Dmitry Rudolfovich Shinvize

Aresztowany za akcję na kolei .

28-letni Aleksey Mandik został zatrzymany w listopadzie 2021 roku. Jest pracownikiem piątej polikliniki miejskiej, ordynatorem oddziału prewencji i lekarzem rodzinnym.

Powodem zatrzymania przez GUBOP był udział w „niszczycielskich kanałach Telegramu”, gdzie pisał „niszczycielskie i obraźliwe komentarze” skierowane do funkcjonariuszy policji.

Jego list pokutny został opublikowany na prorządowym zasobie.

Aleksiej, dyrektor firmy budowlanej, został aresztowany w październiku 2021 roku w związku ze sprawą karną związaną z inicjatywą „Pracowity Łyacy”. Jednym z zarzutów było uszkodzenie samochodu sędziego rejonu borisowskiego. W rezultacie został skazany na długoletnią karę więzienia i grzywnę.

W czerwcu 2023 r. zwiększono mu wyrok i przeniesiono go do zakładu karnego.

Podczas pobytu Aleksego w więzieniu zmarł jego ojciec.

Andriej został aresztowany w czerwcu 2021 r. w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie artykułów „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny”, „nielegalnych działań związanych z bronią palną, amunicją i materiałami wybuchowymi” oraz „znieważenia Łukaszenki”.

We wrześniu 2021 r. uznano go winnym udziału w protestach po wyborach w Mińsku w 2020 r., znieważenia Łukaszenki na YouTubie oraz zakupu, przechowywania i transportu substancji masowych bez powiadomienia uprawnionych władz.

W czerwcu 2022 roku Andriej stanął przed sądem za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji więziennej”, co skutkowało przedłużeniem jego wyroku i zaostrzeniem reżimu więziennego.

W styczniu 2023 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa pod zarzutem „nieposłuszeństwa wobec żądań administracji”. Wyrok brzmiał siedem lat więzienia.

Od kwietnia 2024 roku, aż do początku grudnia tego roku, rodzina Andrieja nie miała o nim żadnych wieści . Ich zapytania do administracji więzienia spotkały się z formalną odpowiedzią, w której stwierdzono, że sam zgłosi wszystko „korespondencyjnie”, ale nie otrzymał od niego żadnych listów.

Aleksiej, obywatel Rosji i były pracownik Beltelecomu, został aresztowany w listopadzie 2020 roku w związku ze sprawą karną wszczętą na podstawie ośmiu artykułów, w tym „nielegalnych działań przeciwko informacjom prywatnym i danym osobowym” oraz „ingerencji w działalność funkcjonariusza organów ścigania”. Wiadomo również, że Aleksiej został dotkliwie pobity podczas aresztowania.

W lutym 2022 r. został skazany za „przekazywanie danych osobowych i innych danych osobowych ponad 150 osób kanałom Telegramu uznanym za ekstremistyczne” i skazany na długoletnią karę więzienia, a także na zapłatę „ofiarom” znacznego odszkodowania, wynoszącego w momencie zapadania wyroku około 30 000 dolarów.

Władimir, były operator dyspozytorni w zakładzie Amoniaku-3 w zakładach Grodno Azot , został aresztowany jesienią 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko pracownikom zakładu, którzy poparli strajk i byli częścią inicjatywy „Ruch Robotniczy”. 21 września 2021 roku inicjatywa ta została uznana za organizację ekstremistyczną, w wyniku czego w całym kraju doszło do masowych aresztowań pracowników.

W lutym 2023 r. Władimir został uznany winnym zniesławienia, zdrady stanu oraz utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej i skazany na karę więzienia.

W listopadzie 2023 r. odbyła się kolejna rozprawa sądowa, po której Władimir został przeniesiony do więzienia.

Andriej, były pracownik utrzymania ruchu w warsztacie Amoniaku-3 w zakładach Grodno Azot , został aresztowany jesienią 2021 roku w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko pracownikom zakładu, którzy poparli strajk i byli częścią inicjatywy „Ruch Robotniczy”. 21 września 2021 roku inicjatywa ta została uznana za organizację ekstremistyczną, w wyniku czego w całym kraju doszło do masowych aresztowań pracowników.

W lutym 2023 r. Andriej został uznany winnym zniesławienia, zdrady stanu oraz utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej i skazany na karę więzienia.

Aleksander, były radca prawny Naftan OJSC, spółki zależnej zakładu Polimir, został zatrzymany we wrześniu 2021 roku w Rosji podczas próby przedostania się do Warszawy. W drodze z Woroneża funkcjonariusze FSB sprawdzili jego dokumenty i wiedząc, że zostanie zatrzymany w Moskwie, wyskoczył z pociągu, doznając złamania nogi i zwichnięcia ręki. Dotarł do granicy z Ukrainą. Podczas próby legalnego przekroczenia granicy został zatrzymany, przekazany funkcjonariuszom KGB i osadzony w areszcie tymczasowym w ramach postępowania karnego przeciwko pracownikom zakładu, którzy popierali strajk i byli członkami Ruchu Robotniczego (Raboczyj Ruch). Inicjatywa ta została uznana za ekstremistyczną 21 września 2021 roku, a jednocześnie w całym kraju doszło do aresztowań pracowników.

W lutym 2023 r. uznano go winnym „nielegalnych działań z użyciem broni palnej”, „zdrady stanu” oraz „utworzenia i udziału w grupie ekstremistycznej” i skazano na karę pozbawienia wolności oraz wysoką grzywnę.

W kwietniu 2023 roku Alexander znalazł się w gronie trzech finalistów międzynarodowej nagrody w dziedzinie praw człowieka, Global Advocacy Award.

W kwietniu 2024 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa, po której Aleksander został przeniesiony do więzienia.

Siergiej został aresztowany w marcu 2021 roku i skazany za umieszczanie naklejek w Witebsku. Według prokuratury, od 1 października 2020 roku do 22 marca 2021 roku prowadził działania mające na celu „systematyczne niszczenie mienia”: używając farby w sprayu, namalował na obiektach Witebskiego Kanału Wodnego hasła takie jak „Niech żyje Białoruś!”, „3%”, „Czerwony Partyzant”, „Precz” i inne.

We wrześniu 2024 roku odbyła się kolejna rozprawa sądowa, po której Siergiej został przeniesiony do więzienia.

Andriej, budowlaniec i dekorator, został aresztowany w lipcu 2021 r. w związku ze sprawą karną związaną z inicjatywą „Zapracowany Lyatsyats”. Część zarzutów dotyczyła uszkodzenia samochodu sędziego rejonowego w Borysowie. W rezultacie został skazany na długoletnie więzienie i grzywnę.

We wrześniu 2024 r. Andriej został ponownie skazany na podstawie artykułu o „złośliwym nieposłuszeństwie wobec żądań administracji zakładu karnego”. Artykuł ten jest często stosowany w przypadku więźniów, którzy odmawiają współpracy z administracją, i przewiduje karę za urojone naruszenia. W rezultacie jego wyrok zwiększono do 17 lat.

Andrieja przeżyła trójka dzieci i żona, która ma poważne problemy zdrowotne.

Jewgienij jest aktywistą anarchistycznym. Został aresztowany 29 lipca 2021 roku w Mińsku. Podczas zatrzymania przeszukano jego mieszkanie i pobito go. Aby uzyskać dostęp do telefonu i komputera, funkcjonariusze założyli Jewgienijowi worek na głowę.

Podczas przewożenia go do aresztu śledczego skonfiskowano mu wszystkie książki i umieszczono go w rejestrze osób podatnych na ekstremizm, co wiązało się z adnotacją w aktach osobowych, specjalnym traktowaniem i dodatkową opieką psychologa.

Jewgienijowi postawiono początkowo zarzut „organizowania i przygotowywania działań rażąco naruszających porządek publiczny lub aktywnego w nich udziału”. W styczniu 2022 roku jemu i innym oskarżonym w sprawie karnej postawiono dodatkowo zarzut przynależności do grupy ekstremistycznej za subskrypcję kanału „Pramen” w Telegramie. W momencie aresztowania kanał nie został jeszcze dodany do listy grup ekstremistycznych; nastąpiło to dopiero w listopadzie 2021 roku.

W kwietniu 2022 roku Jewgienij został uznany za winnego i skazany na karę pozbawienia wolności w kolonii karnej. W kwietniu 2023 roku zaostrzono mu reżim detencyjny i przeniesiono go do zakładu karnego. W październiku 2025 roku sąd wydłużył jego karę pozbawienia wolności o kolejny rok za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji”.

Jegor, obywatel Rosji, został zatrzymany 4 maja 2021 r. przez funkcjonariuszy GUBOPiK w wynajętym mieszkaniu po przeszukaniu i brutalnie pobity. Przez siedem miesięcy przebywał w areszcie tymczasowym pod zarzutem „organizowania działań rażąco naruszających porządek publiczny” - za nagrywanie filmów i wiadomości audio na kanale Telegram „OGSB”. Jednak w grudniu tego samego roku został skazany na podstawie artykułów „podżeganie do nienawiści lub niezgody” i „wezwania do działań mających na celu zaszkodzenie bezpieczeństwu narodowemu Białorusi” i skazany na najwyższy możliwy wyrok więzienia.

W czerwcu 2022 roku zaostrzono warunki przetrzymywania, a Jegora przeniesiono do więzienia.

Władimir został zatrzymany 30 grudnia 2020 r. w ramach kryminalnej „sprawy Autuchowicza” pod zarzutem „przygotowania ataku terrorystycznego”, jednak zarzut ten został później wycofany. W maju 2021 r. został skazany za „przemoc wobec urzędnika”. W toku śledztwa stwierdzono, że podczas zatrzymania groził śledczym i rozbijał telefon komórkowy.

Rozpatrywanie „sprawy Autuchowicza” rozpoczęło się w maju 2022 r. Podczas procesu Władimir był kilkakrotnie usuwany z przesłuchań i osadzany w celi karnej. Na jednym z czerwcowych spotkań umieszczono go w klatce w samej bieliźnie, z rękami przykutymi do krat. W odpowiedzi Władimir rozpoczął strajk głodowy, który prowadził przez 11 dni. W tej sprawie został skazany za „tworzenie organizacji przestępczej” i „próbę przejęcia władzy”.

W grudniu 2022 roku Władimirowi postawiono nowy zarzut znieważenia prokurator Ludmiły Gerasimenko, która reprezentowała prokuraturę w „sprawie Autuchowicza”, za co dodano dodatkowy wyrok. W rezultacie został skazany na 20 lat kolonii o zaostrzonym rygorze.

W październiku 2023 roku został przeniesiony do reżimu więziennego.

Eduard, który ukończył BSEU z tytułem ekonomii i zarządzania przedsiębiorstwem i kierował platformami crowdfundingowymi Ulej i MolaMola, a także grupą inicjatywną swojego ojca Viktora Babariko, został zatrzymany 18 czerwca 2020 r. w drodze do Centralnej Komisji Wyborczej do składania podpisów. Spędził ponad trzy lata w więzieniu bez procesu i został skazany za „organizowanie masowych zamieszek” i „uchylanie się od płacenia podatków”.

W lipcu 2024 r. skazano go na dwa lata więzienia za „nieposłuszeństwo wobec administracji kolonii”.

Iwan, posiadacz dwóch dyplomów uniwersyteckich, wcześniej pracował jako artysta i projektant, a następnie został animatorem, reżyserem i montażystą wideo. Jest również artystą i autorem opowiadań. 21 października 2020 roku został aresztowany i skazany za publikowanie na Telegramie wezwań do destabilizacji porządku publicznego, w tym podpaleń budynków KGB i Prokuratury Rejonowej w Oszmianie.

W grudniu 2022 roku został ponownie osądzony za „nieposłuszeństwo żądaniom administracji”. W maju 2024 roku Ivan został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo” i skazany na kolejne dwa lata więzienia.

Według zeznań jego towarzyszy broni z maja 2026 r. Iwan służył w PKT i SHIZO łącznie 1065 dni , co odpowiada około 35,5 miesiąca lub 2 latom i 9 miesiącom.