Andrey Mikhailovich Cedric

Został zatrzymany i skazany za stawianie oporu żołnierzowi podczas „Marszu Bohaterów” zorganizowanego w Mińsku 13 września 2020 r.

W swoim ostatnim przemówieniu Artem prosił , aby nie pozbawiać go wolności, lecz pozwolić mu robić to, co kocha – zajmować się architekturą. Brał udział w konkursach międzynarodowych i otrzymał certyfikat Ministra Informacji za projekt budynku Belteleradiocompany. Ranny żołnierz jednostki wojskowej 3214, Maksim Czerniakow, również zwrócił się do sądu z prośbą o niesyłanie architekta do kolonii karnej.

Został zwolniony na wolność w styczniu 2024 r. po odbyciu pełnej kary ustalonej przez sąd.

Jewgienij został zatrzymany i skazany za rozpylenie pieprzu na funkcjonariuszy policji w Mińsku podczas protestu, który odbył się 23 września 2020 r. przeciwko inauguracji Łukaszenki.

W dniu 4 stycznia 2023 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Paweł został zatrzymany i skazany za rozpylenie gazu pieprzowego na funkcjonariuszy policji w dniu 5 września 2020 r. w pobliżu pomnika Aleksandra Taraikowskiego, znajdującego się w pobliżu stacji Puszkinskaja.

Pod koniec czerwca 2024 r. został zwolniony po odbyciu pełnej kary orzeczonej przez sąd.

Anton został zatrzymany w ramach śledztwa karnego wszczętego w związku z wydarzeniami z 14 lipca 2020 r. w Mińsku, kiedy ludzie wyszli na ulice, aby zaprotestować przeciwko decyzji CKW o niezarejestrowaniu Wiktora Babariko i Walerego Tsepkalo jako kandydatów na prezydenta. Został skazany na podstawie artykułu „Przemoc lub groźba użycia przemocy wobec funkcjonariusza spraw wewnętrznych”.

W dniu 26 lipca 2023 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Maria została skazana za napisanie słów „Niech żyje Białoruś” i wizerunków w formie biało-czerwono-białej flagi.

Została zwolniona w kwietniu 2021 r., po odbyciu pełnej kary nałożonej przez sąd.

Dmitrija aresztowano 15 sierpnia 2020 r. i skazano za grożenie podpułkownikowi policji i podpalenie jego budynku gospodarczego.

Według obrońców praw człowieka zostanie zwolniony latem 2025 roku.

Natalia, obywatelka Białorusi i Szwajcarii, została zatrzymana 19 września 2020 r. podczas marszu kobiet – protestu w Mińsku. Podczas zatrzymania próbowała się uwolnić i zdarła kominiarkę z rąk funkcjonariusza policji. W rezultacie postawiono jej zarzuty karne i skazano ją za „stawianie oporu funkcjonariuszowi policji”.

We wrześniu 2021 r. sąd zmienił areszt Natalii na więzienie.

Została zwolniona 18 lutego 2022 r. dzięki staraniom dyplomatycznym władz szwajcarskich.

Andrey został zatrzymany za jazdę na rowerze nieco za kolumną rowerzystów uczestniczących w protestacyjnej jeździe rowerem w dniu 7 sierpnia 2020 r. Zdaniem śledczych naruszył przepisy ruchu drogowego: jego rower nie był wyposażony w lusterko wsteczne i sygnał dźwiękowy. Funkcjonariusze policji drogowej zażądali, aby się zatrzymał, ale Andrei nie zareagował, ominął policjanta i kontynuował jazdę, próbując uciec. W rezultacie został skazany za rzekome stawianie oporu funkcjonariuszowi policji.

W dniu 27 sierpnia 2022 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Paweł został zatrzymany we wrześniu 2020 r. i skazany za stawianie oporu policji podczas protestu, który odbył się 19 czerwca 2020 r. w Mołodecznie. Znalazł się obok kilkudziesięciu mieszkańców miasta, którzy próbowali zapobiec zatrzymaniu uczestników pokojowego spotkania.

W czerwcu 2022 r. Paweł został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec wymogów kierownictwa zakładu poprawczego”, a do jego kary dodano kolejny rok pozbawienia wolności. Artykuł ten dotyczy więźniów, którzy odmawiają współpracy z administracją w oparciu o sfabrykowane zarzuty.

W dniu 28 lutego 2024 r. został zwolniony po odbyciu w całości kary orzeczonej przez sąd.

W grudniu 2024 roku wyszło na jaw, że Paweł został ponownie zatrzymany .

Iwan został zatrzymany w październiku 2019 r. i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku na znak solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na 7 lat więzienia, ale po apelacji karę zmniejszono do 3,5 roku. W lutym 2021 roku został przeniesiony do więzienia do końca kary.

Został zwolniony warunkowo 29 stycznia 2022 roku. Z dokumentu wydanego po zwolnieniu wynika, że w ramach amnestii z dnia 15 maja 2020 r. jego kara pozbawienia wolności została zmniejszona o 1 rok. Pozostałą część kary obliczono według następującego schematu: 1,5 dnia w areszcie śledczym, 1 dzień w kolonii.

Nikita został aresztowany w październiku 2019 roku i skazany za ataki na budynki Aresztu Śledczego nr 1 oraz Sądu Miejskiego w Mińsku, dokonane w ramach solidarności z więźniami politycznymi. Początkowo został skazany na siedem lat więzienia, ale w wyniku apelacji wyrok skrócono do czterech lat. W maju 2020 roku Nikita został przeniesiony do zakładu karnego.

W marcu 2022 roku został ponownie skazany za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego” – zarzut często stawiany więźniom odmawiającym współpracy z władzami więziennymi. W marcu 2023 roku został ponownie przeniesiony do zakładu karnego.

Przez cały okres pobytu w więzieniu Nikita był poddawany nieustannej presji. Często trafiał do izolatki, gdzie przez dziesiątki dni przebywał w izolacji. Nie pozwolono mu na odwiedziny rodziny, ograniczono mu dostęp do korespondencji, a jego rzeczy osobiste zostały skonfiskowane. W odpowiedzi na trudne warunki, Nikita protestował głodówkami i odmową spełniania żądań władz. Regularnie wymierzano mu również kary za drobne wykroczenia, takie jak odmowa sprzątania dziedzińca czy komunikacji między celami.

Trzy miesiące przed zwolnieniem, w lutym 2025 r., Nikita stanął przed sądem po raz kolejny, oskarżony o „złośliwe nieposłuszeństwo wobec żądań administracji zakładu karnego”, w wyniku czego został skazany na kolejny rok więzienia.

Do grudnia 2024 r. Nikita spędziła w sumie 568 dni w odosobnieniu, w tym dwa miesiące ciągłej izolacji.

Na początku grudnia 2025 r. Nikita spędziła 648 dni w izolacji.

Zwolniony wiosną 2026 roku po całkowitym odbyciu kary orzeczonej przez sąd.

Alexey to białoruski zawodnik MMA, wielokrotny mistrz świata w kickboxingu i tajskim boksie, Honorowy Mistrz Sportu Białorusi. Zatrzymano go 10 sierpnia 2020 r. na centralnym placu w Mołodecznie. Po dwóch tygodniach spędzonych w komendzie policji i areszcie śledczym został zwolniony w areszcie domowym. Kiedy Aleksiej nie stawił się na pierwszej rozprawie w dniu 19 listopada 2020 r., został wpisany na listę osób poszukiwanych.

W styczniu 2021 r. został zatrzymany w Moskwie, a sześć miesięcy później mimo zakazu wydanego przez Europejski Trybunał Praw Człowieka został poddany ekstradycji na Białoruś. Aleksiej został skazany pod zarzutem stawiania oporu funkcjonariuszom policji.

W dniu 28 grudnia 2022 r. został zwolniony po odbyciu całorocznej kary orzeczonej przez sąd.

Nikitę zatrzymano i dotkliwie pobito we wrześniu 2020 r. Został skazany za udział w protestach, które odbyły się w Mińsku w dniach 9–11 sierpnia i 13 września 2020 r. Z materiałów sprawy wynika, że Nikita planował wziąć udział w protestach, omawiając trasy i działania na wypadek zatrzymania na czacie Telegram „Chas X”. Śledztwo wykazało, że przygotowywano atak na funkcjonariuszy policji.

W 2022 roku presja na Nikitę wzrosła: był wielokrotnie umieszczany w izolatce i więzieniu PKT. Wiadomo, że od 30 czerwca 2023 r. spędził pół roku w ośrodku zamkniętym. Jesienią 2023 r. wszczęto przeciwko niemu nową sprawę karną za „złośliwe nieposłuszeństwo wobec administracji zakładu karnego” – artykuł, na podstawie którego więźniowie odmawiający współpracy z administracją są sądzeni za fikcyjne naruszenia. Proces rozpoczął się 3 listopada i zakończył w styczniu 2024 r., co oznacza przedłużenie wyroku o kolejny rok.

Według obrońców praw człowieka został zwolniony 10 marca 2025 r.