Dmitry Vladimirovich Aleshkevich

Nikita został aresztowany w październiku 2019 roku i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku, dokonane w ramach solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na siedem lat więzienia, ale w wyniku apelacji wyrok skrócono do czterech lat. W maju 2020 roku Nikita został przeniesiony do zakładu karnego.

W marcu 2022 roku został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W marcu 2023 roku został ponownie przeniesiony do zakładu karnego.

Przez cały okres pobytu w więzieniu Nikita był poddawany nieustannej presji. Często trafiał do izolatki, gdzie przez dziesiątki dni przebywał w izolacji. Nie pozwolono mu na odwiedziny rodziny, ograniczono mu dostęp do korespondencji, a jego rzeczy osobiste zostały skonfiskowane. W odpowiedzi na trudne warunki, Nikita protestował głodówkami i odmową spełniania żądań władz. Regularnie wymierzano mu również kary za drobne wykroczenia, takie jak odmowa sprzątania dziedzińca czy komunikacji między celami.

Trzy miesiące przed zwolnieniem, w lutym 2025 r., Nikita stanął przed sądem po raz kolejny, oskarżony o „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”, w wyniku czego został skazany na kolejny rok więzienia.

Do grudnia 2024 r. Nikita spędziła w sumie 568 dni w odosobnieniu, w tym dwa miesiące ciągłej izolacji.

Na początku grudnia 2025 r. Nikita spędziła 648 dni w izolacji.

Zwolniony wiosną 2026 roku po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Alexey to białoruski zawodnik MMA, wielokrotny mistrz świata w kickboxingu i tajskim boksie, Honorowy Mistrz Sportu Białorusi. Zatrzymano go 10 sierpnia 2020 r. na centralnym placu w Mołodecznie. Po dwóch tygodniach spędzonych w komendzie policji i areszcie śledczym został zwolniony w areszcie domowym. Kiedy Aleksiej nie stawił się na pierwszej rozprawie w dniu 19 listopada 2020 r., został wpisany na listę osób poszukiwanych.

W styczniu 2021 r. został zatrzymany w Moskwie, a sześć miesięcy później mimo zakazu wydanego przez Europejski Trybunał Praw Człowieka został poddany ekstradycji na Białoruś. Aleksiej został skazany pod zarzutem stawiania oporu funkcjonariuszom policji.

W dniu 28 grudnia 2022 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Siergiej został zatrzymany 5 grudnia 2020 r. i skazany za podpalenie kiosku Tabakerka w Żodino.

W kolonii był wielokrotnie karany, m.in. umieszczany w celi karnej, za pisanie wierszy i odmowę pracy za darmo, a także otrzymywał kary za drobne przewinienia.

19 sierpnia 2023 r. Siergiej został zwolniony po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

6 grudnia 2020 roku zatrzymano Wiktora, członka grupy inicjatywnej kandydata na prezydenta Wiktora Babariko, niezależnego obserwatora wyborów w 2020 r. w lokalu wyborczym Khatezhino i wolontariusza. Został skazany za powieszenie na moście wizerunków Ministra Spraw Wewnętrznych i przewodniczącego komisji wyborczej obwodu chateżyńskiego z napisem „Nie zapomnimy, nie wybaczymy!”, A także za nanoszenie obrazów z herbem Białorusi „Pahonia” na konstrukcjach i podporach mostu.

Zwolniono go we wrześniu 2024 r., po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Cyryl został zatrzymany 4 października 2020 r. po „Marszu Wyzwolenia Więźniów Politycznych”, który odbył się w Mińsku. Później został skazany za udział w protestach.

W dniu 18 września 2023 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Iwan został zatrzymany i skazany w sprawie karnej wszczętej po akcji protestacyjnej „Marsz Bohaterów”, która odbyła się 13 września 2020 r. w Mińsku. Został oskarżony o uszkodzenie pojazdu służbowego i napaść na funkcjonariuszy policji. W rezultacie sąd uznał go za winnego „przemocy lub groźby użycia przemocy wobec funkcjonariusza spraw wewnętrznych” oraz „udziału w działaniach zbiorowych rażąco naruszających porządek publiczny”. Iwan przyznał się jedynie do uszkodzenia samochodu.

Został zwolniony w czerwcu 2023 r. po odbyciu całej kary.

Grigorij został zatrzymany 22 listopada 2020 r. i skazany za wyciągnięcie transparentu z napisem: „Dopóki w kraju panuje bezprawie, naszym obowiązkiem jest stawianie oporu”, blokującego ruch transportu drogowego.

W maju 2022 r. został zwolniony po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Dmitry został zatrzymany 22 listopada 2020 r. i skazany za trzymanie transparentu z napisem: „Dopóki w kraju panuje bezprawie, naszym obowiązkiem jest stawianie oporu”, blokującego ruch transportu drogowego.

W maju 2022 r. został zwolniony po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Siergiej został zatrzymany 23 września 2020 r. i skazany za udział w protestach, które odbyły się w sierpniu 2020 r. w Mińsku przeciwko fałszerstwom w wyborach prezydenckich, a także za publikacje w kanale telegramu „Kierowcy 97%”.

Latem 2023 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Nikołaj jest liderem niezarejestrowanej Białoruskiej Partii Socjaldemokratycznej (Narodnaja Hramada), byłym kandydatem na prezydenta, podpułkownikiem w stanie spoczynku i doktorem inżynierii. Był jednym z założycieli Białoruskiego Stowarzyszenia Wojskowego. Był wielokrotnie więziony z powodów politycznych.

W latach 90. organizował protesty, m.in. Mińską Wiosnę i marsz w 1999 roku.

W 2004 roku przewodził ulicznym protestom przeciwko fałszerstwom referendalnym, po czym w 2005 roku został skazany na trzy lata ograniczenia wolności. W wyniku amnestii ogłoszonej z okazji 60. rocznicy Dnia Zwycięstwa, jego wyrok został skrócony o rok. W 2010 roku brał udział w kampanii prezydenckiej i protestach w Mińsku, po czym został aresztowany i skazany w 2011 roku na sześć lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze. W styczniu 2012 roku i maju 2015 roku jego wyrok został podwyższony, co doprowadziło do uwięzienia. Został zwolniony w sierpniu 2015 roku w ramach ułaskawienia.

Po zwolnieniu kontynuował działalność polityczną i udział w protestach ulicznych. W 2016 roku z jego inicjatywy powstał Białoruski Kongres Narodowy. W 2020 roku poparł Swietłanę Cichanouską , żonę innego niezarejestrowanego kandydata, blogera Siergieja Cichanowskiego . Nikołaj został ponownie zatrzymany 31 maja 2020 roku, w drodze na jej pikietę wyborczą. Początkowo został skazany na 15 dni aresztu administracyjnego, ale nigdy nie został zwolniony. Następnie, w grudniu 2021 roku, został skazany za „organizowanie masowych zamieszek”.

Według obrońców praw człowieka oskarżeni w tej sprawie muszą zapłacić odszkodowanie w wysokości 29 milionów rubli.

11 września 2025 roku poinformowano o przymusowym przewiezieniu na Litwę 52 więźniów białoruskiego reżimu. Wśród zwolnionych był Mikołaj Statkiewicz. Mikołaj odmówił jednak opuszczenia Białorusi i musiał wyważyć drzwi autobusu, aby to zrobić. Po kilku godzinach oczekiwania w strefie neutralnej powrócił na Białoruś. Dopiero dwa miesiące później został ponownie aresztowany. Jego dokładne miejsce pobytu nie jest znane.

19 lutego 2026 roku ogłoszono, że Nikołaj został zwolniony. 21 stycznia doznał udaru mózgu. Wraca do zdrowia i obecnie ma problemy z mówieniem. Nikołaj przebywa obecnie w domu na Białorusi z żoną .

Od czasu zwolnienia Nikołaj nie posiada paszportu ani innych dokumentów , nie otrzymał też zaświadczenia lekarskiego ani dokumentacji medycznej. Stwarza to poważne trudności w zapewnieniu szybkiej opieki medycznej . Jego status prawny jako byłego więźnia politycznego jest również niejasny , co uniemożliwia mu wyjazd na rehabilitację .