Elena Petrovna Lukomskaya

W 2016 roku Nadieżda ukończyła Miński Państwowy Uniwersytet Lingwistyczny, uzyskując dyplom z nauczania języków obcych. Przez ponad rok pracowała jako tłumaczka, po czym przeniosła się do IT, gdzie zajmowała się testowaniem. W listopadzie 2023 r. Nadieżda została zatrzymana.

Zatrzymany za datki. Został nagrodzony w kategorii „Najlepszy Absolwent BSU” 2018. Po aresztowaniu Ksenia przez kilka miesięcy przebywała w Areszcie Śledczym KGB, po czym została przeniesiona do Aresztu Śledczego-1, a następnie do Aresztu Śledczego-3.

W dniu 4 czerwca 2024 r. rozpatrzono apelację Kseni. Wyrok wszedł w życie.

Larisa, nauczycielka języka angielskiego, została aresztowana pod koniec sierpnia 2023 r. Początkowo została skazana w postępowaniu administracyjnym za „dystrybucję, produkcję i przechowywanie materiałów ekstremistycznych”, ale później wszczęto postępowanie karne, w którym została skazana za „wspieranie działalności ekstremistycznej”.

Annę aresztowano 18 grudnia 2023 r. Minęło 72 godziny, a ona nadal nie została zwolniona. Wstępnie wszczęto postępowanie karne za znieważenie Łukaszenki i policjanta.

Anna została skazana na podstawie kilku zarzutów karnych, w tym „współudziału w działalności ekstremistycznej” i skazana na karę więzienia oraz wysoką grzywnę. Rozprawa odbyła się za zamkniętymi drzwiami.

Można przypuszczać, że jedną z przyczyn prześladowań była jej solidarność z więźniami politycznymi - wiadomo, że Anna aktywnie pisała do nich listy.

Wiadomo , że kobieta została zatrzymana, gdy wróciła z Włoch.

W dniu 15 marca 2024 roku odwołanie zostało rozpatrzone.

Wiadomo, że Nadieżda ma dwie dorosłe córki i niepełnoletniego syna niepełnosprawnego.

W dniu 1 marca 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

Prawdopodobnie zatrzymany za udzielanie wywiadów zagranicznym mediom.

Wiadomo, że Ekaterina została zatrzymana na początku lata w jednej koszuli nocnej, w której przebywała w areszcie śledczym do czasu pierwszego przekazania jej krewnym.

Na początku kwietnia 2024 r. źródła Biełsatu przekazały redakcji list od Ekateriny. Na kartce papieru toaletowego opisała swoje straszliwe zatrzymanie i późniejsze uwięzienie:

„Spadłem z drugiego piętra łóżka z głową na drewnianej ławce. Zrobili zdjęcie, ale od ponad miesiąca nie zgłosili wyniku”.

„Umieścili to na fladze, pobili całe biuro. Powiedzieli, że to z powodu moich wywiadów, kanału i moich ognistych apeli”.

W dniu 16 lipca 2024 roku odwołanie zostało rozpatrzone.

Programista w SamSolutions.

Rozprawa apelacyjna odbyła się 15 września 2023 r.

Latem 2025 roku zachorowała na zapalenie płuc i trafiła do szpitala.

Była księgowa w Mińskich Zakładach Elektrotechnicznych im. Wawiłowa . Proces rozpoczął się 19 maja i odbywał się za zamkniętymi drzwiami, dlatego dostępnych jest niewiele informacji na temat zarzutów . Wiadomo, że Anna została zwolniona z pracy po ogłoszeniu „Ultimatum Ludu” w 2020 roku, a następnie pozwała firmę za bezprawne zwolnienie.

Najmłodsze dziecko Anny miało zaledwie 5 miesięcy, gdy została zatrzymana.

Sąd Rejonowy w Rogaczowie ustalił , że Julia zamieszczała na swojej publicznie dostępnej stronie w serwisie społecznościowym Instagram wiadomości i filmy, które „zawierały obelgi pod adresem prezydenta”.

02.12.2023 zwolniony po odbyciu całości kary wymierzonej przez sąd.

W styczniu, podczas nalotów przedwyborczych, Julia Kostiuczenko została ponownie zatrzymana, a 22 stycznia została osądzona na podstawie części 2 artykułu 19.11 Kodeksu wykroczeń administracyjnych za rzekome rozpowszechnianie „materiałów ekstremistycznych”. 5 lutego odbył się drugi proces Julii Kostiuczenko na podstawie części 2 artykułu 19.11 kop. Najprawdopodobniej Julia była cały czas przetrzymywana w areszcie, a jej areszt administracyjny został po prostu przedłużony, za pierwszym razem wyznaczono jej 15 dni, a następnie 5 lutego przedłużono areszt ponownie. Łącznie Julia spędziła 90 dni w areszcie tymczasowym, po czym została przeniesiona do Aresztu Śledczego nr 3.

3 kwietnia 2025 roku KGB Białorusi rozpoznało stronę na portalu społecznościowym X o tytule „Co się dzieje?” jako „formację ekstremistyczną”. Co więcej, sprawcy kary wymienili jako osobę zaangażowaną w tę „formację” Julię Wiktorownę Kostiuczenko, urodzoną 5 sierpnia 1995 r.

Aleksandra została zatrzymana w lutym 2023 r. po powrocie na Białoruś, a następnego dnia skazana na podstawie artykułu administracyjnego za „rozpowszechnianie materiałów ekstremistycznych” na 10 dni. Jednakże po odbyciu aresztu nigdy nie została zwolniona, ponieważ wszczęto przeciwko niej postępowanie karne za udzielenie dwóch wywiadów przedstawicielowi źródła informacji uznawanego za „grupę ekstremistyczną”.

Oskarżono ją o wspieranie „grup ekstremistycznych”, administrowanie kanałami Telegram, podżeganie do nienawiści, znieważanie władz, rozpowszechnianie danych osobowych i zniesławianie Łukaszenki. Została skazana na podstawie ośmiu artykułów karnych.

W marcu 2024 r. sąd rozpatrzył apelację i skrócił jej wyrok o rok, bez prawa do dalszego odwołania.

W maju 2024 roku okazało się, że została ponownie skazana za „obrażenie urzędnika państwowego i sędziego”.

Wiosną 2025 roku pojawiła się informacja, że przeciwko Aleksandrze wszczęto kolejną sprawę karną i przeniesiono ją do aresztu śledczego.

Nasta Loiko jest znaną białoruską obrończynią praw człowieka. Nasta jest prześladowana za swoją działalność na rzecz praw człowieka; od sierpnia 2021 roku jest podejrzaną w sprawie karnej związanej z działalnością organizacji praw człowieka „Wiasna”.

6 września 2022 roku, po rozprawie sądowej w sprawie „Akcji Rewolucyjnej”, Nasta została dwukrotnie skazana za „drobne chuligaństwo” i spędziła 30 dni w więzieniu. Trzy tygodnie po zwolnieniu, 28 października 2022 roku, Nasta została ponownie zatrzymana. Podczas rozprawy Nasta zgłosiła tortury (funkcjonariusze GUBOPiK uderzyli ją paralizatorem i, podobnie jak Centralny Inspektorat Kodeksu Karnego, pozostawili ją na mrozie przez 8 godzin bez odzieży wierzchniej, przez co zachorowała). W areszcie w Okrestinie Nasta była bez ciepłej odzieży i środków higieny osobistej.

28.11.2022 roku okazało się, że Nastia została ponownie skazana na 15 dni więzienia z artykułu 19.1 „drobne chuligaństwo”. Po raz piąty tej jesieni.

W połowie grudnia została zatrzymana po raz szósty na podstawie tego samego artykułu, a pod koniec miesiąca postawiono jej zarzuty z artykułów karnych i przeniesiono do aresztu śledczego nr 1. Według prokuratury, jeden z jej raportów dotyczących praw człowieka, dotyczących prześladowań społeczności anarchistycznej na Białorusi w 2018 roku, zawiera negatywną ocenę bezprawnych działań funkcjonariuszy policji, co stało się podstawą do wszczęcia przeciwko niej postępowania karnego. Grupą, wobec której rzekomo podżegano do nienawiści społecznej, jest profesjonalna grupa społeczna funkcjonariuszy organów ścigania. Jak zauważają obrońcy praw człowieka, taka interpretacja artykułu jest niezgodna z międzynarodowymi standardami praw człowieka, o czym świadczy praktyka międzynarodowych organów sądowych.

Już na samym początku rozprawy sądowej nastąpiło zamknięcie rozprawy.

W dniu 03.10.2023 r. odwołanie zostało rozpatrzone.

W lipcu 2025 roku okazało się, że Nastya Loiko została umieszczona w ośrodku penitencjarnym (PKT) na okres 6 miesięcy.

Lider niezależnego związku zawodowego „Naftan”. Olga pracowała w firmie przez 16 lat i została zwolniona z powodu zajmowanego stanowiska. W maju 2022 r. została zwolniona po 75 dniach aresztu za wypowiadanie się przeciwko wojnie. 1 listopada została ponownie zatrzymana na podstawie zarzutów administracyjnych.

Dwa dni później sąd uznał ją za winną rozpowszechniania „materiałów ekstremistycznych” i skazał ją na 15 dni aresztu. 11 listopada została ponownie skazana na 15 dni za „nieuprawnione pikiety”. Powodem wszczęcia śledztwa był rysunek z napisem „Nie dla wojny”, który Olga opublikowała w sieciach społecznościowych.
21 listopada 2022 roku dowiedziała się, że Olga została przekazana do Aresztu Śledczego w Witebsku.

W niecały 2022 rok Britikova spędziła za kratami 105 dni, w tym 75 dni z rzędu wiosną.

Została ponownie zatrzymana na podstawie art. 361 ust. 2 Kodeksu karnego Republiki Białorusi w sierpniu 2023 r. Jednak wiosną 2024 r. Olga stanęła przed sądem z art. 130 Kodeksu karnego Republiki Białorusi.

W dniu 11 czerwca 2024 roku apelacja została rozpatrzona i wyrok uprawomocnił się.

20 sierpnia 2024 roku w sprawie Olgi odbył się kolejny zamknięty proces. Do rozpatrzenia jej sprawy przed Sądem Okręgowym w Witebsku wyznaczony został Evgeniy Burunov. Więzień polityczny jest oskarżony o trzy zarzuty. Wiadomo, że Olga dostała kolejne trzy lata więzienia.

W dniu 20 grudnia 2024 roku apelacja została rozpatrzona przez Sąd Najwyższy. Przewodniczący Kolegium Sądowniczego Władimir Davydov. Decyzją zarządu drugi wyrok Olgi został skrócony o 1 rok. Zatem łączna kara więźnia politycznego wynosi 5 lat pozbawienia wolności w kolonii o ogólnym reżimie. Według stanu na początek stycznia 2025 r. Olga przebywała w Areszcie Śledczym, jednak pod koniec miesiąca została przeniesiona do kolonii poprawczej nr 4.

Zatrzymany w sprawie A. Chrałowicza . Szczegóły sprawy nie są znane, ponieważ proces odbywał się za zamkniętymi drzwiami, aw rzeczywistości sprawa karna jest utajniona.

Szczegóły zatrzymania skazanego znane są z propagandowego filmu „Operacja KGB „Mankurt””, który ONT pokazał w 2021 roku.

Wiadomo, że Olga przez rok była przetrzymywana w areszcie śledczym KGB, gdzie prowadziła strajk głodowy. Następnie została przeniesiona do SIZO-1.

„Była całkowicie siwa. Długo prowadziła strajk głodowy - karmiono ją nawet przez żyły w ramionach, więc były nabrzmiałe jak drzazgi.

Zaczęła odsiadywać wyrok.