Stanislav Sergeevich Kovalev
Współsprawca przestępstw przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Stanisław Siergiejewicz Kowalow jest funkcjonariuszem organów ścigania zaangażowanym w represje o podłożu politycznym.
Winny stosowania przemocy i stwarzania nieodpowiednich warunków dla więźniów politycznych w Kolonii Karnej nr 4 w Homlu. Przez długi czas pełnił funkcję zastępcy naczelnika kolonii ds. bezpieczeństwa i pracy operacyjnej. W sierpniu 2024 roku został naczelnikiem Kolonii Karnej nr 4 i otrzymał stopień pułkownika.
Wywierał presję psychologiczną na kobiety skazane z przyczyn politycznych. Nakazał personelowi operacyjnemu kolonii izolowanie więźniów politycznych, odmawianie im opieki medycznej i okrutne traktowanie. Brał udział w sporządzaniu zawiadomień o naruszeniach z sfingowanych powodów, w celu umieszczenia ich w izolacji lub pozbawienia paczek żywnościowych. Co miesiąc podejmował decyzje o skierowaniu więźniów politycznych do izolatki, w tym Weroniki Kazak, Julii Jurgielewicz, Nastii Kuchty, Natalii Matwiejewej, Nasty Łojko, Natalii Duliny, Marii Kolesnikowej, Ludmiły Czekiny, Olgi Radionowej, 70-letniej Iriny Merkhel i wielu innych. Nakazał również skierowanie aktywistki praw człowieka Nasty Łojko do celi karnej na najwyższy wymiar kary (po sześciu miesiącach).
Współsprawca przestępstw przeciwko prawom i wolnościom obywateli Białorusi. Stanisław Siergiejewicz Kowalow jest funkcjonariuszem organów ścigania zaangażowanym w represje o podłożu politycznym.
Winny stosowania przemocy i stwarzania nieodpowiednich warunków dla więźniów politycznych w Kolonii Karnej nr 4 w Homlu. Przez długi czas pełnił funkcję zastępcy naczelnika kolonii ds. bezpieczeństwa i pracy operacyjnej. W sierpniu 2024 roku został naczelnikiem Kolonii Karnej nr 4 i otrzymał stopień pułkownika.
Wywierał presję psychologiczną na kobiety skazane z przyczyn politycznych. Nakazał personelowi operacyjnemu kolonii izolowanie więźniów politycznych, odmawianie im opieki medycznej i okrutne traktowanie. Brał udział w sporządzaniu zawiadomień o naruszeniach z sfingowanych powodów, w celu umieszczenia ich w izolacji lub pozbawienia paczek żywnościowych. Co miesiąc podejmował decyzje o skierowaniu więźniów politycznych do izolatki, w tym Weroniki Kazak, Julii Jurgielewicz, Nastii Kuchty, Natalii Matwiejewej, Nasty Łojko, Natalii Duliny, Marii Kolesnikowej, Ludmiły Czekiny, Olgi Radionowej, 70-letniej Iriny Merkhel i wielu innych. Nakazał również skierowanie aktywistki praw człowieka Nasty Łojko do celi karnej na najwyższy wymiar kary (po sześciu miesiącach).
Lista represjonowanych
Mieszkaniec Witebska.
Dziewczynce postawiono zarzuty na podstawie artykułu 130 Kodeksu karnego (podżeganie do nienawiści społecznej) za przekazywanie danych o funkcjonariuszach służb bezpieczeństwa, nauczycielach i sędziach kanałowi Telegram „Czarna Księga Białorusi”.
Została zwolniona w kwietniu 2026 r. po odbyciu kary .
- Stowarzyszenia
- Dziennikarze
30 października Irina została zatrzymana na lotnisku w Mińsku, gdy wracała z mężem z wakacji. 1 listopada sędzia okręgu Pierwomajskiego Maksim Trusewicz skazał ich oboje na 15 dni aresztu za rzekome przechowywanie na Facebooku materiałów uznanych za „ekstremistyczne”. 15 listopada dziennikarka Irina Sławnikowa została skazana na kolejne 15 dni aresztu, po raz drugi z rzędu. 26 listopada ujawniono, że Irina Sławnikowa została uznana za podejrzaną z artykułu 342 Kodeksu karnego.
11 września 2025 roku ujawniono, że 52 więźniów politycznych białoruskiego reżimu zostało przymusowo deportowanych na terytorium Litwy. Wśród nich są obywatele krajów europejskich . Wśród zwolnionych znalazła się Irina Sławnikowa .
- Stowarzyszenia
- Administratorzy TG-kanałów
Jana została zatrzymana w Petersburgu 1 listopada 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego na podstawie kilku artykułów, w tym „podżegania do innych form nienawiści i niezgody społecznej”, „publicznego nawoływania do przejęcia władzy państwowej” oraz „utworzenia lub uczestnictwa w grupie ekstremistycznej”.
W maju 2022 r. rosyjski sąd odmówił Janie tymczasowego azylu.
9 sierpnia 2022 r. została ekstradowana z Rosji na Białoruś, pomimo zakazu ekstradycji wydanego przez Komitet Praw Człowieka ONZ.
W czerwcu 2023 roku Janę uznano za winną prowadzenia kanału Telegram „Witebsk 97%”, na którym, według śledczych, publikowała wiadomości z „negatywnymi ocenami funkcjonariuszy organów ścigania i agencji rządowych”, a także rzekomo publikowała „wezwania do wyrządzenia krzywdy funkcjonariuszom policji” i „materiały ekstremistyczne”.
16 września 2026 roku została zwolniona po wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a, i zabrana na Litwę.
Jekatierina została aresztowana 20 września 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „chuligaństwa popełnionego przez grupę osób” oraz „organizacji i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynnego w nich udziału”.
W maju 2022 roku została uznana za winną i skazana na karę więzienia za występ na cmentarzu miejskim w Witebsku: grupa młodych ludzi umieściła na grobie portret Łukaszenki i otworzyła szampana.
Zwolniony w sierpniu 2024 r. w ramach ułaskawienia.
Julia została zatrzymana 20 września 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułu „chuligaństwo popełnione przez grupę osób”.
W maju 2022 roku została uznana za winną i skazana na karę więzienia za występ na cmentarzu miejskim w Witebsku: grupa młodych ludzi umieściła na grobie portret Łukaszenki i otworzyła szampana.
Wydany we wrześniu 2024 r. w ramach ułaskawienia.
Olga została aresztowana we wrześniu 2021 roku za pomalowanie ponad 80 bel sianokiszonki, w związku z czym wszczęto przeciwko niej postępowanie karne o umyślne chuligaństwo. Została tymczasowo aresztowana do czasu rozprawy i umieszczona w areszcie tymczasowym.
W styczniu 2022 roku Oldze postawiono zarzut „rażącego naruszenia porządku publicznego poprzez próbę rozpraszania uwagi kierowców i utrudniania ruchu drogowego” i skazano ją na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.
Została zwolniona w maju 2022 r., po odbyciu całości kary nałożonej przez sąd.
Natalia została skazana w sierpniu 2021 roku w postępowaniu karnym wszczętym pod zarzutem znieważenia Łukaszenki i zniszczenia dokumentów urzędowych. Według prokuratury, funkcjonariusze policji przybyli do domu Natalii 27 maja 2021 roku. Tam, według śledczych, „publicznie znieważyła” Łukaszenkę słowami „mamy pieprzone państwo” i „pieprzonego prezydenta”, popełniając tym samym przestępstwo, jak twierdzi prokuratura. Godzinę później śledczy przeszukali jej mieszkanie. Podczas przeszukania, jak twierdzi prokuratura, Natalia, „chcąc wyrazić swoją wyższość i pobłażliwość”, podarła raport policyjny, „uszkadzając w ten sposób dokument urzędowy”.
Została zwolniona w marcu 2022 r. w ramach ułaskawienia.
- Stowarzyszenia
- Dziennikarze
Irina, redaktor naczelna i dyrektor agencji informacyjnej BelaPAN, została zatrzymana 18 sierpnia 2021 roku po przeszukaniu jej domu i biura agencji, a także po przesłuchaniu. Początkowo została umieszczona w areszcie tymczasowym na 72 godziny w ramach postępowania karnego z artykułu „organizacja lub przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub udział w nich”. Nie została jednak zwolniona i 10 dni później została przeniesiona do aresztu śledczego. Zarzut został później zmieniony na zarzut unikania płacenia podatków.
W listopadzie 2021 roku ujawniono, że Irina została również oskarżona o „utworzenie grupy ekstremistycznej”. W październiku 2022 roku uznano ją winną „udziału w grupie ekstremistycznej”, skazano na karę pozbawienia wolności i zakazano jej zajmowania niektórych stanowisk przez pięć lat.
Irina została zwolniona w grudniu 2024 r., po odbyciu całości kary nałożonej na nią przez sąd.
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Rodzice nieletnich
Julia została po raz pierwszy skazana, wraz z mężem, za „udział w grupowych działaniach rażąco naruszających porządek publiczny” w postępowaniu karnym wszczętym po proteście, który odbył się 13 września 2020 roku w Brześciu. Podczas protestu ludzie śpiewali i tańczyli w kręgu, ale użyto wobec nich armatki wodnej. Sąd skazał Julię na ograniczenie wolności w formie „aresztu domowego”.
Kilka miesięcy później, 13 października 2021 roku, jej dom został przeszukany, po czym została zatrzymana w związku z nową sprawą karną i umieszczona w areszcie tymczasowym. W lipcu 2022 roku została ponownie skazana za sześć zarzutów karnych, oskarżając ją o udzielanie informacji na temat funkcjonariuszy zaangażowanych w ściganie karne jej rodziny. Sąd skazał Julię na karę pozbawienia wolności i grzywnę. W postępowaniu apelacyjnym sąd skrócił jej karę pozbawienia wolności jedynie o trzy miesiące oraz grzywnę. Ostatecznie wyrok wyniósł 4 lata i 9 miesięcy pozbawienia wolności.
W styczniu 2025 roku okazało się, że Julia została po raz trzeci osądzona na podstawie artykułu o „wspieraniu działalności ekstremistycznej”.
Jesienią 2025 roku została zwolniona po odbyciu całej kary.
Alinę skazano za występy z manekinami w kształcie policjantów, na których widniał napis „OMON”. Przed aresztowaniem na sali sądowej przebywała w areszcie domowym od stycznia 2021 r.
Została zwolniona w lutym 2022 r. po odbyciu całej kary.
Walentynę po raz pierwszy skazano w maju 2021 r. za „udział w grupowych działaniach rażąco naruszających porządek publiczny” w postępowaniu karnym wszczętym po proteście, który odbył się 13 września 2020 r. w Brześciu. Następnie uczestnicy śpiewali i tańczyli w kółku, a przeciwko nim użyto armatki wodnej.
W kwietniu 2024 roku okazało się, że Walentyna została zatrzymana za udział w proteście 10 sierpnia 2020 roku w Brześciu przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich. W sierpniu tego samego roku została skazana na karę pozbawienia wolności, przy czym wcześniej orzeczona kara „aresztu domowego” została zaliczona na poczet jej wyroku.
Została zwolniona na wolność jesienią 2024 r., po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Rodzice nieletnich
Aktywistka i wolontariuszka Olga została zatrzymana w marcu 2021 r. W chwili aresztowania zastosowano wobec niej przemoc fizyczną. Została skazana za udział w protestach, które odbyły się w Mińsku w 2020 r. przeciwko przemocy i wynikom wyborów prezydenckich, a także na podstawie artykułu o „tworzeniu grupy ekstremistycznej lub uczestnictwie w niej”.
Olga była obserwatorką wyborów, pracowała jako wolontariuszka w pobliżu aresztu śledczego w Mińsku przy ulicy Okrestina, a później w sądach. Podczas protestów ulicznych była kilkakrotnie zatrzymywana i karana wysokimi grzywnami.
We wrześniu 2024 roku Olga została zwolniona z więzienia po odbyciu całości kary nałożonej na nią przez sąd.
- Stowarzyszenia
- Uczniowie
Witalija została zatrzymana po powrocie na Białoruś w ramach postępowania karnego wszczętego po spontanicznych protestach, które miały miejsce 10 sierpnia 2020 r. w Brześciu przeciwko sfałszowaniu wyborów prezydenckich. Została skazana za udział w „masowych zamieszkach”. Według materiałów sprawy łączna wartość strat wyniosła około 24 tysięcy rubli białoruskich.
Została zwolniona w grudniu 2024 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.
- Stowarzyszenia
- Dziennikarze
Daria, dziennikarka telewizji Biełsat, relacjonowała na żywo z dziedzińca Placu Przemian, gdzie 15 listopada 2020 r. pokojowi protestujący zebrali się na wiecu protestacyjnym, który odbył się w Mińsku pod hasłem „Wychodzę”. To były ostatnie słowa Romana Bondarenki, który został zamordowany przez siły bezpieczeństwa, a zgromadzeni przybyli, aby uczcić jego pamięć. Daria została zatrzymana wraz ze swoją koleżanką Ekateriną Bakhvalovą podczas ostrego stłumienia protestu, a później została skazana za „udział w akcjach zbiorowych, które w rażący sposób naruszają porządek publiczny”.
Zwolniony we wrześniu 2022 r., po odbyciu kary orzeczonej przez sąd.
| 03.09.2022 | Wydany!! |
- Stowarzyszenia
- Aktywiści
- Ludzie niepełnosprawni
- Emeryci
Galina została zatrzymana 10 grudnia 2020 roku w ramach postępowania karnego w sprawie „Autuchowicza”, którą władze uznały za „organizatorkę grupy terrorystycznej”. Została oskarżona o udział w „organizacji terrorystycznej” zaangażowanej w podpalenia mienia funkcjonariuszy policji. W trakcie śledztwa Galina była stale zastraszana i zmuszana do składania zeznań. Pisała skargi do prokuratury, ale nie otrzymywała na nie odpowiedzi. Była również przetrzymywana w ciężkich warunkach w celi karnej, co doprowadziło do kilkukrotnej utraty przytomności. Została skazana za „udział w organizacji przestępczej”, „akt terrorystyczny” i „usiłowanie przejęcia władzy”.
Wiosną 2024 roku Galina i dwaj inni oskarżeni w „sprawie” zostali zobowiązani do zapłaty odszkodowania za uszkodzenie mienia policjantów w wysokości ponad 40 tysięcy rubli.
11 września 2025 roku ujawniono, że 52 więźniów białoruskiego reżimu zostało przymusowo deportowanych na terytorium Litwy. Wśród nich są obywatele krajów europejskich. Wśród zwolnionych jest Galina Derbysz.
