Maria, członkini prezydium Rady Koordynacyjnej i szefowa sztabu Wiktora Babaryki , została porwana 7 września 2020 roku i przewieziona na granicę białorusko-ukraińską w celu deportacji. Podarła paszport i odmówiła opuszczenia kraju. 9 września została zatrzymana i osadzona w areszcie.
We wrześniu 2021 roku została skazana za „spisek mający na celu przejęcie władzy za pomocą środków sprzecznych z konstytucją”, „wezwanie do podjęcia działań przeciwko bezpieczeństwu narodowemu” i „utworzenie grupy ekstremistycznej”.
W listopadzie 2022 roku Maria przeszła operację z powodu perforacji wrzodu i zapalenia otrzewnej. Od marca 2023 roku przebywa w kolonii karnej. Ze względu na problemy zdrowotne nie mogła pracować; była nawet pod opieką osób towarzyszących na spotkaniach formacyjnych.
Maria była długo przetrzymywana w odosobnieniu. Latem 2024 roku wyszło na jaw, że administracja odizolowała ją od innych więźniów, a strażnicy byli stale obecni. 12 listopada 2024 roku zobaczyła ojca po raz pierwszy od 18 miesięcy.
Spotkanie odbyło się w szpitalu więziennym i nie jest jasne, czy Maria była w trakcie leczenia, czy też została tam przewieziona z PKT. Wcześniej nie było z nią żadnego kontaktu, a informacje o jej stanie zdrowia były dostępne jedynie od innych osadzonych.
Po tym spotkaniu została ponownie odcięta od świata zewnętrznego i do dziś jest przetrzymywana w odosobnieniu.
W lutym 2025 r. jej siostra poinformowała, że Maria wróciła do jednostki i wyraziła nadzieję, że kontakt z nią zostanie przywrócony.
13 grudnia 2025 roku została zwolniona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cola, i zabrana na Ukrainę.
