skazano ją za „stawianie oporu funkcjonariuszowi policji”.

We wrześniu 2021 r. sąd zmienił areszt Natalii na więzienie.

Została zwolniona 18 lutego 2022 r. dzięki staraniom dyplomatycznym władz szwajcarskich.

Aktywistka społeczna została zatrzymana 3 stycznia 2021 r. w swoim domu, po tym jak siły bezpieczeństwa wyważyły drzwi, przeprowadziły przeszukanie i skonfiskowały część jej rzeczy. Polinę skazano za „grożenie użyciem przemocy wobec pracownika agencji spraw wewnętrznych” i „obrażenie urzędnika państwowego”. Odmówiła składania zeznań zarówno w trakcie śledztwa, jak i w sądzie.

W kwietniu 2022 r. wyrok Poliny przedłużono z powodu zarzutów „nieposłuszeństwa wobec żądań administracji kolonii”, a w październiku 2023 r. została ponownie skazana na podstawie tego samego artykułu. Polina jest pierwszą więźniarką polityczną na Białorusi skazaną na podstawie tego artykułu. Artykuł ten dotyczy więźniów, którzy odmawiają współpracy z administracją, często z powodu zarzucanych im naruszeń.

Więzień polityczny jest systematycznie poddawany presji psychicznej i przemocy fizycznej; Była wielokrotnie umieszczana w izolatce, celach karnych i celach karnych.

Rada BRL odznaczyła Polinę Szarendę-Panasiuk Orderem Pościgu.

W marcu 2024 r. w materiale propagandowym o Polinie przypadkowo pojawił się żółty znacznik wskazujący datę zakończenia jej uwięzienia - 21 maja. Tego dnia jednak nie została zwolniona i po raz trzeci oskarżono ją o „nieposłuszeństwo wobec administracji kolonii”, za co została ponownie skazana w październiku 2024 r.

Została zwolniona 1 lutego 2025 r. po odbyciu pełnej kary (cztery kolejne kary).