Mikalai Mikalayevich Karpenkau
- Strona główna
- Zaangażowany w represje
- Mikalai Mikalayevich Karpenkau
Mikalai Mikalayevich Karpenkau
Szef Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji (obecnie Dowódca Wojsk Wewnętrznych)
Pracownik Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi (2007-2014)
1997-2005 - Żołnierz Jednostki Wojskowej 01549 (1997)
Służba w organach ścigania, pobicia cywilów, niszczenie mienia.
Klient Aleksandra Łukaszenki. Pracował w departamencie ochrony osobistej (bliskie otoczenie) Służby Bezpieczeństwa Prezydenta. Były dowódca jednostki specjalnej Ałmaz.
Przewodniczył pobiciu kandydata na prezydenta Aleksandra Kozulina (2 marca 2006 r.).
Postrzelony w samochód Jurija Radziwiłła (2006).
Uczestniczył w pobiciu kandydata na prezydenta Władimira Nieklajewa i rozpędzeniu pokojowego protestu 19 grudnia 2010 r. w Mińsku.
O'Petit i jego syn, Igor Karpenkow, wybili szyby w kawiarni Nemiga (2020). Jako urzędnik, szef Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, umyślnie dopuścił się działań, które wyraźnie przekroczyły uprawnienia i uprawnienia przyznane mu na zajmowanym stanowisku, z użyciem środków specjalnych. Mianowicie, używając gumowej pałki (PR-73), bezpodstawnie rozbił szklane drzwi wejściowe kawiarni O'Petit.
Dowodził grupą zbrojną, która pobiła demonstrantów!
Jako szef Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi, czyli urzędnik, działając w grupie z podwładnymi i przekraczając swoje uprawnienia, 13 października 2020 roku otwarcie porwał osobę mieszkającą przy ul. Uljanowskiej 3, m. 29, obywatela M.L. Choroszin nielegalnie przewiózł go do Pierwomajskiego Rejonowego Wydziału Spraw Wewnętrznych w Mińsku, gdzie torturował ofiarę.
Dopuścił się deportacji, bezprawnego zatrzymania, zniewolenia, masowych lub systematycznych egzekucji pozasądowych, porwań, a następnie zaginięć, tortur oraz aktów okrucieństwa ze względu na rasę, narodowość, przynależność etniczną, przekonania polityczne lub religię ludności cywilnej.
Szef Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji (obecnie Dowódca Wojsk Wewnętrznych)
Pracownik Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi (2007-2014)
1997-2005 - Żołnierz Jednostki Wojskowej 01549 (1997)
Służba w organach ścigania, pobicia cywilów, niszczenie mienia.
Klient Aleksandra Łukaszenki. Pracował w departamencie ochrony osobistej (bliskie otoczenie) Służby Bezpieczeństwa Prezydenta. Były dowódca jednostki specjalnej Ałmaz.
Przewodniczył pobiciu kandydata na prezydenta Aleksandra Kozulina (2 marca 2006 r.).
Postrzelony w samochód Jurija Radziwiłła (2006).
Uczestniczył w pobiciu kandydata na prezydenta Władimira Nieklajewa i rozpędzeniu pokojowego protestu 19 grudnia 2010 r. w Mińsku.
O'Petit i jego syn, Igor Karpenkow, wybili szyby w kawiarni Nemiga (2020). Jako urzędnik, szef Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, umyślnie dopuścił się działań, które wyraźnie przekroczyły uprawnienia i uprawnienia przyznane mu na zajmowanym stanowisku, z użyciem środków specjalnych. Mianowicie, używając gumowej pałki (PR-73), bezpodstawnie rozbił szklane drzwi wejściowe kawiarni O'Petit.
Dowodził grupą zbrojną, która pobiła demonstrantów!
Jako szef Głównego Zarządu ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi, czyli urzędnik, działając w grupie z podwładnymi i przekraczając swoje uprawnienia, 13 października 2020 roku otwarcie porwał osobę mieszkającą przy ul. Uljanowskiej 3, m. 29, obywatela M.L. Choroszin nielegalnie przewiózł go do Pierwomajskiego Rejonowego Wydziału Spraw Wewnętrznych w Mińsku, gdzie torturował ofiarę.
Dopuścił się deportacji, bezprawnego zatrzymania, zniewolenia, masowych lub systematycznych egzekucji pozasądowych, porwań, a następnie zaginięć, tortur oraz aktów okrucieństwa ze względu na rasę, narodowość, przynależność etniczną, przekonania polityczne lub religię ludności cywilnej.
Lista represjonowanych
We wrześniu 2021 r. Jewgienij został uznany winnym znieważenia urzędnika państwowego i Łukaszenki.
Według przedstawiciela prokuratury, w grudniu 2020 r. opublikował on na swojej stronie w serwisie VKontakte film, którego tytuł i treść zawierały negatywną ocenę Łukaszenki, wyrażoną w sposób niegrzeczny i obsceniczny.
W lutym 2021 r. Jewgienij opublikował także w mediach społecznościowych nagranie wideo, które – według materiałów sprawy – sąd uznał za publiczną zniewagę wiceministra spraw wewnętrznych Karpenkowa.
W maju 2021 r. Siergiej został uznany winnym w postępowaniu karnym wszczętym na podstawie artykułu o znieważeniu urzędnika państwowego za komentarz zamieszczony na czacie Telegram „Brześć 97%” na temat szefa Głównego Zarządu Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej Nikołaja Nikołajewicza Karpieńkowa, który według prokuratury zawierał „negatywną ocenę”.