Eugene Sergeevich Hitrik

Aleksander został aresztowany i skazany za „udział w grupowych działaniach rażąco naruszających porządek publiczny” w postępowaniu karnym wszczętym po protestach w sierpniu 2020 r. przeciwko wynikom wyborów prezydenckich.

Według prokuratury, w nocy z 9 na 10 sierpnia 2020 r. Aleksander „znajdując się na jezdni i działając w grupie ludzi, krzyczał hasła, demonstrował biało-czerwono-białe transparenty, celowo utrudniał ruch pojazdów i pracę organizacji, biorąc tym samym czynny udział w grupowych działaniach, które rażąco naruszały porządek publiczny i którym towarzyszyło nieposłuszeństwo wobec prawnych żądań funkcjonariuszy państwowych”.

W dniu 15 czerwca 2023 roku został skazany z art. 205 (kradzież) na 2 lata i 6 miesięcy więzienia.

W dniu 14 czerwca 2024 r. rozpoczął się proces karny z art. 342 Kodeksu karnego (Czynny udział w działaniach zbiorowych rażąco naruszających porządek publiczny ). Na tej podstawie sądzony jest Wiaczesław i osiem innych osób .

Sumując wyroki w tej i poprzedniej sprawie karnej, ostatecznie skazano go na 3 lata maksymalnego zagrożenia bezpieczeństwa.

W toku śledztwa ustalono, że Artur Radziwanowicz „z własnej inicjatywy nawiązał korespondencję za pośrednictwem telegramu z przedstawicielami formacji zbrojnej „Pułk K. Kalinowskiego”. W trakcie rozmowy wyjaśnił tryb i warunki zaciągnięcia do pułku, a następnie zaplanował przekroczenie granicy państwowej Republiki Białoruś z Rzeczpospolitą Polską i dalszą drogę na Ukrainę. Przybywając 30 grudnia 2023 r. na międzynarodowe przejście kontrolne „Brześć” w celu przejazdu na Ukrainę przez terytorium Polski, oskarżony został zatrzymany przez funkcjonariuszy spraw wewnętrznych.

Neurolog. Badamshin był zatrzymywany co najmniej pięć razy po wyborach - sporządzono przeciwko niemu raporty i aresztowano go. Następnie odbył łącznie ponad 60 dni aresztu administracyjnego.

Lekarz został zatrzymany po raz ostatni rano 28 lutego. Wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne za zdjęcia z protestów w Mińsku w 2020 roku.

W czerwcu 2025 roku okazało się, że Rusłan został ponownie zatrzymany i przebywa w Areszcie Śledczym nr 1.

Jegor Wołkow ma 55 lat. Pochodzi z Mińska i uczęszczał do szkoły nr 50. Później ukończył Miński Instytut Radiotechniczny (obecnie Białoruski Państwowy Uniwersytet Informatyki i Radioelektroniki).

Wołkow rozpoczął swoją działalność w latach 90. XX wieku. Specjalizuje się w transporcie ładunków, w tym ładunków płynnych. Jego firma jest dość duża, a flota jego firmy liczy nawet sto ciężarówek.

Według doniesień prorządowych mediów Jegor został osądzony za przekazanie 11 100 dolarów amerykańskich w kryptowalucie na rzecz Pułku Kalinowskiego w latach 2022-2023, a także za robienie zdjęć z protestów.

23 lipca 2024 r. odbyła się rozprawa apelacyjna, a wyrok stał się prawomocny.

14 kwietnia 2026 roku nie został zwolniony z więzienia zgodnie z wyrokiem. Od kwietnia 2026 roku przebywał w Areszcie Śledczym nr 1; najwyraźniej wszczęto przeciwko Jegorowi nowe postępowanie karne.

Oddział sił specjalnych wtargnął do domu Aleksieja, powalił mężczyznę na podłogę, a jeden z funkcjonariuszy ochrony usiadł, opierając kolana na ciele Samoiluka (jednym kolanem na szyi Samoiluka).

Kanał prorządowy twierdzi , że Samoiluk „w czasie zamieszek rzucał kamieniami w policję”. W tej publikacji na tym samym kanale zamieścili także zdjęcia: na jednym zdjęciu dwie osoby w kapturach i maskach, jedna trzyma ukraińską flagę, druga kartkę papieru z napisem „Mieszkańcy Brześcia z Ukrainą”.

W dniu 19 lipca 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

13 sierpnia 2024 r. ma się rozpocząć nowy proces Aleksandra z art. 361-3 część 2

21 lutego 2024 r. w Sądzie Rejonowym w Pińsku sędzia Andriej Bycziło rozpatrywał sprawę na podstawie części 2 art. Art. 19.11 Kodeksu wykroczeń administracyjnych (Rozpowszechnianie produktów informacyjnych objętych republikańską listą materiałów ekstremistycznych, a także wytwarzanie, publikowanie, przechowywanie lub transport w celu rozpowszechniania takich produktów informacyjnych).

Najwyraźniej po tym wszczęto postępowanie karne.

Zgodnie z aktem oskarżenia, Jewgienij Kładow opublikował na swoim profilu w portalu społecznościowym Odnoklassniki zdjęcie, które jest sprzeczne z powszechną moralnością i przyjętymi normami zachowania, tym samym publicznie i celowo upokarzając honor i godność Łukaszenki w związku z wykonywaniem przez niego władzy, wyrażone w sposób nieprzyzwoity. Na rozprawie Kładow zasadniczo nie przyznał się do winy.

Wiadomo, że Jewgienij nie został zwolniony po odbyciu pierwszego wyroku, lecz oskarżony o nowe przestępstwa, uznany za „terrorystę” i ponownie skazany.

Zgodnie z decyzją sądu z 2 czerwca podczas zatrzymania wobec Jewgienija zastosowano „specjalny sprzęt i siłę fizyczną” (mężczyzna został oskarżony o nieposłuszeństwo wobec policji). Został wyprowadzony z gabinetu w kajdankach iz torbą na głowie, wiemy z naszych źródeł.

W tej chwili Evgeny Pelekhaty oczekuje na proces. Oskarża się go o napisanie kilku ostrych telegramów pod adresem Łukaszenki i sił bezpieczeństwa.

Aleksandra została zatrzymana w lutym 2023 r. po powrocie na Białoruś, a następnego dnia skazana na podstawie artykułu administracyjnego za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych” na 10 dni. Jednakże po odbyciu aresztu nigdy nie została zwolniona, ponieważ wszczęto przeciwko niej postępowanie karne za udzielenie dwóch wywiadów przedstawicielowi źródła informacji uznawanego za „grupę ekstremistyczną”.

Oskarżono ją o wspieranie „grup ekstremistycznych”, administrowanie kanałami Telegram, podżeganie do nienawiści, znieważanie władz, rozpowszechnianie danych osobowych i zniesławianie Łukaszenki. Została skazana na podstawie ośmiu artykułów karnych.

W marcu 2024 r. sąd rozpatrzył apelację i skrócił jej wyrok o rok, bez prawa do dalszego odwołania.

W maju 2024 roku okazało się, że została ponownie skazana za „obrażenie urzędnika państwowego i sędziego”.

Wiosną 2025 roku pojawiła się informacja, że przeciwko Aleksandrze wszczęto kolejną sprawę karną i przeniesiono ją do aresztu śledczego.

Piotr został aresztowany w styczniu 2022 roku pod zarzutem terroryzmu o podłożu politycznym i skazany za szereg przestępstw. Został skazany na długoletnią karę więzienia, z czego pierwsze pięć lat spędzi w kolonii karnej.

Zgodnie z aktem oskarżenia, od lipca 2020 do stycznia 2022 roku „zorganizowana grupa przestępcza” rzekomo planowała przestępstwa ekstremistyczne na Białorusi, w Turcji, Polsce, na Ukrainie i w innych krajach. W jej skład wchodzili radykalni wojskowi, funkcjonariusze służb bezpieczeństwa, sportowcy i biznesmeni dążący do nielegalnego przejęcia władzy. Sprawa ta jest związana z próbą podpalenia domu posła Olega Gajdukiewicza w czerwcu 2021 roku oraz „organizacją masowych zamieszek”.

W 2025 r. Petra ponownie przeniesiono do Aresztu Śledczego nr 1, prawdopodobnie w związku z nową sprawą karną; na początku listopada 2025 r. ponownie przeniesiono go do kolonii karnej.

W okresie od sierpnia 2020 r. do 26 lipca 2022 r. Aleksander zarządzał czatem telegramowym „Niech żyje Łuniniec!”, za co został zatrzymany 27 lipca 2022 r.

24 listopada 2022 r. decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych telegramy czatu „Niech żyją Łuniniety!” została uznana za „formację ekstremistyczną” na terytorium Republiki Białoruś.

Proces Aleksandra odbył się 9 lutego 2023 roku, gdzie został oskarżony na podstawie 5 artykułów Kodeksu karnego Republiki Białoruś: Część 1 art. 361-1, część 1 art. 342 ust. 2 art. 367 art. 369 ust. 3 art. 361.

O Aleksandrze Sumarze wiadomo, że w 2006 roku pracował w Departamencie Spraw Wewnętrznych Rejonu Łuninieckiego jako ekspert medycyny sądowej. W ostatnich latach mieszkał w Moskwie (Rosja).

Zatrzymany za udział w protestach w 2020 roku.

13 sierpnia 2024 r. sędzia Olga Ławrinowicz wyda orzeczenie w Sądzie Rejonowym Oktiabrskim w Mińsku „W sprawie zastąpienia kary ograniczenia wolności bez skierowania do zakładu karnego typu otwartego”.

W październiku 2025 roku pojawiła się informacja, że Viktor został ponownie zatrzymany i przebywa w Areszcie Śledczym nr 1.

Aresztowany za wywieszenie biało-czerwono-białej flagi oraz flagi Ukrainy na elewacji wielopiętrowego budynku w Mińsku.

Po ich zatrzymaniu kanał w aplikacji mobilnej Zello, za pośrednictwem którego komunikowali się podczas akcji, został uznany za formację ekstremistyczną.