Stanislav Sergeevich Kovalev

Została zatrzymana 23 stycznia 2024 r. za udzielanie pomocy więźniom politycznym, po czym Elena została zwolniona, ale w kwietniu tego samego roku została ponownie zatrzymana i umieszczona w areszcie tymczasowym.

19 marca 2026 r. został ułaskawiony po kolejnej wizycie w Mińsku przez specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (wśród grupy 235 więźniów pozostałych na Białorusi).

Jelena, właścicielka jednoosobowej działalności gospodarczej, została zatrzymana i oskarżona o „podżeganie do nienawiści etnicznej” oraz „cyniczne traktowanie ofiar ataku terrorystycznego”. Pod koniec marca napisała na kanale Telegram: „W Rosji widzą tylko ofiary z Crocus City, a nie widzą ofiar rosyjskich bombardowań Ukrainy”.

Prokurator okręgu Homel Władysław Żurakowski wspomniał o jej sprawie, stwierdzając, że wszczęto przeciwko niej postępowanie karne „na podstawie ustawy o ekstremizmie” za „obrażanie narodu rosyjskiego” na „opozycyjnych ukraińskich stronach internetowych”. Została również skazana za „wspieranie działalności ekstremistycznej”.

Okazało się również, że stan zdrowia Eleny pogorszył się w areszcie śledczym. Zalecono jej leżenie w łóżku, co pozwoliło jej leżeć w nim przez kilka godzin dziennie. Często odwiedzała lekarzy i czasami przepisywano jej zastrzyki.

We wrześniu 2025 roku została zwolniona po odbyciu pełnej kary.

Sprawa Natalii Żygar rzekomo ma związek z jej wsparciem dla osób przebywających w areszcie tymczasowym. Przed przejściem na emeryturę pracowała w Sądzie Okręgowym w Brześciu.

Przed rozprawą kobieta przebywała w areszcie domowym.

Sprawa była rozpatrywana przez Sąd Obwodowy w Grodnie. Początkowo została odesłana do ponownego rozpatrzenia .

Sędzia Walery Romanowski rozpoczął rozprawę w sprawie Natalii 19 sierpnia 2024 r., a rozprawy były kontynuowane 20, 24 i 30 września.

27 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy rozpatrzył apelację Natalii.

19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).

Janina została skazana w sprawie karnej na podstawie artykułów dotyczących „udziału w grupie ekstremistycznej”, „podżegania do nienawiści i niezgody” oraz „wezwania do sankcji”. Według KGB była ona związana z kanałem Telegram „Trielit”, który w styczniu 2024 r. został wpisany na listę „formacji ekstremistycznych”.

Została zwolniona na mocy ułaskawienia w grudniu 2024 r.

Angela i jej mąż zostali uznani za winnych w sierpniu 2024 roku w sprawie karnej wszczętej na podstawie artykułu „organizowanie i przygotowywanie działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywny udział w nich”. Wyrok w tej sprawie nie jest znany.

27 listopada 2024 r. odbyła się kolejna rozprawa sądowa pod zarzutem „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub czynnego w nich udziału”, w wyniku której Angela została skazana na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej.

Według obrońców praw człowieka, została zwolniona z aresztu jesienią 2025 r., po odbyciu całości kary nałożonej na nią przez sąd.

Alesję zatrzymano za udzielanie pomocy finansowej więźniom politycznym.

W 1992 roku ukończyła Białoruski Państwowy Uniwersytet Medyczny, uzyskując tytuł lekarza ogólnego. Początkowo pracowała jako lekarz w różnych szpitalach, a w 2003 roku ukończyła szkolenie uzupełniające z zakresu pediatrii. W 2006 roku ukończyła szkolenie uzupełniające z zakresu dermatologii i kosmetologii. Posiada kwalifikacje I stopnia. W ostatnich latach pracowała w prywatnych ośrodkach medycznych „Sedmoe Nebo”, „Mark Aesthetic” i „Medovenu”.

19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).

Oskarżony o udział w protestach w Brześciu w dniu 10 sierpnia 2020 r.

Elena, matka wielu dzieci, została zatrzymana wiosną 2024 roku. Początkowo została skazana w postępowaniu administracyjnym za „nieposłuszeństwo wobec zgodnego z prawem rozkazu lub żądania urzędnika”, ale później wszczęto postępowanie karne, w którym została skazana za „udział w grupowych działaniach rażąco naruszających porządek publiczny”.

Została zwolniona w listopadzie 2024 r. na mocy ułaskawienia.

Ludmiła Deineko ma 40 lat. W 2005 roku ukończyła prawo na Uniwersytecie Państwowym w Połocku. Początkowo pracowała w Departamencie Spraw Wewnętrznych Mińskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego, następnie w Departamencie Sprawiedliwości Mińskiego Miejskiego Komitetu Wykonawczego oraz jako konsultantka w Sądzie Rejonowym Zawodskoj w Mińsku.

Proces rozpocznie się 22 lipca. Deineko jest oskarżony o „wzywanie do sankcji”, „obrażanie Łukaszenki” i „podżeganie do nienawiści lub niezgody”.

Ludmiła ma dwójkę małoletnich dzieci.

19 marca 2026 r. została ułaskawiona po kolejnej wizycie w Mińsku specjalnego przedstawiciela prezydenta USA Donalda Trumpa, Johna Cole’a (w grupie 235 więźniów pozostałych na Białorusi).

Oprócz więzienia Tatyana została ukarana grzywną w wysokości 2000 rubli.

38-letnia ilustratorka. Rzuciła pracę w dużej firmie informatycznej. Jej koledzy, zszokowani, próbowali ją od tego odwieść, więc postanowiła wrócić do domu. Twierdziła, że ma już zaświadczenie z KGB potwierdzające zwrot pełnej kwoty darowizny za 2020 rok. Miała dość bezdomności. Została zatrzymana na granicy.
Według zeznań prokuratury, przedstawionych przez biuro prasowe Prokuratury Generalnej, w latach 2021-2022 Natalia Lewaja przelała gotówkę i kryptowalutę o łącznej wartości co najmniej czterech tysięcy czterystu rubli (równowartość około 1275 euro dzisiaj) na konta bankowe i wirtualne portfele „używane przez członków grup ekstremistycznych, w tym ugrupowań zbrojnych, takich jak Pułk Kalinowskiego”. Ponadto została ukarana grzywną w wysokości 1000 jednostek bazowych – niemal taką samą kwotę, jaką przekazała na rzecz inicjatyw i fundacji. O taką karę wnioskowała prokuratura. Proces odbył się za zamkniętymi drzwiami.

Ułaskawienie otrzymała 19 lutego 2026 roku, będąc w 8. miesiącu ciąży.

Irina została aresztowana w latach 2020-2021 i skazana za wypadek drogowy. Została skazana na pięć lat kolonii karnej, ale wyrok został wkrótce zmieniony z powodu wykroczeń i przeniesiona do kolonii karnej w Homlu. Podczas pobytu w kolonii wszczęto przeciwko niej nowe postępowanie karne za udział w protestach w Baranowiczach i przeniesiono ją do aresztu śledczego w Baranowiczach. Spędziła tam dziewięć miesięcy. Zgodnie z wyrokiem sądu, jej pierwszy wyrok w całości pokrył drugi (za protest). Została zwolniona w lipcu 2025 roku.

Irina Pogadajewa ma 54 lata. Pochodzi z Brześcia. Pracowała w miejscowej bibliotece jako bibliograf. Sądząc po sieciach społecznościowych, ma dwójkę dzieci.

Pod koniec stycznia 2024 r., kiedy była sądzona za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych”. Pod koniec 2023 roku została zaliczona do „formacji ekstremistycznej”. Dostrzegła to społeczność na Facebooku „Listy Solidarności Białoruś 2020”, w której wymieniano listy od więźniów politycznych, a także poruszano kwestie pomocy więźniom.

W sumie sprawa obejmuje ponad trzydzieści epizodów, w których kobieta wysyłała pieniądze więźniom politycznym przebywającym w aresztach śledczych w Mińsku, Homlu i innych miastach kraju. Zasadniczo mówimy o kwotach 4-5 rubli. W niecałe półtora roku (od sierpnia 2021 r. do grudnia 2022 r.) Irina wysłała 188 rubli. To wystarczyło, aby w maju 2024 roku wszcząć postępowanie karne i aresztować.